The Salt Path - Raynor Winn (2018)
Alternatieve titel: Het Zoutpad: Over Oude Wegen naar een Nieuw Begin
Engels
Waargebeurd / Reis
288 pagina's
Eerste druk: MIchael Joseph,
Londen (Verenigd Koninkrijk)
Raynor Winn en haar man Moth zijn al meer dan dertig jaar samen. Hun oude boerderij in Wales hebben ze in de loop der tijd steen voor steen opgeknapt en omgebouwd tot een goedlopende B&B. Dan raken ze binnen een paar dagen alles kwijt: ze verliezen hun huis door een speculatieschandaal en ze krijgen te horen dat Moth een ernstige ziekte heeft. Ze hebben niets meer over en nog maar weinig tijd. Met de moed der wanhoop nemen ze een impulsief besluit: ze gaan de eeuwenoude South West Coast Path lopen, weg van alles en iedereen. Het is een tocht van duizend kilometer langs de zuidkust van Engeland. Met twee rugzakken en een kleine tent beginnen ze hun wandeltocht door het oeroude, verweerde landschap van rotsen, kliffen, zee en lucht. En daar gebeurt het. Met elke stap, door iedere ontmoeting, en ondanks alle moeilijkheden die ze onderweg tegenkomen, verandert hun tocht verder in een bijzondere ontdekkingsreis.
Bestseller The Salt Path blijkt deels gebaseerd op onwaarheden - NRC
Dit artikel van het NRC is gebaseerd op dit verhaal:
The real Salt Path: how a blockbuster book and film were ... - observer.co.uk
Beide artikelen gelezen. Tja, het gegeven ‘Waargebeurd’ zou qua genre als de artikelen kloppen onjuist zijn. Het neemt niet weg dat ik zeker het eerste deel met plezier heb gelezen.
Maar goed daarbij kan ik nog denken, jammer. Had het als ‘fictie’ gebracht…
Dat ik als lezer het jammer vind is nog tot daaraan toe. Wat ik veel kwalijker vind is dat hierdoor kennelijk mensen (financiële) schade is toegebracht. Om nog maar te zwijgen over de mogelijkheid dat mensen met een diagnose ‘Corticobasale degeneratie’ overwegen eveneens zulke tochten te (gaan) ondernemen in de hoop op wonderbaarlijke genezingen… Hoewel het lopen niet als genezend wordt genoemd, gaat m.i. in de boeken wel een suggestie van helende werking van de wandelingen in combi met Moths ziekte uit.
NRC en The Observer zijn niet zomaar kranten, ik weet wel dat ik het volgend geplande boek van Raynor Winn aan mij voorbij laat gaan.
Nu ook een podcast over de onwaarheden en het bedrog. Ook leuk om te luisteren als je het boek niet gelezen hebt.
Ik had het allemaal liever niet geweten. Deze stond al een tijd in de kast om nog te lezen maar dat gaat niet gebeuren weet ik nu al. Deze geef ik weg.
Ik zou zeggen, je kunt als troostprijs de podcasts The Walkers volgen, het zijn zeker 6 episodes, ik heb deel 1 gehoord. Maar ja, ik heb het boek wel gelezen en heb door de podcast nu wel echt de p in (zonder de volgende 5 te hebben gehoord).
Als de volgende delen net zo zijn is de kringloop m.i. nog teveel van het goede. Recyclen zou ik zeggen ♻️
Ik probeer in de regel niet te snel te oordelen maar dit is toch wel een uitzondering. Zeker bij het horen van de reactie van de auteur tot slot.
Toch is het uiteindelijk zo jammer, ik vond het bij lezing een mooi boek, bij andere delen soms geërgerd. Dus ik ga mijn stem nu niet verwijderen. Ik ging met mijn dochter naar de film, toen uiteindelijk dit nieuws kwam zei ze: “Ja, toch vind ik het verhaal tussen die twee heel mooi.”
Dat is zo, dat is het verháal ook. Maar had het anders aangepakt. Ik vermoed dat het pseudoniem Raynor Winn niet voor niets is. In de podcast draait een geïnterviewde na het uitkomen van ‘Het zoutpad’ het boek om en ziet de foto van de auteur. Dan pas realiseert ze zich om wie het gaat.
Hoewel de auteur enerzijds de bevindingen van de Observer betwist erkent ze bepaalde details wel. Linksom of rechtsom het werpt zonder meer een schaduw.
