menu

Sérotonine - Michel Houellebecq (2019)

mijn stem
geen stemmen

Frans
Sociaal

347 pagina's
Eerste druk: Flammarion, Parijs (Frankrijk)

De 46 jaar oude Florent-Claude is een depressieve landbouwkundig ingenieur, die onder de antidepressiva zit en in de ‘Tour Totem’, een torenflat van 31 verdiepingen in de Franse hoofdstad Parijs, woont. Zijn ouders hebben zelfmoord gepleegd. Hij besluit zijn baan bij het Franse Ministerie van Landbouw op te geven, zijn huwelijk met zijn Japanse partner Yuzu achter zich te laten en te verdwijnen. Hij doorkruist daarbij een Frankrijk dat zijn tradities vertrapt, zijn steden bagatelliseert en zijn platteland verwoest, totdat de grens van een opstand wordt bereikt. Hij vertelt over zijn leven als ingenieur, over zijn vriendschap met een aristocratische boer, over het mislukken van hun jeugdidealen, over de wellicht dwaze hoop een verdwenen vrouw terug te vinden. Daarmee ontstaat niet alleen een verhaal over de verwoestingen van een wereld, maar tevens een verhaal over wroeging en spijt.

zoeken in:
avatar van Sol1
Sol1 (crew)
Recensie van Margot Dijkgraaf in het NRC van 3 januari 2019:
Niemand in het Westen zal nog gelukkig zijn - NRC

De Nederlandse vertaling bij uitgeverij De Arbeiderspers te Amsterdam staat gepland voor dit voorjaar.

avatar van Donkerwoud
Mooie recensie van Margot Dijkgraaf, maar ik krijg een tikkeltje jeuk van het romantische idee dat auteurs een soort profeten zijn m.b.t. maatschappelijke ontwikkelingen, terwijl ze er zelf ook onderdeel van zijn. Pieter Waterdrinker zag naar eigen zeggen ook al de gele hesjes opkomen. Maar de anti-EU-sentimenten zijn nu niet bepaald van gisteren en er is al langere tijd een intellectueel klimaat waarin de klassieke instituties (de universiteiten, de politiek, de media, de rechtsspraak) onder vuur liggen. Niet écht verwonderlijk dat hier ook verzetsbewegingen uit voort zouden komen, zeker in Frankrijk dat die traditie van demonstreren kent.

Donkerwoud schreef:
Mooie recensie van Margot Dijkgraaf, maar ik krijg een tikkeltje jeuk van het romantische idee dat auteurs een soort profeten zijn m.b.t. maatschappelijke ontwikkelingen, terwijl ze er zelf ook onderdeel van zijn. Pieter Waterdrinker zag naar eigen zeggen ook al de gele hesjes opkomen. Maar de anti-EU-sentimenten zijn nu niet bepaald van gisteren en er is al langere tijd een intellectueel klimaat waarin de klassieke instituties (de universiteiten, de politiek, de media, de rechtsspraak) onder vuur liggen. Niet écht verwonderlijk dat hier ook verzetsbewegingen uit voort zouden komen, zeker in Frankrijk dat die traditie van demonstreren kent.


Altijd interessant wat Houllebecq te zeggen heeft, ook al vind ik hem veel te rechts en conservatief. Mag ik het extreem-rechts noemen? Hij benoemt wel altijd problemen die het merendeel van de bevolking ook altijd frustreren.

avatar van Donkerwoud
DorstigJimmyke schreef:
(quote)


Altijd interessant wat Houllebecq te zeggen heeft, ook al vind ik hem veel te rechts en conservatief. Mag ik het extreem-rechts noemen? Hij benoemt wel altijd problemen die het merendeel van de bevolking ook altijd frustreren.


Ik heb nog nooit wat van 'm gelezen, maar heb het vermoeden dat ik hem eigenlijk best kan pruimen.

Donkerwoud schreef:
(quote)


Ik heb nog nooit wat van 'm gelezen, maar heb het vermoeden dat ik hem eigenlijk best kan pruimen.


Zijn boek 'Onderworpen' heb ik gelezen en ik moet zeggen dat dit wel aangenaam was om te lezen. Had er door alle persbelangstelling wel meer van verwacht, maar het is zeker de moeite.

Het fijne aan Houllebecq is dat hij tegen de schenen durft te schoppen. De hele literaire wereld is zo links als de pest en dan is het wel leuk dat er iemand is die tegen de stroom ingaat, ook al is hij wel extreem af en toe.

avatar van ...stilte...
Onderworpen heb ik overgeslagen. De mogelijkheid van een eiland vond ik de leukste.
Deze nieuwe roman van hem trekt me op de een of andere manier wel weer aan.

Ik weet niet of je Houellebecq extreem-rechts kan noemen, dat gaat mij te ver. Het is in de eerste plaats een kunstenaar denk ik...

...stilte... schreef:
Onderworpen heb ik overgeslagen. De mogelijkheid van een eiland vond ik de leukste.
Deze nieuwe roman van hem trekt me op de een of andere manier wel weer aan.

Ik weet niet of je Houellebecq extreem-rechts kan noemen, dat gaat mij te ver. Het is in de eerste plaats een kunstenaar denk ik...


