menu

Die 13½ Leben des Käpt’n Blaubär - Walter Moers (1999)

mijn stem
4,24 (35)
35 stemmen

Duits
Jeugdboek
Fantasy / Avontuur

555 pagina's
Eerste druk: Eichborn, Frankfurt am Main (Duitsland)

Een blauwbeer heeft 27 levens. In dit boek vertelt een blauwbeer over zijn eerste 13 ½ levens. Hij begint bij zijn eerste herinneringen, als kleine vondeling in een notendop, vlakbij een gevaarlijke draaikolk. Hij wordt op het nippertje gered door een schip met dwergpiraten, die hem ontroerd in hun midden opnemen. Na vijf jaar wordt hij echter te groot voor de dwergpiraten en ze laten hem achter op een verlaten eiland. Dat blijkt echter bewoond te worden door klaboutergeesten, die erg van tranen houden. Daar begint Blauwbeer aan zijn tweede leven. Zijn derde leven vindt plaats als hij wegvlucht van het eiland. Het beschrijft zijn belevenissen op zee. Zijn vierde leven speelt zich af op Lekkerbekeiland. Zo gaat Blauwbeer nog even door. Tijdens zijn levens krijgt hij te maken met roddelgolven, een reus zonder kop, een kop zonder reus, een gevangen fata morgana, een eeuwige tornado, een prins uit een andere dimensie, een monsterschip, leugenduels, dimensiegaten, reddingen op het allerlaatste moment,...

zoeken in:
avatar van Freud
5,0
Het is onmogelijk om dit boek op de een of andere manier samen te vatten of zelfs maar een idee te geven van het plezier dat het lezen ervan telkens weer verschaft. Voor mij een van de mooiste verhalen die ooit zijn geschreven, een explosie van fantasie, humor, virtuositeit en ga zo maar verder. Het zit vol verwijzingen naar de literatuur, mythologie en religie, maar staat ook op zichzelf als een onverwoestbaar huis, of zoiets . Echt waar, er bestaat op de hele wereld geen boek dat zo leuk om lezen is als dit.

4,0
Freud schreef:
Het is onmogelijk om dit boek op de een of andere manier samen te vatten of zelfs maar een idee te geven van het plezier dat het lezen ervan telkens weer verschaft. Voor mij een van de mooiste verhalen die ooit zijn geschreven, een explosie van fantasie, humor, virtuositeit en ga zo maar verder. Het zit vol verwijzingen naar de literatuur, mythologie en religie, maar staat ook op zichzelf als een onverwoestbaar huis, of zoiets . Echt waar, er bestaat op de hele wereld geen boek dat zo leuk om lezen is als dit.


Is dit boek vergelijkbaar met de stad van de dromende boeken? En misschien nog wel belangrijker, is dit in het nederlands verkrijgbaar?

avatar van Freud
5,0
Tuurlijk, ik heb het vijf jaar geleden of zo gekregen voor mijn verjaardag .
De boeken zijn inderdaad te vergelijken (ze spelen zich in dezelfde wereld af, maar nie op dezelfde plek, met gelijkaardige fantasiewezens, en ook de schrijfstijl is dezelfde), alleen is De Stad van de Dromende Boeken veel meer toegespitst op één enkel gegeven/verhaal dat gedetailleerd uitgewerkt wordt, terwijl dit boek stof bevat voor honderden boeken, Moers is zo kwistig met geniale invallen dat het haast zonde wordt . Er is amper een rustpunt in dit boek te vinden, het gaat maar door en door en als je niet oplet lees je het gewoon in een keer uit. Ik verwachtte eigenlijk een beetje dat hij na dit boek zou komen opdagen met een resem spin-offs waarin de nevenfiguren de hoofdrol zouden krijgen of zo, maar niets van dat, hij schept voor elk boek een heel nieuw universum.

