menu

The House on Half Moon Street - Alex Reeve (2018)

Alternatieve titel: De Schaker en het Meisje

mijn stem
4,00 (1)
1 stem

Engels
Historisch

368 pagina's
Eerste druk: Raven, Londen (Verenigd Koninkrijk)

Londen, 1880. Leo Stanhope, lijkschouwer, schaakspeler en verliefd op Maria – een prostituee met wie hij van plan is te trouwen. Maar dan wordt Maria’s lichaam met ingeslagen schedel opgevist uit de Theems. Leo is verdachte nummer één. Om zichzelf vrij te pleiten gaat Leo op zoek naar de dader, wanhopig om uit handen van de politie te blijven, want Leo verbergt een groot geheim: hij is geboren als vrouw maar leeft als man. En in victoriaans Londen is dat een misdaad waar de dood op staat…

zoeken in:
avatar van the Cheshire cat
4,0
Tussen 'Ik doofde de kaarsen..' of 'Ik knipte het licht uit..' zit voor mij een wereld van verschil. De eerste zin prefereer ik boven de tweede, want die klinkt nu eenmaal veel romantischer. Waarschijnlijk is dat één van de redenen waarom ik liever een negentiende-eeuwse roman lees of een roman gesitueerd in de negentiende eeuw, het escapisme werkt dan wellicht nét iets beter.
Over kaarsen gesproken, fraaie vergelijking trekt de auteur in de zin: Ik stak mijn kaars aan, een plomp, kort stompje dat meer rook dan licht verspreidde. Hij siste en sputterde als theaterpubliek dat een booswicht het toneel op ziet komen.
Sexwerker, ook zo'n afgrijselijk klinisch woord waar geen greintje romantiek meer aan kleeft. Bedacht door een Amerikaanse sexworker activist in de jaren zeventig. Wat is er mis met het tot de verbeelding sprekende prostituee, of hoer voor mijn part? (dit terzijde)

Goed boek, taboeloos, stoere protagonist: Leo Stanhope, een lijkschouwer die zich in bochten moet wringen (in windsels moet wikkelen) om maar niet te verhullen dat hij eigenlijk het lichaam heeft van een vrouw. Op een dag ligt zijn geliefde hoer Maria dood op zijn snijtafel, ze blijkt te zijn vermoord en Leo doet er alles aan om de onderste steen boven te krijgen.
Het plot stelt eigenlijk niet zo heel veel voor en echt heel spannend kan ik het ook niet vinden. Waar Alex Reeve vooral in uitblinkt zijn de Dickensiaanse ontmoetingen tussen mensen van diverse pluimage. Reeve weet alles bijzonder fraai gedetailleerd en filmisch te beschrijven.
Heb me overigens rot zitten lachen bij de passage dat Leo en de vroedvrouw ergens in een steegje worden overvallen en de vroedvrouw haar belagers herkent maar totaal niet onder de indruk tegen een van hen uitvaart: 'Ik heb je nog uit de kut van je moeder getrokken.' Lol
Vooral omdat het zo onverwachts kwam.

avatar van the Cheshire cat
4,0
Niets voor jou ...stilte...?

avatar van ...stilte...
Nee... nog steeds niet


avatar van the Cheshire cat
4,0
the Cheshire cat schreef:
een lijkschouwer die zich in bochten moet wringen (in windsels moet wikkelen) om maar niet te verhullen dat hij eigenlijk het lichaam heeft van een vrouw.
'om te verhullen/verdoezelen..' of 'onthullen' moet het zijn natuurlijk.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:30 uur

geplaatst: vandaag om 18:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.