Extreem-rechts is als ik het zo bekijk wat ongelukkig gekozen. Conservatief is denk het juiste woord. Nu vind ik het wel eens aangenaam om te lezen, want de literaire wereld, en dan zeker in Nederland en Vlaanderen, is toch wel verschrikkelijk links. Een soort elite die zich beter voelen dan de gewone man.

avatar van Donkerwoud
Maar wat ik begrijp is dat Houellebecq nu juist zo intellectueel en elitair is als een auteur kan zijn. Vol verwijzingen naar kunst, literatuur, filosofie en wetenschap. Heb vaak gehoord dat het helemaal niet zulke toegankelijke boeken zijn, en ook bijna altijd gesitueerd in de hogere milieus. Of hij dan namens 'de gewone man' spreekt!?

avatar van Ted Kerkjes
Ted Kerkjes (moderator)
Donkerwoud schreef:
Maar wat ik begrijp is dat Houellebecq nu juist zo intellectueel en elitair is als een auteur kan zijn. Vol verwijzingen naar kunst, literatuur, filosofie en wetenschap.
Dat doet mij wel aan iemand denken...

avatar van Donkerwoud
Ik vermoed eerder het omgekeerde, maar inderdaad...;)

avatar van Raspoetin
geplaatst:
Donkerwoud schreef:
Ik heb nog nooit wat van 'm gelezen, maar heb het vermoeden dat ik hem eigenlijk best kan pruimen.

Ik kan de boeken van Houellebecq van harte aanbevelen. Mocht ik je een titel mogen aanraden om mee te beginnen zou ik voor zijn debuutroman "De Wereld als Markt en Strijd" gaan. Ik denk dat dit boek naast de titels "Platform" en "De Kaart en het Gebied" tot zijn beste werk behoort. Alleen zijn roman "Onderworpen" heb ik nog niet gelezen.

De boeken van Houellebecq zijn allerminst vrolijkmakend. Zijn kijk op de wereld is zwartgallig, cynisch en soms ook provocerend. Toch beschouw ik hem als inspirerend en zetten de romans van Houellebecq de lezer regelmatig aan het denken. Je moet ook in ogenschouw nemen dat de schrijver zich beroept op de vrijheid van fictie en dat niets te letterlijk moeten worden genomen.

Ik heb onlangs ook geleerd dat er enkele verwijzingen zitten in "De Wereld als Markt en Strijd" naar het leven van Albert Camus en zijn roman "De Vreemdeling". Waarvan overigens de stijl van dat boek weer erg aan Houellebecq doet denken.

Als ik zo vrij mag zijn om een stukje te citeren uit hoofdstuk drie van het eerste deel van "De Wereld als Markt en Strijd" waarin de ik-persoon zich tot de lezer wendt: 'Het probleem is dat je er niet helemaal mee kunt volstaan volgens de regels te leven. Het lukt je inderdaad (soms maar net op het nippertje, heel erg op het nippertje, maar over het geheel lukt het je) volgens de regels te leven. Je belastingaangiften zijn op tijd. Je rekeningen worden binnen de termijn voldaan. Je gaat nooit van huis zonder identiteitsbewijs (en het speciale hoesje voor je creditcard!...). Maar je hebt geen vrienden.

(...) Ook jij vond de wereld ooit interessant. Dat was lang geleden; ik verzoek je eraan terug te denken. Het gebied van de regels volstond niet meer voor je; je hield het niet meer uit in het gebied van de regels; je moest dan ook het gebied van de strijd betreden. Ik verzoek je in gedachten terug te gaan naar dat precieze moment. Het is lang geleden, nietwaar? Weet je het weer? Het water was koud.

Nu ben je ver van de oever. O, wat ben je ver van de oever! Je hebt lange tijd gedacht dat er een overkant bestond; nu denk je dat niet meer. Toch blijf je zwemmen, en elke beweging die je maakt brengt je dichter in de buurt van de verdrinkingsdood. Je stikt, je longen branden. Het water lijkt steeds kouder, en vooral veel zilter. Je bent niet zo jong meer. Je gaat nu sterven. Het geeft niet. Ik ben er. Ik zal je niet laten vallen. Blijf doorlezen. Denk nog maar eens terug aan het moment dat je het gebied van de strijd betrad.
'

Houellebecq blijft je niet in de koude kleren zitten.

avatar van Ted Kerkjes
Ted Kerkjes (moderator)
Berichten verplaatst naar Michel Houellebecq


avatar van Raspoetin
Ted Kerkjes schreef:
Berichten verplaatst naar Michel Houellebecq


Ik zie dat mijn bericht is verplaats. Voor de goed orde, dit evenement is ter gelegenheid van zijn nieuwe boek.

Betty Asfalt Complex in Amsterdam
zaterdag 23 maart 2019
Aanvang 15:00 uur

Een middag rondom Michel Houellebecq met o.a. Pieter Waterdrinker, Martin de Haan, Damiaan Denys en Aafke Romeijn. Muzikale omlijsting o.a. Stella Bergsma en Aafke Romeijn.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:40 uur

geplaatst: vandaag om 19:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.