4,0
Freud schreef:
Tuurlijk, ik heb het vijf jaar geleden of zo gekregen voor mijn verjaardag .
De boeken zijn inderdaad te vergelijken (ze spelen zich in dezelfde wereld af, maar nie op dezelfde plek, met gelijkaardige fantasiewezens, en ook de schrijfstijl is dezelfde), alleen is De Stad van de Dromende Boeken veel meer toegespitst op één enkel gegeven/verhaal dat gedetailleerd uitgewerkt wordt, terwijl dit boek stof bevat voor honderden boeken, Moers is zo kwistig met geniale invallen dat het haast zonde wordt . Er is amper een rustpunt in dit boek te vinden, het gaat maar door en door en als je niet oplet lees je het gewoon in een keer uit. Ik verwachtte eigenlijk een beetje dat hij na dit boek zou komen opdagen met een resem spin-offs waarin de nevenfiguren de hoofdrol zouden krijgen of zo, maar niets van dat, hij schept voor elk boek een heel nieuw universum.


Ik heb net zelf even rond zitten en kijken en waarschijnlijk is de Nederlandse vertaling uitverkocht oid, want ik kan alleen een engelse vertaling vinden. (nu is dat ook niet zo'n punt )

Hmm, nog meer boeken om voor mijn verjaardag te vragen

avatar van Yak
Yak
Dit boek moet ik sowieso lezen al was het alleen al vanwege de *schitterende* Nederlandse titel.

avatar van eRCee
3,0
"Echt waar, er bestaat op de hele wereld geen boek dat zo leuk is om te lezen als dit", aldus Freud.
Dat kan ik helaas niet beamen. Aan de Paul Biegel-sfeer en de fantasievolle vondsten van Kap'tein Blauwbeer zijn al genoeg euforische woorden gewijd, daar hoef ik het dus niet meer over te hebben. Tijd om wat kritische noten te kraken.

Allereerst het ontbreken van een lijn in het hele gebeuren. Gebeurtenissen wisselen elkaar in sneltreinvaart af zonder dat we een steek van ontwikkeling bespeuren. Moers gooit je dood met allerlei nieuwe wezens, opsommingen, overtreffende trappen en superlatieven. Dat wordt op den duur behoorlijk vermoeiend.
Daarbij, en dat is ten tweede, is het wel erg veel van hetzelfde. Om de tien bladzijden bevindt de held zich in het diepste gevaar om vervolgens gauw weer op de meest onwaarschijnlijke manier gered te worden, waarna de cyclus zich herhaalt. Een personage Deus X. Machina noemen is leuk, dat trucje honderd keer toepassen wat minder.
Tenslotte vond ik het soms, sorry Freud, wat flauw. Een niet bestaande stad Fata Morgana noemen maar dan omgekeerd, dat kan gewoon niet. Sommige grapjes of invallen lijken zelfs beter te passen in de Donald Duck.

Tsja, fantasie en verhalen, het lijkt een boek om in een keer uit te lezen. De waarheid is dat het me best wat moeite kostte. Gelukkig worden de bladzijden opgeleukt met grappige tekeningen, dat scheelt een hoop leestijd. De laatste pakweg honderd pagina's bevielen mij het beste. Moers probeert hier duidelijk wat eindjes aan elkaar te knopen en ergens naar toe te werken. Over de gehele linie blijft het echter wat te schamel.

Hoger dan 3* kom ik helaas niet.

avatar van Freud
5,0
Ja kijk, daar kan ik natuurlijk niks tegenin brengen, je moet er gewoon van houden, anders kan ik me voorstellen dat het vermoeiend wordt. Dat is een dooddoener, maar iets anders heb ik er niet over te zeggen . Dit is een boek dat ik louter beoordeel aan de hand van het plezier dat het me verschaft tijdens het lezen (5 sterren is veel, maar het staat niet in mij top tien, en dat heeft zijn redenen), en niet wegens zijn literaire verdiensten. Al wil ik het ook niet wegcijferen: ik vind het een heel leuk boek, vlot maar goed geschreven, en vol reddingen op het laatste moment. Is het nooit bij je opgekomen dat het over 13 1/2 levens gaat, en dat die allemaal hun einde krijgen? Het kan overkomen als een gimmick, maar het is absoluut bewust gedaan, misschien om dezelfde reden dat veel kinderboeken ook bestaan uit een bepaald stramien dat telkens herhaald wordt. Dat maakt het er voor jou niet interessanter op, maar het is ook geen geval van ideeënarmoede volgens mij.

avatar van eRCee
3,0
Freud schreef:
Is het nooit bij je opgekomen dat het over 13 1/2 levens gaat, en dat die allemaal hun einde krijgen? Het kan overkomen als een gimmick, maar het is absoluut bewust gedaan, misschien om dezelfde reden dat veel kinderboeken ook bestaan uit een bepaald stramien dat telkens herhaald wordt.

