De Verschrikkelijke Jaren Tachtig - Tim Kamps (2018)
Nederlands
Sociaal
208 pagina's
Eerste druk: Lebowski,
Amsterdam (Nederland)
De jaren tachtig. De naamloze ik-verteller woont in een woongroep, het restant van een communistische commune, samen met zijn moeder, drie andere vrouwen, wat kinderen en goeroe Bert. De kinderen worden min of meer aan hun lot overgelaten terwijl de volwassenen veel met elkaar praten (het liefst naakt - 'Als je naakt bent, heb je geen schild,' zegt Bert). Als de Kinderbescherming dreigt in te grijpen en de volwassenen allemaal in paniek raken, vat de verteller het plan op om samen met Donnie weg te lopen. Naar België. Want daar is de mayo beter.
Mocht het bovenstaande herkenbaar zijn dan is de debuut roman van Tim Kamps de ideale oplossing! Vanaf de eerste pagina is het genieten van korte en vooral humoristische zinnen die het leven schetsen van een absurde jeugd in de jaren 80 ergens in een commune in Rotterdam.
Oppervlakkig gezien lijkt het hier en daar misschien erg eenvoudig maar het verhaal is met veel gevoel voor ernst en details opgeschreven. Voortdurend val je als lezer van de ene verbazing in de andere en moet je regelmatig hard lachen. Tegelijkertijd is er ook een grote mate van herkenbaarheid. Vooral de quotes uit de Hitkrant van de jaren 80 zijn hilarisch!.
Kamps slaagt erin om 200 pagina's lang te blijven boeien vanuit een kinderlijk perspectief terwijl het nergens flauw of overdreven wordt maar juist heel pijnlijk en herkenbaar is. Door korte en goed doordachte hoofdstukjes slaagt hij erin om je voortdurend verder te laten lezen en ook te spelen met perceptie en verwachtingen. Verder moet gezegd worden dat Kamps ook een meester is in het weg laten. Vaak hebben schrijvers last van chronische zelfoverschatting en vinden elke regel die ze toevertrouwen aan het papier relevant maar Kamps doe juist het tegenovergestelde. Hij verontschuldigd zichzelf bijna als hij iets te ontoegankelijk of onnodig ingewikkeld maakt. Als lezer vond ik dat eerlijk gezegd een verademing!.
Critici zullen misschien zeggen dat het allemaal wat te eenvoudig is maar sinds Boek (256 blz.) - Robert van Eijden (2015) heb ik niet meer een wervelend en humoristisch debuut in de Nederlandse literatuur gelezen.
De enige reden dat ik niet de volle mep geef is omdat Kamps waarschijnlijk nog beter kan en ik het eerder genoemde debuut van Robert van Eijden net wat beter vond. Maar dat neemt niet weg dat ik uitkijk naar zijn volgende werk en dit heerlijke debuut iedereen aan kan bevelen.
Bijzonder leuk boek!