Der Zahlenteufel - Hans Magnus Enzensberger (1997)

Een leuk en vaak grappig boek dat heel vlot leest en op geen enkel moment saai of technisch wordt (het leest als een groot verhaal, waarin weliswaar een hoop wiskunde uitgelegd wordt, maar op een heel aangename en boeiende manier). Geschikt voor kinderen van een jaar of 12, vooral omdat Enzensberger een hoop termen verbasterd heeft tot kindertaal, en eens je wat wiskunde op school hebt gekregen komt dat wel vrij kinderachtig over (ipv 'faculteit' wordt bijvoorbeeld consequent gesproken over 'wamm!', dat is uiteraard leuk, maar toch een beetje vreemd )

Het is, meer nog de De Wereld van Sofie, een van de weinig jeugdboeken die erin slagen om educatief te zijn, zonder een moment die schijn op te wekken. Ik ben als wiskundeliefhebber misschien niet de beste bron daarvoor (uiteraard vond ik het een geweldig boek, ik was op die leeftijd amper met iets anders bezig dan met wiskunde ), maar ik denk dat het zijn slogan 'een hoofdkussenboek voor al wie bang is van wiskunde' toch waar kan maken. Bewijs daarvoor is dat het uitgeroepen is tot een van de zeven beste Duitse kinderboeken van het jaar, en ook daarnaast een hoop prijzen heeft gekregen.

Inderdaad een geweldig boek. Ik en een klasgenoot hadden het in groep 6 gelezen en toen hielden we een wedstrijd wie de hoogste Wamm (faculteit) kon uitrekenen . Ik kwam dacht ik tot 17! (= 355.687.428.096.000) en zij tot 20! (=2.432.902.008.176.640.000). Weet niet meer of we ze goed hadden, we konden het destijds ook niet controleren met rekenmachines.

Het boek had van mij nog wel een stukje dikker gemogen om zo nog wat meer thema's te kunnen behandelen.

4,5 Wamm*

Heerlijk boekje. Enthousiasmerend, leuk fantasie verhaaltje, grappige verbasteringen, interessant onderwerp, duidelijke uitleg en het leest als een trein. Het boek slaagt echt volledig in wat het probeert te doen.

Dik 4