Teacher Man: A Memoir - Frank McCourt (2005)
Alternatieve titel: Meester!
mijn stem
7 stemmen
Engels
Autobiografische Roman
272 pagina's
Eerste druk: Scribner,
New York (Verenigde Staten)
In Teacher Man vertelt McCourt zijn spannendste verhaal tot nu toe: hoe hij schrijver werd. Het is een eerbetoon aan de grote passie van zijn leven, lesgeven. Door zijn onconventionele methodes in de klas en zijn spannende en memorabele verhalen weet McCourt de aandacht en sympathie van studenten vast te houden. Met charme, humor, oneerbiedigheid en doelgerichtheid beschrijft hij zijn eigen groei - als leraar, als verhalenverteller en, uiteindelijk, als schrijver.
0
psyche (crew)
geplaatst: 30 juni 2014, 19:00 uur
Door Teacher Man: A Memoir kwam ik erachter dat 'memoires' waarschijnlijk mijn genre niet is; dat ik dit boek van Frank McCourt lager waardeer dan zijn stijl heeft hiermee te maken.
Ooit las ik met veel plezier en ontroering De as van mijn moeder, naar mijn mening schreef FM hier met humor over de meest verschrikkelijke situaties zonder die situaties te kort te doen. Dat is een gave.
Ook nu weer zat ik zo nu en dan op het puntje van mijn stoel, bijvoorbeeld waar FM verhaalt hoe hij in een zeer gemêleerde klas in New York de aandacht van zijn leerlingen weet te vangen als een boterham in zijn richting vliegt. Ik zou overigens precies hetzelfde doen.
Of wanneer hij als enige blanke met 29 donkere meisjes met de metro naar een bioscoop gaat na hun vraag: "Waarom maakt onze klas nooit excursies?". Een andere keer neemt hij dezelfde meisjes mee naar een uitvoering van Hamlet.
Ik kan me vinden in zijn manier van lesgeven en toch hangt voor mij Teacher Man te vaak als los zand aan elkaar. Omdat memoires niet persé overal verhalend hoeven te zijn en kunnen bestaan uit losse aantekeningen, was het meermaals een verrassing of gebeurtenissen slechts werden 'aangestipt' of verder werden uitgewerkt.
Nadat een leerling bij het vak Creatief Schrijven naar hem riep "Hé, meneer McCourt, u zou een boek moeten gaan schrijven!" had FM na zijn pensioen pas de tijd, ruimte en rust om dit daadwerkelijk te gaan doen. Zowel helaas als gelukkig.
3,5*
Ooit las ik met veel plezier en ontroering De as van mijn moeder, naar mijn mening schreef FM hier met humor over de meest verschrikkelijke situaties zonder die situaties te kort te doen. Dat is een gave.
Ook nu weer zat ik zo nu en dan op het puntje van mijn stoel, bijvoorbeeld waar FM verhaalt hoe hij in een zeer gemêleerde klas in New York de aandacht van zijn leerlingen weet te vangen als een boterham in zijn richting vliegt. Ik zou overigens precies hetzelfde doen.
Of wanneer hij als enige blanke met 29 donkere meisjes met de metro naar een bioscoop gaat na hun vraag: "Waarom maakt onze klas nooit excursies?". Een andere keer neemt hij dezelfde meisjes mee naar een uitvoering van Hamlet.
Ik kan me vinden in zijn manier van lesgeven en toch hangt voor mij Teacher Man te vaak als los zand aan elkaar. Omdat memoires niet persé overal verhalend hoeven te zijn en kunnen bestaan uit losse aantekeningen, was het meermaals een verrassing of gebeurtenissen slechts werden 'aangestipt' of verder werden uitgewerkt.
Nadat een leerling bij het vak Creatief Schrijven naar hem riep "Hé, meneer McCourt, u zou een boek moeten gaan schrijven!" had FM na zijn pensioen pas de tijd, ruimte en rust om dit daadwerkelijk te gaan doen. Zowel helaas als gelukkig.
3,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.