Verhalen uit het Gekkenhuis - J.M.A. Biesheuvel (2018)

mijn stem

3,75 (2)

2 stemmen

Nederlands
Verhalenbundel
Psychologisch

288 pagina's
Eerste druk: Brooklyn, Leiden (Nederland)

'Acht jaar geleden achtte men het voor de eerste maal dienstig mij naar een gekkenhuis te brengen’. Dit was de eerste zin in het eerste boek van Maarten Biesheuvel, in 1972. Hij blijft manisch-depressief, lijdt aan horror vacui (angst voor de leegte) en aan levensangst: hij zal vaker worden opgenomen, ook nog in 2018. In de loop der jaren schreef hij vaak over zijn ziekte, waarbij hij lijkt te zoeken naar geborgenheid in de taal. In deze selectie allerbeste gekkenhuisverhalen staan ook enkele nieuwe. Daarnaast is in deze bundel een inleiding door zijn vrouw Eva opgenomen, en een interview met Andy Lameijn, jarenlang zijn psychiater.

Links

zoek naar dit boek op bol.com

3 BERICHTEN

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

3,5

Wandelaar

geplaatst: 26 september, 14:31 uur

Veel van de hier opgenomen verhalen kennen we al uit andere bundels. Nieuw is de inleiding door Eva Biesheuvel, door Aart Hoekman opgetekend, de niet eerder gepubliceerde brieven, waaronder de briefwisseling met Karel van het Reve en het nogal openhartige interview met oud-psychiater en vriend Andy Lameijn, door mede-samensteller van de bundel Hoekman.

De verhalen van Maarten zelf vormen geen probleem, die kennen we al. Maar de nadrukkelijke inkijk in de patiënt Biesheuvel, gaat wat mij betreft over de schreef, zoals in onderstaand medisch advies, bestemd voor intern gebruik, niet voor publicatie in een verhalenbundel. Het gevoel dat ik hierbij krijg heet geloof ik plaatsvervangende schaamte.

'... Hoe het nu verder met hem moet? Ja, dat moeten zijn huidige behandelaren natuurlijk bepalen. Maar ik denk dat ze er streng op toezien dat hij zijn medicatie regelmatig inneemt en dat hij lichamelijk aansterkt. Ik heb Maarten gezegd dat hij overal aan mee moeten werken, alles moet uitproberen, om daar zo snel mogelijk weg te komen.' Leiden, augustus 2018.

Eva stierf in november 2018, Maarten in juli 2020.

psyche (crew)

geplaatst: 26 september, 19:11 uur

Wandelaar schreef:

De verhalen van Maarten zelf vormen geen probleem, die kennen we al. Maar de nadrukkelijke inkijk in de patiënt Biesheuvel, gaat wat mij betreft over de schreef, zoals in onderstaand medisch advies,

bestemd voor intern gebruik, niet voor publicatie in een verhalenbundel. Het gevoel dat ik hierbij krijg heet geloof ik plaatsvervangende schaamte.

Wat natuurlijk uitmaakt: wie maakt hier iets openbaar, wie niet. Wat betreft een behandelaar: not ☑️

Andersom staat me bij dat Maarten zelf heel lang geleden in een interview op televisie meen ik zèlf ✅ aangaf dat hij volgens zijn behandelaar min of meer kon genezen maar dan geen boek meer zou schrijven…

3,5

Wandelaar

geplaatst: 26 september, 19:48 uur

psyche schreef:
Wat natuurlijk uitmaakt: wie maakt hier iets openbaar, wie niet. Wat betreft een behandelaar: not ☑️
Andersom staat me bij dat Maarten zelf heel lang geleden in een interview op televisie meen ik zèlf ✅ aangaf dat hij volgens zijn behandelaar min of meer kon genezen maar dan geen boek meer zou schrijven…

Inderdaad heb ik die uitspraak van Maarten Biesheuvel ook ergens gelezen. Eigenlijk was dat geen keus voor hem, want schrijven was zijn leven. In 2018 was de schrijver zo ziek dat herstel er nauwelijks nog in zat, de goede leefadviezen ten spijt. Ook zijn vrouw Eva was ziek, ze overleed een maand nadat Maarten uit de kliniek was ontslagen. Kwetsbare mensen, waarbij ik liever wat meer terughoudendheid had gezien, in dit geval van Aart Hoekman, oprichter van uitgeverij Brooklyn.

* denotes required fields.

<1 >