Dat zal. Maar zelfs binnen de 13,5 levens wordt je met noodsituaties en reddingen overspoeld. Daarbij is dit boek een stuk dikker dan het gemiddelde kinderboek.

avatar van Nicolage Rico
Freud schreef:
Er is amper een rustpunt in dit boek te vinden, het gaat maar door en door en als je niet oplet lees je het gewoon in een keer uit.


Vind je het een pluspunt of een minpunt dat dit boek weinig ruspunten heeft? Ik neem aan een pluspunt, omdat je aangeeft dat je op moet passen dat je het boek niet in één x uitleest.

avatar van Nicolage Rico
Ik heb dit boek geleend bij de bieb! Heb alleen het voorwoord gelezen en dat belooft wat. Ik ga niet lang over die 555 pagina's doen..

5,0
Héél leuk boek! Misschien wel het leukste boek wat ik ooit heb gelezen . Ik heb er van gehoord van een Duitse vriend van mij (het was/is daar een heel populair boek. Ik probeer iedereen het te laten lezen alleen jammer genoeg schrikt de dikte van he boek af . De gene die ik wel heb kunnen overhalen vinden het ook helemaal geweldig, dus laat je niet afschrikken door de dikte.

avatar van Koerok
Ik probeer het te plaatsen, en te beoordelen of ik dit leuk zou vinden om te lezen. Lijkt het ergens op? De beschrijvingen doen mij o.a. denken aan De kleine Prins, Discworld van Terry Pratchet en De Hitchhikers Guide To The Galaxy. Let wel: allemaal boeken waarvan ik weet dat mensen ze fantastisch vinden, vanwege de ongebreidelde fantasie en vondsten, maar die ik persoonlijk compleet vermoeiend vind. Verhalen die echt alle kanten opgaan, zonder duidelijke lijn of plot, dan kan ik niet tegen.
Dit gezegd hebbende: Is dit wat voor mij?

PS: Paul Biegel wordt genoemd, en die boeken (De Kleine Kapitein) heb ik met veel pleizer voorgelezen aan mijn kinderen.

avatar van Freud
5,0
Koerok schreef:
Verhalen die echt alle kanten opgaan, zonder duidelijke lijn of plot, dan kan ik niet tegen.

Afblijven dan . Het boek heeft wel evolutie en er is een rode draad die eindigt op het einde (naast het feit dat gewoon het leven van Blauwbeer wordt verteld), maar daar houdt het wel op. De rest is een grote opeenstapeling van verhalen, ideeën, personages waarbij samenhang wel het laatste is wat Moers interesseert .

avatar van eRCee
3,0
Koerok schreef:
PS: Paul Biegel wordt genoemd, en die boeken (De Kleine Kapitein) heb ik met veel pleizer voorgelezen aan mijn kinderen.

De fantasie/avonturen-sfeer heeft wel wat weg van Biegel. Verder lijkt het er niet zoveel op en ontbreekt een verhaal dat ergens naartoe werkt hier inderdaad teveel. Geef mij maar Biegel hoor.

Een unieke, maar zeker ook vermoeiende leeservaring. Er zitten echt tal van vindingrijke, grappige, enge en bovenal bizarre fenomenen en karakters in die allemaal een plekje in je lezersgeheugen proberen te veroveren. Helaas raakt dat geheugen, het mijne althans, sneller vol dan het boek uit is. Moers balanceert hiermee op het randje; enerzijds had ik geen enkele moeite om het boek na één hoofdstuk even opzij te leggen (het ontbreken van een overkoepelende plot helpt hier ook zeker bij), anderzijds was elke hervatting weer een feest en had vrijwel elke episode wel twee of meer passages die ik met een grote glimlach las en herlas.

