menu

Grand Hotel Europa - Ilja Leonard Pfeijffer (2018)

mijn stem
3,93 (22)
22 stemmen

Nederlands
Sociaal

596 pagina's
Eerste druk: De Arbeiderspers, Amsterdam (Nederland)

''De toekomst van Europa is het Europa dat nu al een realiteit is. Europa is het recreatiegebied voor de rest van de wereld,'' zegt een van de personages in 'Grand Hotel Europa'. Het is – overdrachtelijk – ook een zelfdiagnose. Alle personages in deze roman zitten immers op verschillende manieren vast aan hun verleden. Voor toekomst is geen plek meer. Het Avondland is vergrijsd en improductief. Geschiedenis is het voornaamste dat Europa nog te bieden heeft. En geschiedenis trekt toerisme. Maar dit verontrustende en au fond weemoedige gegeven krijgt in 'Grand Hotel Europa' zijn beslag.

zoeken in:
avatar van Snuifdoos
Vanzelfsprekend ben ik wel benieuwd wat dit moet gaan behelzen.

Wellicht dat de 2.5 stemmer een kleine toelichting kan geven.

Zelf erg genoten van Poubelle, gespreid over een tijdsbestek dat ik liever niet nader uit de doeken doe.

Dus om nou weer een lekker vet corpulent boekwerk rond Europa open te slaan ik sta er, vanzelfsprekend, wat huiverig tegenover.

Doe maar gerust even niet zeg maar.

avatar van Remco
4,0
geplaatst:
Met Grand Hotel Europa vertelt Pfeiffer het verhaal van zijn ‘gesneuvelde’ liefde met Clio. Hij doet dit vanuit een lokatie in Italie waar hij is neergestreken na het stuklopen van deze relatie. Hij verblijft in Grand Hotel Europa, een vergane gloriehotel dat parallellen vertoont met het echte continent Europa, veel geschiedenis, herinneringen en bewoners die daarin zijn blijven steken. Net als wij Europeanen ons houvast zoeken in onze geschiedenis. Naast de verhaallijn over zijn relatie volgen we tevens het verhaal van migratie. De geaccepteerde migratie naar ons continent van het toerisme dat ons continent inmiddels overspoelt als een sprinkhanenplaag, daarnaast de migratie van de (economische/politiek) vluchteling waarvan we vinden dat deze ons overspoelt! Ook onze eigen ‘reishonger’, goedkope vliegtickets en ons kuddegedrag om allen dezelfde hotspots of in sommige gevallen quasi onontdekte plekken en zg authentieke ervaringen op te doen worden smakelijk beschreven. De destructie van het hotel door een rijke Chinees loopt parallel met de invasie van de nieuwe Chinese toerist die ons continent bezoeken voor de ‘echte’ Europese ervaring. Het is prachtig om te lezen hoe toerisme ervoor zorgt dat het ‘echte’ leven uit onze historische binnensteden wordt gedrukt en hen maakt tot pretparken van de bezoeker.
Naast deze verhaallijnen verweeft Pfeiffer nog een zoektocht naar een verloren Caravaggio à la Dan Brown!
De pil is voor mij een feest van herkenning, Italië, Amsterdam, Venetië, Caravaggio en mijn eigen liefde voor Europa, haar kunst, cultuur en diversiteit! Pfeiffer wist mij te boeien als verteller, filosoof, classicus, (kunst)historicus en weet dit te doen in prachtige krullerige zinnen!
Wat mij betreft een prijswaardig stuk proza!

avatar van ohboek
4,0
geplaatst:
Erg de moeite waard, een fraai boek, zit knap in elkaar. Pfeiffer weet een en ander op een virtuoze manier op te schrijven en gaat daarbij filosofische/historische en sociologische bespiegelingen niet uit de weg.

avatar van handsome_devil
2,5
Een aantal passages was zeker wel de moeite waard, vooral de scènes die zich afspelen in Grand Hotel Europa vond ik aardig, maar ik vond dit toch vooral gedram van een ouwe zeur. Het punt is na enkele pagina's ook al wel gemaakt, maar dan gaat het door en door en door en dat vond ik vaak toch wel vermoeiend. Dat hele gedoe tussen Ilja en Clio was ook niet te harden (twee ontzettend nare mensen die zich allebei niet kunnen gedragen). Om nog maar te zwijgen van de seksscènes, die ik ronduit lelijk geschreven vond (die als een tang op een varken slaande vergelijkingen, ergerlijk!). Nee, dit was duidelijk niet mijn boek, maar de enkele leuke stukken redden dit boek van een zware onvoldoende.

3,5
Aca
Ik vond Grand Hotel Europa wel een een vlot geschreven roman waarin ik het "gedram van de oude zeur" juist het meest geslaagd en interessant vond. Het is een schrikbarend toekomstbeeld, Europa als pretpark voor het productieve deel van de wereld, en het is natuurlijk ook een enigszins ongemakkelijke waarheid omdat (bijna) iedereen zich "schuldig maakt" aan toerisme. Ook ik heb een aantal van de in het boek aangehaalde plaatsen bezocht, en ik bezondig me tevens aan het willen ontwijken van andere toeristen als ik fotogenieke plaatsen bezoek (ik probeer indringers dan ook zorgvuldig uit mijn kadrering te weren als ik het spectaculaire uitzicht wil vereeuwigen).

Het deel in het hotel vond ik dan wat minder omdat de metaforen er zo dik bovenop liggen en die symboliek ook nog eens om de zoveel pagina's wordt bevestigd door de personages. Ik was altijd weer blij als het verhaal terug ging naar de soms inderdaad onuitstaanbare -maar ja, temperamentvolle- Clio.

Pfeijffer schrijft goed en er zijn inderdaad de nodige seksscenes maar die kun je volgens mij nooit goed doen. Uit een als kritiek vermomde preutsheid is er zelfs een prijs in het leven geroepen voor de slechtst geschreven seksscene, vind dat maar een suf verschijnsel. Seks is nou eenmaal een onderdeel van het leven.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:27 uur

geplaatst: vandaag om 21:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.