Epilogue - Roger Martin du Gard (1940)
Alternatieve titels: De Thibaults 2-8 | Les Thibault 8
mijn stem
5 stemmen
Frans
Sociaal
300 pagina's
Eerste druk: Gallimard,
Parijs (Frankrijk)
'Les Thibault' is een uitgebreide familiekroniek die een vertelt over het leven van een Parijse bourgeois familie tussen 1905 en 1918 opgehangen aan de levens van twee broers: Antoine en Jacques. In dit slotstuk van de serie zien we hoe het Antoine vergaat in de laatste maanden van de Eerste Wereldoorlog. Hij heeft een gasaanval overleefd komt terecht in het militaire ziekenhuis van Mme de Fontanin.
1
geplaatst: 6 oktober 2019, 22:26 uur
Na de dood van Jacques en het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog op het einde van deel 7, is dit 8e deel (het slot-stuk) van de roman-cyclus les Thibault een epiloog waarin we leren hoe het de families Thibault en De Fontanin vergaat tijdens de oorlog. Het is duidelijk dat de pacifistische Roger Martin du Gard ons vooral de boodschap brengt dat oorlog alleen maar ellende brengt. De hoofdpersonen verharden, communiceren slecht met elkaar en zijn vooral met hun eigen situatie bezig.
Het boek vertelt met name het verhaal van Antoine, die tijdens zijn werk als arts aan het front een gasaanval heeft meegemaakt. Hij heeft hierdoor veel last van zijn longen en probeert langzaam te herstellen. Hij heeft zich jarenlang afgezonderd van Parijs, maar komt nu een paar dagen terug en ziet De Fontanins weer terug. Hij probeert de achterhalen wat de oorlog met ieder van hen heeft gedaan. Het 8e deel is hiermee minder politiek dan het vorige en is weer meer gericht op de familiegeschiedenis, doch duidelijk met een anti-oorlog ondertoon.
Na 2000 pagina's en 8 delen Thibaults kan ik alleen maar zeggen dat ik met heel veel plezier dit epos van Nobelprijs winnaar Roger Martin du Gard heb gelezen. Het is een roman-fleuve in de traditie van de 19e eeuwse Franse schrijvers, maar met een onmiskenbaar modernere schrijfstijl. De cyclus heeft na 100 jaar nog weinig kracht verloren en is een aanrader voor liefhebbers van de Franse literatuur!
Het boek vertelt met name het verhaal van Antoine, die tijdens zijn werk als arts aan het front een gasaanval heeft meegemaakt. Hij heeft hierdoor veel last van zijn longen en probeert langzaam te herstellen. Hij heeft zich jarenlang afgezonderd van Parijs, maar komt nu een paar dagen terug en ziet De Fontanins weer terug. Hij probeert de achterhalen wat de oorlog met ieder van hen heeft gedaan. Het 8e deel is hiermee minder politiek dan het vorige en is weer meer gericht op de familiegeschiedenis, doch duidelijk met een anti-oorlog ondertoon.
Na 2000 pagina's en 8 delen Thibaults kan ik alleen maar zeggen dat ik met heel veel plezier dit epos van Nobelprijs winnaar Roger Martin du Gard heb gelezen. Het is een roman-fleuve in de traditie van de 19e eeuwse Franse schrijvers, maar met een onmiskenbaar modernere schrijfstijl. De cyclus heeft na 100 jaar nog weinig kracht verloren en is een aanrader voor liefhebbers van de Franse literatuur!
0
geplaatst: 18 augustus 2024, 15:45 uur
Het laatste deel en het minste deel. Ook wat rommelig. Eerst een epiloog rond de verschillende (nog in leven zijnde) personages die eindigt met enkele brieven om daarna nog voor de helft te bestaan uit dagboekfragmenten.
2.000 pagina's totaal maar echt raken deed deze cyclus me niet. Allicht ook doordat dit veel meer 8 losse boeken met een eigen insteek zijn dan één groots meeslepend verhaal. Qua psychologische uitwerking is Roger Martin du Gard op zich prima maar zijn personages gingen nooit echt leven voor mij waardoor de hele romancyclus wat op afstand bleef. En juist dit 8e deel begint met het wel en wee van de personages en dat stuk wist me echt nauwelijks te interesseren.
De dagboekfragmenten zijn wel echt een pak beter. Sowieso hoe Antoine zijn lijden beschrijft maar ook boeiend door de politieke onderstroom erin en de angst voor Duitsland en een vrede die niet zal komen of blijven (het boek stamt uit 1940 en die periode zal grote invloed hebben gehad). Net aan 3,0*.
2.000 pagina's totaal maar echt raken deed deze cyclus me niet. Allicht ook doordat dit veel meer 8 losse boeken met een eigen insteek zijn dan één groots meeslepend verhaal. Qua psychologische uitwerking is Roger Martin du Gard op zich prima maar zijn personages gingen nooit echt leven voor mij waardoor de hele romancyclus wat op afstand bleef. En juist dit 8e deel begint met het wel en wee van de personages en dat stuk wist me echt nauwelijks te interesseren.
De dagboekfragmenten zijn wel echt een pak beter. Sowieso hoe Antoine zijn lijden beschrijft maar ook boeiend door de politieke onderstroom erin en de angst voor Duitsland en een vrede die niet zal komen of blijven (het boek stamt uit 1940 en die periode zal grote invloed hebben gehad). Net aan 3,0*.
* denotes required fields.
* denotes required fields.