Zwellend Fruit - Peter Verhelst (2000)
Alternatieve titel: Roman in Sprookjes
Nederlands
Sprookje / Psychologisch
159 pagina's
Eerste druk: Prometheus,
Amsterdam (Nederland)
Agamemnon en Klytaemnestra zijn twee jonge mensen die zich buiten de werkelijkheid lijken te bevinden. Agamemnon is een wonderbaarlijke jager bij wie de dieren automatisch in de armen springen, hij hoeft ze alleen maar vast te grijpen en te doden. Klytaemnestra is de vrouw met de zachtst mogelijke huid. Ze krijgen drie kinderen en wonen in een vreemde omgeving, bijna afgezonderd van de wereld en omringd door dieren. De twee ouders zijn voor elkaar gemaakt, en hebben elkaar in een droom ontmoet, maar het noodlot slaat toe.
Ik had dit boek al eeuwen in m'n kast staan, zat ooit eens bij een serie lijsters of boektoppers of zoiets dergelijks, en ik besloot het ding dus maar eens uit de kast te halen, bij gebrek aan beters. Ik moet zeggen, toffe beslissing, want ik heb zeer genoten van de wondere verhaalstijl van meneer Verhelst. Het is alsof je een sprookjeswereld binnentreed met een geheel eigen logica. Vooral dat hoofdstuk in spiegelbeeld was een toppunt van stijlgebruik.
Het verhaal zelf is niet zo boeiend hier, soms een beetje storend zelfs, op het einde, met dat noodlod enzo... Maar eigenlijk kan ik me nu vooral nog de indrukken herinneren. Hoe hij zijn bloedsomloop kan voelen, het zachte mos, het afgelegen huisje, haar antilopenzachte huid. De kinderen, ook allemaal met een aparte eigenschap. Het is de stijl die dit boek zo boeiend maakt. Ik heb zeker genoten van de experimenten die Verhelst in dit boek uitvoert. Vooral het eerste hoofdstuk vond ik een van de briljanste dingen die ik de laatste tijd heb gelezen. De jongen in de boom en het meisje in de muur.
Omdat het verhaal wat mij betreft wat minder had gemogen, eigenlijk had het drama misschien helemaal weggelaten moeten worden, geef ik een 4. De stijl zou van mij zeker een 4,5 verdienen, misschien zelfs wel hoger
