In zijn essay
De Ongelooflijke Slechtheid van het Opperwezen schrijft Karel van het Reve scherp en onverbiddelijk over het goddelijke. Een treffend citaat luidt:
“Onder de mensen vindt de God van joden en christenen alleen zijn evenknie in figuren van het soort Idi Amin: hij wil voortdurend opgehemeld worden, en hij haalt voortdurend gruwelijke schurkenstreken uit. (...) Daarbij meten zij telkens met twee maten. Doet God iets dat hun bevalt, dan wijten zij dat aan zijn goedheid. Doet hij iets gruwelijks – er valt immers geen musje ter aarde of het is zijn uitdrukkelijke wil – dan wijten zij dat aan de ondoorgrondelijkheid van zijn raadsbesluit.”
Dit fragment komt uit het titelessay van de gelijknamige bundel, die ik parallel las naast het tweede deel van het Verzameld Werk van Gerard Reve, waarin onder andere de romans
Op Weg naar het Einde en
Nader tot U zijn opgenomen. De combinatie van deze twee werken, geschreven door twee broers met heel verschillende stijlen, is fascinerend. Waar Gerard de poëtische, bijna zweverige kunstenaar is, is Karel van het Reve de nuchtere slavist en Ruslandkenner, die zijn onderwerpen glashelder en met droge humor behandelt.
Hoewel ik beide schrijvers zeer waardeer, spreekt Karel me door zijn heldere stijl en scherpe intellect meer aan. Zijn essays zijn toegankelijk en vaak verrassend geestig, ondanks hun serieuze thema’s.
De Ongelooflijke Slechtheid van het Opperwezen bevat zeventien opstellen, aangevuld met een hoofdstuk ‘Fragmenten’, een verzameling losse notities. Ondanks de provocerende titel gaat slechts het eerste essay rechtstreeks over Van het Reves kritische blik op het goddelijke. Dit stuk werd oorspronkelijk gepubliceerd in het
NRC Handelsblad op 20 juli 1985 en veroorzaakte destijds enige ophef – Van het Reve kreeg verschillende boze reacties, waar hij in het essay zelf op ingaat.
De overige essays behandelen onder andere het schrijverschap van Multatuli, Willem Elsschot en Jacques Presser, een van Van het Reves favoriete auteurs, en beschrijven zijn belevenissen als correspondent in Moskou. Karel van het Reve is vooral een eigenzinnig denker die onredelijkheid verafschuwt – niet alleen binnen religie, maar ook in bredere maatschappelijke en literaire contexten.
De bundel biedt een breed scala aan onderwerpen, waarvan hier de inhoudsopgave een indruk geeft:
De ongelooflijke slechtheid van het opperwezen
Het ongeziene en het ongelezene
Dr. Freud en Sherlock Holmes
Het schrijverschap van Multatuli
Over slechte invloed
Groningen – Den Haag – Batavia
Tilburgse overpeinzingen
Romein over Rusland
Dialoog over Nicaragua
Primeur in Moskou
Een niet populaire dichter
Het totalitaire zinderen
Tom Sawyer in Rusland
Twee boeken over Heine
Ontmoetingen met Elsschot
De memoires van Presser
Sinterklaas 1944
Fragmenten