menu

De Wereld als Leugen - Paul Gellings (2018)

mijn stem
3,50 (1)
1 stem

Nederlands
Psychologisch / Sociaal

250 pagina's
Eerste druk: Passage, Groningen (Nederland)

Een gemarginaliseerde schrijver beleeft tijdens het boekenbal een romance met de bekendste talkshowhost van het land en wordt vervolgens tot haar biograaf bestempeld. Deze liefdesgeschiedenis is tegelijk een satire op de hedendaagse literaire wereld, waarin ook redacties van kranten en talkshows grondig op de hak genomen worden. Niet de literaire kwaliteit, maar de bekendheid of de mediastatus van de schrijver is vaak doorslaggevend voor succes. Hoofdpersoon Milan Hartwich is schrijver van een klein maar fijn literair oeuvre, dat echter grotendeels onbelicht is gebleven. Wanneer hij van Amsterdam verhuist naar een dorp in de provincie kan hij bij de regionale krant als columnist aan de slag. Al snel blijkt de hoofdredactie een dubbele agenda te hebben. Steun vindt Milan niettemin bij Tijl Kramer, de schrijver-journalist van de oude stempel die voor dezelfde krant werkt, een notoire dwarsligger met wie hij het aan het einde van de middag in een café lekker kan slempen. Intussen is hij begonnen aan zijn biografieopdracht, maar als hij daarmee naar buiten komt, ontmoet hij niet alleen scepsis en regelrechte afwijzing, hij dreigt het ook nog eens met een maffia-achtig milieu aan de stok te krijgen. Lukt het hem uiteindelijk daaraan te ontsnappen?

zoeken in:
avatar van Abubakari
3,5
Ik las vorige week in de krant over dit boek en het deed me zowel qua onderwerp als stijl wel wat aan Ben Elton denken. Satire op de Wereld draait door waan van de dag met elke dag weer "misschien wel het beste boek van dit jaar" of " misschien wel de beste film in jaren" of misschien wel de meest betoverende cd in jaren".
Maar misschien ook wel niet.

Het verhaal is niet ijzersterk of heel bijzonder, de stijl en het tempo wel. Leest vlot door, er wordt de draak gestoken met de tv persoonlijkheden waarvan je er een aantal onmiddellijk herkent, ook als je bij DWDD meestal vlot weer verder zapt omdat je moe wordt van dat lendelamme kringetje zelfde BN'ers. De schrijver van Turkse komaf, Thijs de presentator van een DWDD achtig programma met als tafelheer Serge Jeanette ("krijg altijd kippenvel van dat stemmetje") en ook de talkshowhost met Oost Europese roots zijn uiteraard vrij makkelijk te herkennen.

Er wordt de draak gestoken met de niksigheid, de vluchtigheid, de waan van de dag, de ego's, de mislukte schrijver wiens zucht naar succes naar adem snakt, patserige redacteuren, cokesnuivende BN'ers en dat hele wereldje vol plastic people, omhooggevallen inlikkers en vriendjespolitici.

Het deed me ook daadwerkelijk wel wat aan Ben Elton denken. En dat is alleen maar fijn.

Toch zijn er ook wel wat minpunten.
Een hoop verhaallijnen blijven onafgemaakt, waardoor ik me afvroeg wat het nut er nou precies van was en waarom het niet wat beter uitgewerkt werd. Sommige verhaallijnen kon je dan zelf nog wel aan elkaar lijmen, al bleef het de vraag waarom bepaalde personages het verhaal nu eigenlijk kwamen bevolken. Ik had de indruk dat de schrijver daar zelf soms ook niet helemaal over uit was

Daarnaast zijn sommige personages cliché (de buurman bijvoorbeeld, sowieso een wat overbodige persoon, ook hoofdpersoon in de niet afgewerkte verhaallijnen).

Zoals gezegd, het verhaal is niet heel sterk, het dient ook meer als kapstok voor een venijnige satire, een aanklacht tegen die vluchtige hypes in de literatuur, waar dit boek eigenlijk paradoxaal ook wel weer deel van uitmaakt, maar dat is wellicht juist opzettelijk. Het is een beetje junkfood literatuur, vind ik op zijn tijd ook wel lekker. Ik ben sowieso geen liefhebber van zware diep intellectueel verantwoorde literatuur waarin 800 pagina's geen ene reet gebeurde maar die wel geprezen worden als het beste sinds de uitvinding van de Bounty. Dit is denk ik een beetje het tegenovergestelde daarvan.

Het mocht de pret uiteindelijk niet drukken, veel vaart, en daar hou ik sowieso van, en een toch wel amusant verhaal over een schrijver aan de grond in een onbewoonbaar verklaard krot aan de rand van de beschaafde wereld die opeens een kans krijgt.

En Gellings kan best mooi schrijven, het eerste sprookjesachtige hoofdstuk vond ik erg mooi bedacht en geschreven.

Ben wel benieuwd naar andere boeken van Gellings, jammer dat het boek waar ik het meest benieuwd naar ben nou net niet bij de biep ligt... Nou ja, dan maar een ander boek proberen.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:56 uur

geplaatst: vandaag om 09:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.