Rosiri - Iris Koppe (2007)
Nederlands
Psychologisch
140 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij,
Amsterdam (Nederland)
Rosiri is achttien en kind van gescheiden ouders. Ze voelt zich zo verantwoordelijk voor het geluk van haar vader en moeder, dat ze vergeet zelf te leven. De ene helft van de week woont ze bij haar vader, de andere bij haar moeder. Die bewaken het tijdschema van hun moderne stadskinderen nauwlettend. Als haar vader uiteindelijk hertrouwt met de Surinaamse Naomi leidt dat bij haar moeder tot hysterie. Rosiri vind intussen afleiding bij een hiphopper uit Heerlen en bij de vader van twee oppaskinderen. Lukt het haar uiteindelijk aan de greep van haar ouders te ontsnappen?
Her en der werd Rosiri al vergeleken met de schrijfstijl van Grunberg, één van mijn favoriete schrijvers, dus ik was enorm benieuwd. Rosiri, van debutante Koppe is zowel grappig als enorm pijnlijk tegelijk. Zeer grappig, vanwege de bizarre en hier en daar Grunbergiaanse situaties, waarin Rosiri in verzeilt raakt en waar zeer terloops, alsof het de gewoonste zak van de wereld is, over verteld wordt. En ook enorm pijnlijk, omdat je merkt hoe erg Rosiri haar best doet ergens bij te horen en niet ergens halverwege weer uit de rij gedonderd te worden.
Enig minpunt is het einde, wat een beetje uit de lucht komt vallen, maar ik heb vernomen dat dit ook niet bij het originele fauilleton hoorde, maar er voor het boek bij bedacht is. Maar dat is maar een kleine smet, op een verder enorm sterk boek, die voor liefhebbers van Grunberg enorm aangenaam leesvoer is.
4*
De filmplannen van Rosiri zijn al in redelijk ver stadium gevorderd, heb ik uit betrouwbare bronnen vernomen. Ben benieuwd!