menu

Het Dorp: Een Geschiedenis - Wim Daniëls (2019)

mijn stem
3,00 (1)
1 stem

Nederlands
Ideeƫnliteratuur

224 pagina's
Eerste druk: Thomas Rap, Amsterdam (Nederland)

Friso Wiegersma beschreef het al in zijn fameuze lied ‘Het dorp’, vertolkt door Wim Sonneveld: het dorp van vroeger is niet meer. Wim Daniëls ging op zoek naar dat vroegere dorp, het dorp van vóór 1970. Hij schrijft over typische dorpsfiguren als de smid, de boer, de kleine kruidenier, maar ook over de zandweg tussen het koren door, het dorpscafé, de dorpsdrama’s, de dorpspolitiek en andere typische dorpse fenomenen en aangelegenheden. Hij concludeert uiteindelijk dat het dorp niet dood is, maar dat het noodgedwongen is veranderd.

zoeken in:
avatar van the Cheshire cat
3,0
geplaatst:
Nog niet zo heel lang geleden was Wim Daniëls te gast bij een of ander praatprogramma, Pauw geloof ik. Youp van 't Hek zat er ook. Het gesprek met Youp ging over de grove taal die hij dikwijls bezigt in zijn columns en voorstellingen en dat zijn uitlatingen weleens kwetsend zouden kunnen zijn en hoe hij daar in stond, toen Wim Daniëls zich er opeens tussen wrong en Van 't Hek een klein standje gaf en zei dat het van hem allemaal wel wat fatsoenlijker mocht. Youp van 't Hek ging er eigenlijk niet echt op in maar leek wel even verbaasd.
In het hoofdstuk 'Dorpsdrama's' schrijft Wim Daniëls onder andere over de fatale nieuwjaarsbrand in Volendam en nu vraag ik mij dus af, wetende dat Daniëls nogal van het fatsoen is, of dit een soort van berispingachtige respons is op de omstreden nieuwjaarsbrandgrap van Theo Maassen een aantal jaren geleden? Ik vond het namelijk zo opmerkelijk dat hij nou net die brand als voorbeeld geeft van een dorpsdrama, die ik toch eerder beschouw als een nationale ramp dan als een dorpsdrama... Questions, questions..

Voor iedereen die in een dorp is geboren en getogen, zoals ik (Geertruidenberg is dan officieel geen dorp, het kreeg in 1213 reeds stadsrechten, maar het heeft toch eerder weg van een dorp, een dorp met stadse allure weliswaar; het heeft een eigen theater, er heeft jaren een bioscoop gezeten met wel 2 zalen en voorheen zat er aan de Vismarktstraat een flinke bibliotheek die eigenlijk te groot was voor zo'n, ik zeg het maar even oneerbiedig 'gehucht') is dit boek een feest van herkenning: de harmonie die op zondag door de straten trekt, de typische kermisattracties als de rups en de 'sjimmie', de vele markante dorpsfiguren... Daniëls maakt onderscheid tussen dorpsfiguren, dorpsfilosofen en dorpsgekken. Is heel duidelijk zo, ook wat respectvoller, maar ik kan me toch herinneren dat 'dorpsgek' de meest gangbare benaming was voor een kleurrijke dorpeling.

Het is niet verhalend geschreven verder, eerder anekdotisch en ook Wikipedia-achtig leerzaam. Daniëls schrijft voornamelijk over de regio waar hij zelf is opgegroeid: Aarle-Rixtel en omgeving. Nuenen en Geldrop ben ik wel eens geweest en mijn hond komt uit Lieshout, maar verder ken ik het eigenlijk niet zo. De verhalen waren denk ik interessanter geweest als je daar ook vandaan komt.

Een 3 voor de nostalgia die het bij me oproept.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:40 uur

geplaatst: vandaag om 17:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.