menu

Der Mann ohne Eigenschaften - Robert Musil (1943)

Alternatieve titel: De Man zonder Eigenschappen

mijn stem
4,48 (27)
27 stemmen

Duits
Historisch / Psychologisch

2141 pagina's
Eerste druk: Ernst Rowohlt, Lausanne (Zwitserland)

Roman in drie delen waarvan het derde deel onvoltooid is gebleven. Het verhaal speelt zich af in 1913 tijdens de nadagen van de Oostenrijk-Hongaarse monarchie. Musil heeft het meestal ironisch over Kakanië, dat staat voor keizerlijk-koninklijk of "k-k". In het boek werkt Musil de biografie van de moderne mens uit: een tragikomische figuur met een hang naar gruwelijke fouten en dikdoenerij. Beschreven worden de omzwervingen van Ulrich, een uitvreter met ambitie. Ulrich zoekt een groots en meeslepend levensdoel. Op een mooie augustusdag in 1913 neemt hij het besluit een man met eigenschappen te worden. Maar uiteindelijk komt Ulrich tot de conclusie dat het maatschappelijk handelen het 'ik' uitholt en uiteindelijk wegvaagt. Het leidt tot allerlei eigenschappen die de mens wegdrijven van wie hij werkelijk is. Een mens doet er daarom het beste aan afstand te nemen van het maatschappelijk handelen en te leven als een 'man zonder eigenschappen'. Deze conclusie vormt een opmaat voor boek twee waarin Musil de relatie uit tussen Ulrich en zijn vijf jaar jongere zus Agathe, die hij voorheen slechts een paar keer in zijn leven heeft gezien omdat ze elders is opgevoed, uitwerkt. Beiden verlangen naar eenwording hetgeen uiteindelijk uitmondt in een mystiek experiment. Getweeën komen ze dicht in de buurt van een extatische ervaring, maar uiteindelijk mislukt hun experiment omdat Ulrich te hoge eisen stelt aan zijn mystieke ideaal en zich verliest in getheoretiseer. Met name met zijn opvattingen over goed en kwaad gaat hij de fout in. Het leidt tot een intellectuele worsteling waarin de onmogelijkheid van het voltooien van het derde boek zich reeds aftekent.

zoeken in:
avatar van Freud
Uitgeroepen tot belangrijkste duitstalige werk van de vorige eeuw en door kenners even hoog ingeschat als Ulysses of Temps Perdu van Proust. Musils levenswerk, maar nooit afgewerkt omdat hij stierf voor het voltooid was. Staat heel hoog op mijn nog-lezen-lijstje .

Mijn vader is erin gestopt omdat hij het te moeilijk vond, dat maakt de uitdaging natuurlijk nog groter (en oude Sigmund lacht in zijn baard )

avatar van lebowski
5,0
Dit is de absolute nr. 1 uit mijn Top 10, een verslavend boek dat ik waarschijnlijk al zo'n tien keer heb gelezen. 5*

Het is trouwens geen moeilijk boek, maar staat bol van de humor en de haarscherpe observaties. Musil wijdt af en toe uit, maar niet in abstracte psycholoseringen, maar in zeer herkenbare, menselijke gedachtenstromen. Ulrich, de hoofdpersoon, kijkt namens Musil met 'Oscar Wilde'-achtige ironie naar zijn omgeving.

Jammer dat het boek zomaar ophoudt omdat Musil overleed. Het derde deel staat grotendeels in het teken van zijn zuds, en de band die tussen die twee in het boek ontstaat is op zijn minst spannend te noemen.

Binnenkort maar weer eens lezen

avatar van katie morosky
Ik heb het boek al vijf jaar op de planken liggen maar ben op bladzijde een al afgehaakt toen ik merkte dat ik over elke zin wel 10 minuten deed. Twee minuten om hem te lezen, drie minuten om elk woord te snappen en wel zes minuten om de betekenis te achterhalen. Als ik verder zou gaan zou het zowat het enige boek zijn dat ik ooit nog zou lezen. Dus afgehaakt. Maar ja, ondertussen ben ik wat "rijper", "beleesder" en afgestudeerd. En het boek, dat overigens ontzettend veel plaats inneemt, 'lonkt', net zoals Ulysses in de boekenhandel 'lonkt': "Mij moet je gelezen hebben!". Ooit zal ik eens een tweede poging ondernemen... Wie weet raak ik wel tot de tweede bladzijde.

avatar van Freud
Ik geef toe, de eerste alinea is alvast erg origineel .

