Der Kleine Wassermann - Otfried Preussler (1956)

Een onweerstaanbaar schattig boek, en voor kinderen (althans voor mij toch vroeger) erg leuk en spannend. Ik ben alle kinderboeken van Preußler aan het herlezen om eerlijk te kunnen stemmen, en bij dit boek was het een waar plezier!

Om bij het begin te beginnen: de eerste zin vind ik al helemaal geweldig: Toen de waterman op een goede dag thuis kwam, zei de watermannen-vrouw tegen hem: 'Vandaag moet je heel zachtjes doen, want we hebben een kleine jongen gekregen.' Het zegt iets over de no-nonsense manier waarop het boek is geschreven (niet alleen het zomaar uit de lucht komen vallen (nu ja, onder water...) van de jongen, maar alles in het boek wordt als compleet vanzelfsprekend behandeld, al zit het boek vol onmogelijkheden. Maar daar is het een sprookje voor natuurlijk, en het is mooi te zien hoe je fantasie die rationele fouten perfect weet te negeren ) De zin toont ook hoe leuk er met taal wordt omgegaan in het boek: heel eenvoudig, maar toch ongelooflijk mooi (en als je niet oplet, heb je niet eens door wat een heerlijk woord watermannen-vrouw niet is...) En in die eerste zin zit ook meteen de poëtische sfeer vervat die uit het hele boek spat: de bezorgde, lieve moeder, de onstuimige maar kunstzinnige vader, de onbevangenheid van het kindje: typische personages zoals je ze vaker tegenkomt, maar enorm efficiënt en trefzeker getypeerd en beschreven in dit boek. Een ander heerlijk personage is Cyprinus, de oude karper (met mos op zijn rug!), wijs en met veel ervaring, maar tegelijk knorrig en conservatief. Het zijn types die eenvoudig zijn maar tegelijk enorm veel te bieden hebben.

Het verhaal is vrij simpel: één jaar uit het leven van de kleine Waterman. Zijn eerste uitstapjes in de vijver, later ook boven water, kleine avontuurtjes, ontmoetingen, strubbelingen en mooie momenten. Alles speelt zich af in en rond een kleine vijver met watermolen, maar dat is meer dan genoeg om in gedachten een fantasierijk van te maken dat bijna zoveel te bieden heeft als Midden-Aarde (nu ja... )

Het is in mijn geval typisch zo'n boek dat een hele kindertijd is meegegaan, en waarvan de personages en gebeurtenissen een deel van het collectieve geheugen van onze familie zijn geworden, dus het is natuurlijk logisch dat het herlezen een puur genot is. Maar ik maak me sterk dat het boek genoeg te bieden heeft om ook volwassen lezers te bekoren, met zijn onweerstaanbare naïeve charme, de mooie, menselijke relaties en het beeld van een perfect gelukkige kindertijd, in een magische maar toch doodnormale omgeving.

Geef mij toch maar "De kleine Heks" mijn "all-time" favoriete jeugdboek. Blijkbaar vinden mijn kinderen op dit ogenblik hetzelfde

Die komt later deze week nog wel aan bod .

Vaak en met veel plezier voorgelezen aan mijn kinderen.