De satirische humoristische toon die het hele boek kenmerkt werkt zeer verslavend, je merkt gewoon dat over ieder detail, ieder grapje en iedere verwijzing is nagedacht. Over sommige facetten dan weer wat minder lang dan andere, maar tegenover één misser staan minstens twee voltreffers. De verwijzingen naar alles en nog wat vliegen je om de oren. Een kenmerk van Moers dat me uitstekend bevalt, omdat het zijn vertellingen een extra dimensie geeft en je dwingt om scherp te blijven. Bovendien slaagt hij er keer op keer in om zaken die haast clichématig gemeengoed zijn geworden in een totaal absurd jasje te steken.

Moers is ook één van de weinige auteurs bij wie ik de illustraties zeer waardeer. Niet alleen omdat deze veelal even grappig zijn als de woorden waar ze bij horen, maar ook omdat ze een echte meerwaarde vormen in het geheel. Vaak maken tekeningen, hoe mooi en goed bedoeld ze ook kunnen zijn, het verbeeldingsvermogen tot een luie gave. Die van Moers prikkelen juist de fantasie, waarschijnlijk ook omdat je je van het meeste wat hij beschrijft toch geen voorstelling kunt maken.

Binnen de kaders van het verhaal is Blauwbeers twaalfde leven m.i. de slagroom op de taart , waarin Moers ook nog even zijn eigen tot dan toe gecreëerde mythologie moeiteloos op de hak neemt. Dit hoofdstuk beviel mij het beste, omdat het het langste leven betreft en er dus wat meer tijd wordt genomen om een en ander tot ont- en afwikkeling te laten komen, en omdat het qua opzet erg deed denken aan De Stad van de Dromende Boeken. Het is eigenlijk ook het enige leven dat ècht om Blauwbeer zelf draait, daar waar onze blauwe protagonist in zijn andere levens vooral lijkt te dienen als kapstok om alle fantastische ideeën aan op te hangen. Een vertederende kapstok, dat wel. Beren zijn nu eenmaal snel schattig en vertederend, zeker als ze ook nog eens blauw en zachtaardig zijn.

Al met al een boek waar ik bijzonder van heb genoten, zij het in etappes. Het was niet de pageturner die De Stad van de Dromende Boeken was, daarvoor leest dit toch teveel als een verhalenbundel. Als ik zou moeten kiezen zou daarom de dinosaurus uit bovengenoemde titel de voorkeur krijgen boven de blauwe beer. Maar gelukkig hoef ik niet te kiezen, slechts een half sterretje minder te geven.

4,5*.


avatar van divart
3,0
Dit boek had ik vermoedelijk moeten lezen toen ik wat jonger was. Maar ja, toen was dit boek er nog niet. Kon de toon echter wel waarderen, maar het verhaal wist me niet echt te boeien. Mijn kinders vinden dit trouwens fantastisch.

4,0
Minder dan De stad van de Dromende Boeken, maar dat neemt niet weg dat dit ook weer een sterk boek is. Het gevaar dat Moers wellicht loopt is dat zijn stijl zo typisch is dat het na een keer meer van hetzelfde wordt.

We zullen zien, want ik ben benieuwd genoeg om nog meer van hem te lezen

4*

avatar van Bruno_6
3,0
Je merkt dat dit een van de eerste boeken van Walter Moers is. Niet dat het slecht is, maar de puzzelstukjes vallen nog niet helemaal samen.

De tekeningen zijn hier nog illustraties bij het verhaal, terwijl ze in bv. 'De Stad van de Dromende Boeken' naar mijn gevoel meer deel uitmaken van dat verhaal.
Ook zijn niet alle levens even boeiend en hebben de uitvoerige lijstjes van fabeldieren, Zamonische kleuren, enzovoort niet altijd een meerwaarde.

Al bij al is dit wel een zeer leuk boek, dat jong en oud kan aanspreken.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:46 uur

geplaatst: vandaag om 14:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.