Het Perpetuum Mobile van de Liefde - Renate Dorrestein (1988)
mijn stem
8 stemmen
Nederlands
Psychologisch / Autobiografische Roman
150 pagina's
Eerste druk: Contact,
Amsterdam (Nederland)
"Het perpetuum mobile van de liefde" is een autobiografisch relaas over twee zusters die allebei schrijfster wilden worden, totdat de jongste een einde aan haar leven maakte. Zeven jaar daarna voelt de oudste zch nog altijd achtervolgd door deze gebeurtenis. Dit is het persoonlijk verslag van haar om hiermee in het reine te komen: 'Misschien moet ik onder ogen zien dat haar dood een onvervreemdbaar onderdeel van mijn bestaan is'.
0
geplaatst: 19 juli 2013, 19:48 uur
Dit is het dertiende boek dat ik van Renate Dorrestein heb gelezen en het viel me nogal tegen. Het is een autobiografisch verhaal over haar zusje dat zelfmoord pleegde, maar eigenlijk gaat het meer over de buurvrouw en over het feminisme. Ik vond er eigenlijk weinig aan, maar heb het toch even uitgelezen omdat het niet zo dik was. Dit boek is geen aanrader, maar van die andere twaalf heb ik enorm genoten. Dus lees vooral haar romans, bijvoorbeeld 'Buitenstaanders' of 'Het duister dat ons scheidt', met name als je van absurde elementen houdt 
1
geplaatst: 4 juni 2022, 12:10 uur
Enige achtergrondinformatie over de onstaansgeschiedenis van dit boek en over de visies van de auteur is te vinden in Penta Pockets 1994-1995. Supplement - Guus Houtzager e.a. (1994) - BoekMeter.nl .
0
psyche (crew)
geplaatst: 1 maart, 15:33 uur
Lalage schreef:
Dit is het dertiende boek dat ik van Renate Dorrestein heb gelezen en het viel me nogal tegen. Het is een autobiografisch verhaal over haar zusje dat zelfmoord pleegde, maar eigenlijk gaat het meer over de buurvrouw en over het feminisme. Ik vond er eigenlijk weinig aan, maar heb het toch even uitgelezen omdat het niet zo dik was. Dit boek is geen aanrader, maar van die andere twaalf heb ik enorm genoten. Dus lees vooral haar romans, bijvoorbeeld 'Buitenstaanders' of 'Het duister dat ons scheidt', met name als je van absurde elementen houdt
Dit is het dertiende boek dat ik van Renate Dorrestein heb gelezen en het viel me nogal tegen. Het is een autobiografisch verhaal over haar zusje dat zelfmoord pleegde, maar eigenlijk gaat het meer over de buurvrouw en over het feminisme. Ik vond er eigenlijk weinig aan, maar heb het toch even uitgelezen omdat het niet zo dik was. Dit boek is geen aanrader, maar van die andere twaalf heb ik enorm genoten. Dus lees vooral haar romans, bijvoorbeeld 'Buitenstaanders' of 'Het duister dat ons scheidt', met name als je van absurde elementen houdt
Ik heb net als jij bijna al het werk van Renate Dorrestein (RD) gelezen en tot mijn verbazing bijna al de gelezen boeken met ‘maar’ 3* gewaardeerd.
Ik lees nu haar fijne en inzichtelijke biografie Altijd te Paard. Renate Dorrestein 1954-2018 - Iris Pronk (2025) - BoekMeter.nl en heb besloten op een later moment al haar werk te gaan (her)lezen. Deze biografie besteedt vanaf pagina 229 tot en met 239 uitgebreid aandacht aan ‘Het perpetuum mobile van de liefde’. Die aandacht bevestigt jouw constatering over de buurvrouw en het feminisme naast waarom en/of hoe RD dit bedoeld heeft. Overigens ‘spookte’ haar zusje vermomd in zeker vier andere boeken met absurde elementen rond.
Vrijwel alle kritieken op déze roman waren overwegend negatief, latere analyses, onder andere diepgaand van Hella S. Haasse waren lovend.
Had RD met haar ‘Het Perpetuum mobile van de liefde’ het spook van haar zusje uit haar werk verdreven? Daar leek het wel op, een tijdje.
* denotes required fields.
* denotes required fields.