Bekenntnisse des Hochstaplers Felix Krull - Thomas Mann (1954)

Alternatieve titel: Ontboezemingen van de Oplichter Felix Krull

mijn stem

3,28 (18)

18 stemmen

Duits
Sociaal

498 pagina's
Eerste druk: Fischer, Frankfurt am Main (West-Duitsland)

Felix Krull, zoon van een failliete sektfabrikant, blikt terug op zijn leven en schrijft zijn bekentenissen op, het verhaal van zijn maatschappelijke en erotische successen. Hij vertelt over het heerlijke gevoel van de borsten van zijn min en zijn eerste chocoladediefstallen als kind. De wereld wil bedrogen worden, is zijn opvatting, en hij bedriegt ze. De opmerkelijkste evolutie in zijn leven is zijn rollenwissel met de Markies de Venosta. Met de naam, het geld en de papieren van de markies, gaan de deuren van de adel voor hem open.

Links

zoek naar dit boek op bol.com

2 BERICHTEN

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

4,0

RealTom

geplaatst: 7 juni 2011, 21:30 uur

Bijzonder spijtig dat dit niet is afgekomen, maar ik ben wel erg blij dat het toch is uitgekomen.

3,5

Geerard

geplaatst: 29 december 2025, 11:42 uur

Als groot liefhebber van zijn latere "post-Toverberg" periode moest ik deze toch een keer lezen van opa Mann. Op basis van het stemgemiddelde hier, zou je niet veel verwachten, maar ik moet zeggen dat ik 100 bladzijden in het boek weer echt aan het genieten ben. Er is iets aan Mann's schrijfstijl, deze keer relatief toegankelijk, waar ik zo goed op ga. Er zit zoveel inzicht en liefde voor creatie in. Hier een kort fragment dat ik mooi vind:

Wat is het als men het goed bekijkt toch wonderlijk met het menselijk oog gesteld, dit juweel van alle organische groei, wanneer het zijn vochtige glans op een andere menselijke verschijning concentreert; met deze kostbare gelei, die uit even zo gewone materie bestaat als de rest van de schepping en op een soortgelijke wijze als edelstenen demonstreert dat de grondstoffen niet tellen, dat alles afhangt van hun spirituele en gelukkige combinatie; met dit in een knokig holletje gebedde slijm, dat bestemd is om eens ontzield in het graf te verrotten, weer uiteen te vloeien in waterig drek, maar dat zolang er een vonk van leven in waakt zulke prachtige, etherische bruggen weet te slaan dwars over alle ravijnen van vreemdheid die er tussen mens en mens kunnen liggen.

* denotes required fields.