Twee Oude Vrouwtjes - Toon Tellegen (1994)

Deze titel werd in juni 2017 uitgebracht in de serie 'Literaire juweeltjes'. De inhoud bestaat uit 24 mini-verhaaltjes. Achterin het boekje treffen we de volgende verantwoording aan:

Daar zijn deze kanttekeningen bij te maken: die uitgebreidere en (door André Sollie) geïllustreerde uitgave uit 2004 ligt hier nu voor me en heet ook gewoon 'Twee oude vrouwtjes'. Er staan 43 verhaaltjes in. En de allereerste uitgave, met 22 verhaaltjes, verscheen al in 1993 als Nieuwjaarsuitgave 1992-1993 van E.M. Querido's Uitgeverij in een oplage van 1000 exemplaren. Het telde 64 pagina's en had een extra omslag van spinneweb-papier (zoals je dat in oude foto-albums aantreft).

Ik heb hier dit boek van Toon Tellegen en een beperkt aantal 'Literaire juweeltjes' staan en heb me altijd al afgevraagd, in hoeverre die laatsten het origineel (voor zo ver ik die niet heb) geweld aandeden.

Dat spinneweb-papier blijft een geval apart, duidelijk bedoeld voor inderdaad die albums.

Jij vindt het niet zo'n "literair juweeltje", gert_r?

Dat kun je wel stellen! Ik wilde daar eigenlijk verder geen woorden aan vuil maken; als je niets positiefs weet te zeggen moet je je mond houden, toch? Ik had overigens al tijdens het lezen het idee dat dit voor sommige lezers wel eens bespiegelingen van de bovenste plank konden zijn, en dat zien we ook hier in de waardering terug ... Maar ik vond het zowel qua stijl als qua verhaaltje helemaal niets. Zelden zo iets ... o nee, ik zou niets zeggen.

Nou, ik heb ze even alle 139 nagelopen. Ik kom op 9 titels, die al eerder in de bibliografie van de auteur voorkwamen. In drie gevallen daarvan, 'De brief' van Nooteboom, 'Spijt' van Den Tex en 'Droomzomers' van Van 't Hek ging het gewoon om een herdruk; niets aan de hand. In één geval, Westermans 'Stikvallei', was 'B for Books' 't eerst, ook niets aan de hand. Blijven over zes gevallen waar lezers/kopers zich mogelijk tekort gedaan voelen omdat ze minder krijgen dan de eerdere uitgave met (bijna) dezelfde titel: behalve deze 'oude vrouwtjes' zijn dat Linda van Rijn's 'Vakantievrienden', Verhoefs 'De perfecte partner', Luijendijks 'Islam voor beginners', Couperus' 'Zielenschemering' en Margriet de Moors 'Op de rug gezien'.

Waarom zou je geen negatieve recensie mogen schrijven? Dat is toch net zo goed een mening? Ik ben wel benieuwd naar jouw mening namelijk.