Herfstdraad - Jamal Ouariachi (2022)

mijn stem

3,50 (4)

4 stemmen

Nederlands
Sociaal / Psychologisch

448 pagina's
Eerste druk: Querido, Amsterdam (Nederland)

Een schrijver verhuist met zijn gezin naar een buurt waar men verplicht is deel te nemen aan het sociale programma Het Kruispunt. Het is gestoeld op een antiracistische ideologie en verzorgt onder meer workshops over ‘dekolonisatie van de taal’ en discussieavonden over culturele toe-eigening. Aanvankelijk ondergaat de schrijver het allemaal met geamuseerde welwillendheid. Maar de organisatoren worden steeds onverdraagzamer. Wanneer zijn vrouw, Marokkaanse van afkomst, meer en meer in de ban van het programma raakt, dreigt een echtbreuk en is de maat vol voor de schrijver. Hij zoekt zijn toevlucht bij een groep buurtgenoten die zich van Het Kruispunt heeft afgekeerd: een verbond genaamd Deftig Rechts. Maar ook de snel radicaliserende opstelling van dit gezelschap roept ernstige bezwaren op bij de schrijver. Almaar extremer en gewelddadiger wordt de strijd tussen de twee facties, tot de schrijver besluit dat hem slechts de keuze rest tussen vluchten en zich verzetten.

Links

zoek naar dit boek op bol.com

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

psyche (crew)

geplaatst: 20 maart 2022, 16:32 uur

Interview in Tijdgeest, bijlage dagblad Trouw d.d. 26 februari 2022.

2,5

mjk87

geplaatst: 3 juli 2022, 21:46 uur

Mislukte roman. Het eerste deel gaat wat meer op de ideeën van clubjes van woke en boeit vaak genoeg, zeker als de hoofdpersoon op intellectueel niveau weerwoord geeft en zeer genuanceerd dat soort ideeën ontleedt. Dat boeit eigenlijk steeds hoewel het allemaal weinig subtiel wordt gebracht. Dat helpt de roman ook niet. In de basis kan dit allemaal zeer interessant zijn en dan maar zien wat voor invloed dit heeft op mensen en hun relaties. Maar Ouariachi kiest ervoor om van zijn hoofdpersoon ook een lapzwans te maken en met een relatie die al niet lekker liep. Die hele persoonlijke sores lijkt ook uit een andere roman afkomstig en past niet echt bij de ideeën over woke links en extreem-rechts. En het tweede deel gaat steeds meer over het leven van de hoofdpersoon, die clubje rechtse mensen wordt niet echt goed uitgewerkt, Ouariachi zoomt op de mindere interessante dingen in en het boek gaat eigenlijk als een nachtkaars uit. Het is wel goed geschreven en leest soepel weg, maar dit is vooral heel veel onbenut potentieel. 2,5*.

4,0

lowieke

geplaatst: 21 juli 2022, 22:03 uur

Mooi boek!

Het zwelgen duurt ietwat lang maar het herpakt toch wel weer mooi. Het cynische doorzagen op Zaandam blijft gek genoeg wel leuk.

Goed geschreven, behalve soms wat spreektaal (vreemde ontwikkeling). En wat ik persoonlijk mooi vond: er zit wat filosofie verscholen her en der en herkenbare gevoelens en situaties.

* denotes required fields.

<1 >