Two Caravans - Marina Lewycka (2007)
Alternatieve titel: Twee Caravans
mijn stem
2 stemmen
Engels
Sociaal
320 pagina's
Eerste druk: Penguin,
London (Verenigd Koninkrijk)
Aan de rand van de aardbeienvelden in het Engelse Kent staan twee caravans; daar wonen de aardbeienplukkers, seizoenarbeiders van wie de meeste uit Oost-Europa komen. In de ene caravan de mannen, in de andere de vrouwen. Alles verandert met de komst van een nieuwe plukster: Irina, een aantrekkelijk, wat hooghartig, maar ook naïef meisje uit Oekraïne.
0
geplaatst: 15 mei 2008, 02:19 uur
Leuke karakteruitwerkingen met hier en daar een vleugje engagement. Ik vond het begin leuk omdat je daarin leest hoe de aardbeienplukkers er samen iets van proberen te maken in Engeland.
Het eind vond ik leuk omdat daarin in prachtige bewoordingen de opbloeiende romance tussen de hoofdpersonen geschetst wordt.
Het middenstuk heb ik overgeslagen omdat ik dat niet echt boeiend vond. In het begin is het leuk om over alle karakters te lezen, maar op een gegeven moment draait het verhaal toch vooral om de hoofdpersonen (vind ik). De rest is triviaal.
Het knappe vind ik dat de schrijfster zowel de gedachten van de vrouwelijke als de mannelijke hoofdpersoon heel treffend weet te verwoorden. - Vaak dacht ik: hoe weet zij nou dat wij mannen zo denken?
De vrouwelijke hoofdpersoon "Irina" is ook helemaal op en top Oost-Europees. - Zowel in temperament, vrouwelijkheid en passie, als wel in het kieskeurige en complexe.
Van Irina vond ik vooral de vergelijking tussen Engeland waar men tegen telefoonmasten demonstreert, en Oekraïne waar men blij zou zijn als men überhaupt telefoonmasten heeft, erg grappig. Ook het einde waarin ze hem in de fontein zoent vond ik waarachtig mooi om te lezen.
Het eind vond ik leuk omdat daarin in prachtige bewoordingen de opbloeiende romance tussen de hoofdpersonen geschetst wordt.
Het middenstuk heb ik overgeslagen omdat ik dat niet echt boeiend vond. In het begin is het leuk om over alle karakters te lezen, maar op een gegeven moment draait het verhaal toch vooral om de hoofdpersonen (vind ik). De rest is triviaal.
Het knappe vind ik dat de schrijfster zowel de gedachten van de vrouwelijke als de mannelijke hoofdpersoon heel treffend weet te verwoorden. - Vaak dacht ik: hoe weet zij nou dat wij mannen zo denken?
De vrouwelijke hoofdpersoon "Irina" is ook helemaal op en top Oost-Europees. - Zowel in temperament, vrouwelijkheid en passie, als wel in het kieskeurige en complexe.
Van Irina vond ik vooral de vergelijking tussen Engeland waar men tegen telefoonmasten demonstreert, en Oekraïne waar men blij zou zijn als men überhaupt telefoonmasten heeft, erg grappig. Ook het einde waarin ze hem in de fontein zoent vond ik waarachtig mooi om te lezen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.