menu

Die Elfen - Bernhard Hennen (2004)

Alternatieve titels: De Elfen | De Elfen #1

mijn stem
4,08 (25)
25 stemmen

Duits
Fantasy

900 pagina's
Eerste druk: Heyne, München (Duitsland)

Onder het Elfenvolk ontstaat grote onrust als bekend wordt dat een van hun demonische aartsvijanden opnieuw van zich doet spreken. Maar het blijft bij een gerucht, zekerheid is er niet. De Elfen Farodin en Nuramon worden door hun Elfenbroeders unaniem gekozen om op onderzoek uit te gaan. Op hun tocht krijgen ze onverwacht gezelschap van een mens, de woeste en barbaarse noorderling Mandred. Geheel tegen de verwachtingen in raken Farodin en Nuramon van het rechte pad als ze vernemen dat hun beider grote liefde, de tovenares Noroelle, geslochtofferd is bij wijze van offer aan hun aartsrivaal en voor eeuwig naar een sombere parallelwereld is verbannen. Farodin en Nuramon nemen zich voor haar te bevrijden en terug te halen naar de Elfenwereld, hoe hoog de prijs ook zal zijn.

zoeken in:
avatar van Chungking
2,5
Toch niet echt onder de indruk, een aantal positieve en negatieve punten maken dit tot een gemiddelde fantasyroman.

Negatief: karakterontwikkeling is érg oppervlakkig: Farodin, Nuramon en Mandred leven vele honderden eeuwen, maar blijven eigenlijk constant hetzelfde. Beste voorbeeld is, Mandred echt een volledig unidimensioneel personage (wil enkel vechten zuipen en neuken) dat zo goed als niet verandert doorheen het hele verhaal. Ook echt inzicht in de drijfveren van de karakters heb je amper, na het hele verhaal heb ik nog altijd niet het gevoel dat ik de hoofdpersonages echt ken, de focus ligt immers altijd enkel op hun handelingen. Uitzondering misschien is Nuramon, die dan ook veruit het interessantste personage is.
Ook de wereld is natuurlijk verre van origineel. De ophemeling van de elfenwereld en het grote contrast met de brute mensen (Mandred op kop) vond ik wat eenzijdig en weinig geïnspireerd.
Verder lijdt de hoofdverhaallijn enigzins onder voorspelbaarheid (zo heb je veeeel sneller dan de personages door dat de devanthar de eerste keer niet dood is, dat hij het is die bij noroëlle verschijnt ipv nuramon, en dat hij degene is die achter de Tjuredpriesters zit).

Positief aan het verhaal is dan weer dat er erg veel gebeurd. Niet alles is even logisch of boeiend, maar het verhaal gaat tenminste wel steeds vooruit en kent zeker zijn momenten. Af en toe 'historische' teksten plaatsen die gebeurtenissen samenvatten waren wat mij betreft in dat opzicht trouwens een goede ingeving. Nog een pluspunt is dat vrouwen minstens evenveel macht hebben dan mannen, vele fantasyliteratuur is in dit opzicht een stuk seksistischer.

5,0
jmr
ik vind het moeilijk te begrijpen dat ik bij dit prachtige boek stemmen van 3 tegenkom!.
Dan ben je geen fantasie fan!!.
Een prachtig boek wat tevens een mooie onderlaag kent, te weten;
Hoe verschillend wij ook mogen lijken, in tijd van nood zoeken we naar overeenkomsten tussen elkaar en zien we vriendschappen ontstaan die normaliter geen kans zouden krijgen!.
Ik wil niet moraliseren maar bij het lezen van een boek is het van belang of je 1,2 of 3 dimensionaal kunt lezen!.

Ach, het is gewoon een geweldig boek dat vanzelf leest en je mee voert op mooie en spannende avonturen.
Daarnaast geeft de spanning van de liefde tussen man en vrouw, mits goed geschreven, altijd iets extra's.

Ik daag een ieder uit het boek te lezen!.

4,5
Het eerste deel van een serie is vaak het beste, en dat lijkt ook bij Bernhard Hennen het geval te zijn. Dit boek bevat een zeer omvangrijk verhaal, zonder dat je snel de draad verliest. Hennen (of de vertaler) weet je makkelijk bij het verhaal te houden. Het boek oogt in het begin nog wat standaard, vanwege de wat eenvoudige mens die bij de elitaire elfen verzeild raakt. Het levert wat clichés op, maar er blijkt toch een slimme opbouw achter te zitten. Het avontuur van Mandred, Farodin en Nuramon is erg veelzijdig en blijft daardoor interessant. Het brengt dit gezelschap naar verschillende hoeken van de wereld. Sommige lijnen houden plotseling op, om vele pagina's later ineens weer op te duiken. Voor ieder is er wat wils, er is voldoende actie, liefde, humor etc. Een aanrader!

3,5
Goede fantasy maar niet het beste wat ik gelezen heb. Ook tweede keer dat ik dit boek heb gelezen. In Elfenwinter ben ik vorige keer (in 2009) gestopt maar nu ga ik doorzetten. Je moet er even inkomen want zeker de eerste 200 pagina's zijn niet al te interessant vond ik. De liefdesverhouding blijft redelijk vlak en zeker Farodin blijft een onderbelicht personage. Nuramon is veruit het betere uitgewerkte personage maar ook Mandred kon na een tijd me erg bekoren. Bij zijn dood kon ik het niet vermijden om met tranen in de ogen verder te lezen.

Hetgeen wat dit boek het meeste mist is humor. Ik heb zelden gelachen. Er worden ook erg veel beschreven waardoor het soms wat langdradig wordt. Maar al bij al gebeurd er veel. Er gaan dan ook vele eeuwen.
Inhoudelijke hoogtepunten waren voor mij: de verwekking van Guillaume door de devanthar onder het mom van Nuramon, de ontsnapping uit Aniscans, de wonderbaarlijke bibliotheek van Iskendria, de aanval van Farodin en Mandred op de trollenburcht en de dood van Yilvina en tot slot natuurlijk de dood van Mandred bij de afscheiding van Alfenmark met de mensenwereld die overspoeld wordt door de Tjured-priesters.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:05 uur

geplaatst: vandaag om 20:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.