Kennedys Hjärna - Henning Mankell (2005)

Prachtige misdaadroman!

Heel aardig en vermakelijk boek. Hoewel Mankells Afrika-obsessie erg duidelijk naar voren komt in Kennedy's Brein heeft hij er een aardig verhaal gemaakt. Een pure thriller moet je niet verwachten, daarvoor heeft het boek nog wat teveel stukjes die wat minder vaart hebben. Maar saai vond ik ze allerminst. Ook al vond ik Louise een weinig sympathiek personage, haar rouw wordt sterk weergegeven en wist medelijden bij me op te roepen. En het boek bevat daarnaast ook nog af en toe behoorlijk spannende en vaak ook lekker mysterieuze stukjes. Het complot theorie-plotje is best aardig en bevat een duidelijke morele boodschap van de schrijver. De uiteindelijke ontknoping vond ik alleen wat teleurstellend, niet echt geloofwaardig uitgewerkt of zo. Lastig de vinger op te leggen. Misschien is het ook een beetje een optelsom, aangezien het boek nog vrij veel ongeloofwaardige of overdreven gebeurtenissen bevat. Voorbeelden hiervan zijn de enorm toevallige ontmoeting die Louise met die man in een restaurant in Sydney heeft (irritant ook hoe hij praat, net als bijvoorbeeld die Afrikaanse schilder later), diplomaat Lars die zijn mail niet heeft beveiligd met een wachtwoord en dan ontdekt dat Henrik er een mail mee heeft verstuurd (slaat totaal nergens op, hij kan gewoon op zijn eigen emailadres inloggen) en Lucinda die op een wel erg geheimzinnige, dramatische en omslachtige manier contact zoekt met Louise op het strand 's avonds. Ook krijg ik de indruk dat de kloof tussen blanken en zwarte Afrikanen nogal wordt overdreven. De meesten blanken worden als totale idioten en gewetenloze egoïsten afgeschilderd, de Afrikanen zijn puur de arme slachtoffers en wat lachen ze vaak... Vooral kinderen worden nog wel eens uitgebuit om af te schilderen hoe schattig en leuk Afrikanen wel niet zijn. Hier slaat Mankell echt door met zijn Afrika-adeptie. Ook de vele tegelwijsheden die Henrik eruit blijkt te hebben gegooid in zijn leven irriteerden me. Vaak wisten vrienden en bekenden zich wel heel letterlijk te herinneren wat hij zei. Ook al waren het vaak nog best ingewikkelde uitspraken.
Ok, ik heb dus nog een hoop kritiek op het boek, maar toch vond ik het alles bij elkaar een goed en vermakelijk werkje van Mankell. Hoewel je de eerste 50 pagina's er in moet komen en je door "vrouwengezeur" heen moet worstelen wordt het op een gegeven moment echt meeslepend en spannend, en wil je maar al te graag verder lezen. Ik heb me toch ruim 300 pagina's heel goed vermaakt. Ik vind dit ook een van de beste boeken van Mankell, zo niet de beste. Wat er allemaal in Afrika gebeurt mag ook best aangekaart worden. Het Westen heeft er droevig genoeg amper oog voor en is grotendeels zelf verantwoordelijk voor een hoop ellende daar, door kolonialisme en slavernij onder andere.