avatar van lebowski
5,0
katie morosky schreef:
Ik heb het boek al vijf jaar op de planken liggen maar ben op bladzijde een al afgehaakt toen ik merkte dat ik over elke zin wel 10 minuten deed. Twee minuten om hem te lezen, drie minuten om elk woord te snappen en wel zes minuten om de betekenis te achterhalen. Als ik verder zou gaan zou het zowat het enige boek zijn dat ik ooit nog zou lezen. Dus afgehaakt. Maar ja, ondertussen ben ik wat "rijper", "beleesder" en afgestudeerd. En het boek, dat overigens ontzettend veel plaats inneemt, 'lonkt', net zoals Ulysses in de boekenhandel 'lonkt': "Mij moet je gelezen hebben!". Ooit zal ik eens een tweede poging ondernemen... Wie weet raak ik wel tot de tweede bladzijde.


Haha, bladzijde 1 is juist erg grappig en absoluut niet bedoeld om woordelijk te begrijpen. Aanhaken Katie (George C?). Wat betreft 'Ulysses' sta ik er trouwens hetzelfde voor, die kijkt me al tien jaar beschuldigend aan

avatar van katie morosky
Katie is inderdaad George C.
Heb ik me even belachelijk gemaakt door elke zin van a tot z te doorvorsen. Literatuur is een serieuze zaak en Robert Musil lijkt zo'n serieuze naam, heel anders dan Remco, Oek, Kees of AFth.
Dankje, jouw berichtje heeft me toch wel over de schreef geholpen om na Alain de Botton, William Golding en Thomas Mann, die grote Musil nog es vast te pakken.

FlyingPenguin
Ik heb hem vandaag ook aangeschaft, ik zag hem in de winkel (autch, ik had er nog nooit van gehoord) liggen en de titel sprak me wel aan én ik heb een zwak voor dikke boeken (vraag me niet waarom). Na op de achterflap gelezen te hebben dat Duitse schrijvers en critici hem hebben uitgeroepen tot beste Duitstalige roman van de twintigste eeuw was heb ik hem dan toch gekocht. Ik ga hem denkik direct lezen na Cloud Atlas van David Mitchell (nog 50 pagina's te gaan )

avatar van psyche
psyche (crew)
katie morosky schreef:
Ik heb het boek al vijf jaar op de planken liggen maar ben op bladzijde een al afgehaakt toen ik merkte dat ik over elke zin wel 10 minuten deed. Twee minuten om hem te lezen, drie minuten om elk woord te snappen en wel zes minuten om de betekenis te achterhalen. Als ik verder zou gaan zou het zowat het enige boek zijn dat ik ooit nog zou lezen. Dus afgehaakt. Maar ja, ondertussen ben ik wat "rijper", "beleesder" en afgestudeerd. En het boek, dat overigens ontzettend veel plaats inneemt, 'lonkt', net zoals Ulysses in de boekenhandel 'lonkt': "Mij moet je gelezen hebben!". Ooit zal ik eens een tweede poging ondernemen... Wie weet raak ik wel tot de tweede bladzijde.


Zéér herkenbaar. Ulysses heb ik al twee keer tevergeefs geprobeerd. Net als Man Zonder Eigenschappen dat ik na 5 pagina's heb weggelegd, roept hij: "Wanneer denk je te beginnen".
Ik vond de zinnen in Man Zonder Eigenschappen overigens wel mooi ... Hij staat als doelstelling voor 2007

FlyingPenguin
Grappig, het lijkt alsof er nog niemand echt door is geraakt. Hoewel ik het niet echt snap, ik ben er net in begonnen (wolkenatlas is uitgelezen ondertussen) en heb echt geen probleem met zijn schrijfstijl. Het leest voor mij juist heel vlot en aangenaam/grappig. Ik denk dat ik hem relatief snel zal uithebben (het blijven wel 1700 pagina's ) en ik hoop dat het de moeite zal zijn!
Is er echt niemand hier dat hem al gelezen heeft?

avatar van psyche
psyche (crew)
FlyingPenguin schreef:

Is er echt niemand hier dat hem al gelezen heeft?


