menu

Grégoire et le Vieux Libraire - Marc Roger (2019)

Alternatieve titel: De Lessen van Meneer Picquier

mijn stem
1,50 (1)
1 stem

Frans
Sociaal

233 pagina's
Eerste druk: Albin Michel, Parijs (Frankrijk)

Meneer Picquier heeft zijn boekwinkel moeten sluiten, maar het is hem gelukt om zijn dierbaarste bezit, drieduizend boeken, te bewaren. Die vullen zijn kamer in verzorgingstehuis Bleuets nu tot aan het plafond. Door zijn ziekte kan Picquier niet meer doen wat hij het allerliefste doet: lezen. Hij vraagt de jonge Grégoire, die sinds kort de maaltijden in het tehuis rondbrengt, om hem elke dag een uur voor te lezen. Daar ziet Grégoire (nooit een echte lezer) aanvankelijk tegen op, maar met de tijd ontstaat er een bijzondere vriendschap tussen de twee. Het voorleesuur wordt steeds populairder en verhuist naar de algemene ruimte, zodat zo veel mogelijk bewoners kunnen meeluisteren. De oude boekverkoper Picquier geeft ondertussen zijn jonge voorlezer een aantal waardevolle (levens)lessen mee…

zoeken in:
avatar van schelley
1,5
geplaatst:
Dit boek sprak mij meteen aan door de flaptekst. Een verhaal over vriendschap tussen een jongeman en een oude boekverkoper in een bejaardentehuis. Echter was mijn enthousiasme snel verdwenen.
Het boek heeft een snel tempo waardoor er in een volgend hoofdstuk ineens zoveel tijd verder is verstreken. Je krijgt niet de tijd om te "bonden" met de personages. Je voelt de vriendschap niet groeien. Vele gebeurtenissen in het boek vind ik ook erg onrealistisch. Plots zonder aanleiding heeft Gregoire een relatie met een collega en heeft hij als onervaren tiener avontuurtjes in het rusthuis met haar. Hij heeft geen diploma maar wordt in alle mogelijke jobs van het rusthuis ingezet zonder probleem. Hij drinkt met nieuwjaar tijdens zijn shift zichzelf zat samen met menr. Picquier. Een bewoner die 's nachts gemeenschap gaat hebben met verschillende bewoners en geweten is door het personeel maar door de vingers wordt gezien. Misschien is het wat beroepsmisvorming maar door de vele onrealistisch gebeurtenissen krijg ik toch geen voeling met het verhaal. Ik krijg ook niet het gevoel dat het gaat over een wederzijdse vriendschap. Gregoire voert enkel maar uit wat de boekverkoper allemaal in zijn hoofd krijgt. De vergelijking met 'Untouchable' vind ik daarom ook helemaal onterecht!
Het einde vond ik voorspelbaar en saai. Ook de schrijfstijl kon mij niet bekoren. Deze is erg chaotisch en ongestructureerd zodat het soms niet duidelijk is van welk personage ik de gedachten aan het lezen ben. Hij wisselt soms van personage zonder aanleiding. Vreemd.
Naar mijn gevoel werk er ook regelmatig op een onrespectvolle manier over mensen met dementie gesproken. Dit getuigt naar mijn gevoel van onwetendheid over deze doelgroep. Vb. p.121 "het alzheimertje" of p. 133
"Ik droom van een volk dat nooit oud wordt, dat de gruwel niet hoeft te kennen van luiers die naar pis stinken, van zure stront die doorligplekken veroorzaakt, van verslappend vlees, van al die lekke leidingen."

Wel was merkbaar dat Mark Roger weet waarover hij spreekt als het over het voorlezen gaat. Hij beschrijft uitgebreid in het boek tips die belangrijk zijn.
Ik vind het echt jammer dat er niet meer uit het verhaal is gekomen. Het basisverhaal/basisidee leek zo sterk maar werd naar mijn gevoel niet goed uitgewerkt/ geschreven.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:59 uur

geplaatst: vandaag om 03:59 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.