menu

Afhankelijkheidsverklaring - Rebekka De Wit (2019)

mijn stem
4,00 (2)
2 stemmen

Nederlands
Verhalenbundel
Ideeƫnliteratuur

112 pagina's
Eerste druk: Atlas Contact, Amsterdam (Nederland)

'Afhankelijkheidsverklaring' is een bundel vol bespiegelingen, verhalen en essays over het meest vanzelfsprekende. Op haar eigen familiefeestjes en buurtbarbecues probeert Rebekka de Wit als een antropoloog te doorgronden waarom iedereen van zijn doodsangsten uitdagingen probeert te maken, waarom afhankelijkheid als falen wordt gezien en waarom mensen die graag te boek staan als ‘no nonsense’ doorgaans veel nonsens uitkramen. 'Afhankelijkheidsverklaring' probeert bloot te leggen wat onze vanzelfsprekendheden verzwijgen en komt tot pijnlijke conclusies over hoe (on)vrij, (on)afhankelijk en (on)geëmancipeerd we eigenlijk zijn.

zoeken in:
avatar van JJ_D
3,0
In haar dankwoord vermeldt de Wit “het belang van anekdotes”, een inzicht dat ze bij collega theatermaker en talig virtuoos Willem de Wolf zou opgedaan hebben. Dergelijke akkefietjes uit het alledaagse maken haar toneelwerk (en ook dat van de Wolf trouwens) charmant en grappig, alsof ze spelenderwijs – ietwat in de trant van de stand up philosophy van Laura Van Dolron? – vanuit de banaliteit bij de diepzinnigheid terecht komt. Inzicht ligt bij haar overal op de loer, zelfs (of liever: vooral) op een barbecue onder buren. Niet boven het bestaan, maar in het leven zelf. Niet ginder, maar hier. Hier en nu.

Bij de bundel ‘Afhankelijkheidsverklaring’ voelde ik echter een pak minder. Net zoals haar wekelijkse column in De Standaard me vaker wel dan niet koud laat. Op scène zijn haar bedenksels nochtans fris, de anarchie van haar spinsels prikkelen zowel de geest als de lachspieren, het evenwicht tussen verstrooiing en verdieping blijft behendig bewaard... In druk laten haar teksten de lezer echter achter met honger naar meer inhoud, meer argumentatie, meer en fundamentelere vraagstukken.

Kijk, op de bühne volstaat het om een vraag op te dissen en lacherig naar een antwoord te tasten - de vraag stellen is voldoende, een antwoord initiëren is dankbaar. Een boek oogt daarentegen definitiever, houdt (alleen door de vorm, niet door de Wits stijl) de pretentie van weten en wijsheid in, en wat dat betreft blijft deze bloemlezing van essays (letterlijk: probeersels) wat vlak. Ze zijn bijwijlen grappig en heir en daar ontroerend, ontwapenend of verhelderend, doch overwegend matig interessant.

Niet met tegenzin gelezen, maar ook niet warm aanbevolen, verre van zelfs.

2,75*

Gast
geplaatst: vandaag om 14:45 uur

geplaatst: vandaag om 14:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.