Ja hoor, kijk maar bij stemmen ... En ik heb er destijds zo weinig in gelezen dat ik denk, misschien gewoon het verkeerde moment. Want ik vond de stijl/zinnen nogmaals mooi. Zijn brieven aan Anna staat nummer twee in mijn top 10, dus aan Musil zal het niet liggen .
Ik moest ondanks de stijl te vaak zijn zinnen herlezen om 'erbij' te blijven. Dus later nog 's proberen.

avatar van psyche
psyche (crew)
Ik heb even moeten zoeken maar gevonden: een artikel met de titel Lees 'Der Mann' niet van kaft tot kaft van Wil Rouleaux uit Trouw d.d. 7 januari 2006. Het artikel gaat over De Man Zonder Eigenschappen waar ik het volgende uit wil citeren:

Pas de laatste jaren is mijn houding ten aanzien van Musil ietwat veranderd. Ik lees hem nu fragmentarisch en in kleine porties van twintig of dertig bladzijden, meestal op willekeurige plaatsen in de roman.
Wie zichzelf van de plicht ontslaat om dit boek van voren naar achteren en zonder haperen te lezen (wat alleen door de omvang al ontmoedigend is) kan hier menige parel van vertelkunst, schitterende beelden en soms onweerstaanbare humor ontdekken. Musil wilde geen traditionele roman schrijven, hij had een afkeer van het 'primitief epische', van het 'verhaaltjes vertellen' zoals hij dat noemde. Anderzijds vond hij dat Joyce, Proust en Woolf veel te ver gingen in hun associatieve vertelwijze, wat tot een 'ontbinding' van de roman leidde. Musil wilde een synthese tussen denken en dichten, tussen wetenschap en literatuur - en bijgevolg is het tamelijk onrechtvaardig om hem te vergelijken met 'aantrekkelijkere' schrijvers als Thomas Mann, Kafka, Proust of Joyce (einde citaat).

Misschien is er nog hoop voor mij. Ik neem De Man Zonder Eigenschappen in september mee naar Italië. Want er zit wel iets in Rouleaux' mening: (de 60 kleine pagina's tellende) Brieven aan Anna van Musil zijn eveneens een gedeelte van een groter geheel. Die brieven vervelen me nooit.

avatar van eRCee
psyche schreef:
Musil wilde een synthese tussen denken en dichten, tussen wetenschap en literatuur - en bijgevolg is het tamelijk onrechtvaardig om hem te vergelijken met 'aantrekkelijkere' schrijvers als Thomas Mann, (...), Proust of Joyce (einde citaat).

Als Thomas Mann, Proust en Joyce al 'aantrekkelijke' schrijvers zijn, wat voor onontwarbare woordenbrij moet Musil hier dan hebben geproduceerd?

avatar van psyche
psyche (crew)
eRCee schreef:
(quote)

Als Thomas Mann, Proust en Joyce al 'aantrekkelijke' schrijvers zijn, wat voor onontwarbare woordenbrij moet Musil hier dan hebben geproduceerd?


Zie eerdere berichtjes van gebruikers, waaronder ikzelf, die Musils Man Zonder Eigenschappen niet makkelijk vinden om te lezen. Ik vind zijn zinnen soms, ondanks hun schoonheid, onontwaarbaar.
Het citaat is als steuntje in de rug bedoeld...

FlyingPenguin
Maarten 't Hart heeft beweert dat niemand voorbij de 80 pagina's geraakt is. Gelukkig dat ik nooit iets op heb gehad met hem, en ik betwijfel of hij zelf ooit wel 80 pagina's in het boek heeft gelezen. Ik heb het namelijk wél gedaan en ik was voorbij het 'kritieke punt' (aldus Maarten 't Hart) van de 80 pagina's voor ik het besefte en zit nu ergens rond de 300 pagina's. Terwijl ik absoluut niet intensief gelezen heb de laatste dagen. In ieder geval vind ik dat het allemaal een beetje een vertekend beeld geeft van het boek. Het is allemaal wél goed te doen en ik kan het iedereen aanraden!

avatar van psyche
psyche (crew)
FlyingPenguin schreef:
Het is allemaal wél goed te doen en ik kan het iedereen aanraden!


Dat het jou makkelijk afgaat deze roman te lezen is denk ik alleen maar fijn, ik ben er zelfs een beetje jaloers op. Dat neemt niet weg dat het niet 'zomaar' is dat vrij veel mensen moeite ondervinden bij het lezen van Man Zonder Eigenschappen. Wat helemaal niet betekent dat het slecht zou zijn...

4,5
Aca
Heb het een half jaar geleden gelezen en hoewel ik het een goed boek vond had ik er wel moeite mee, het vergt wel enige concentratie. Maar toch wel een aanrader, het geeft een mooi tijdsbeeld en de hogere klassen- hun lege levens- worden mooi beschreven en een aantal personages zijn onvergetelijk (Stumm met name, maar ook Rachel en Soliman, Arnheim, Leinsdorf)

avatar van psyche
psyche (crew)
Aca schreef:
het vergt wel enige concentratie. Maar toch wel een aanrader, het geeft een mooi tijdsbeeld


Ik lees nu elke keer een klein stukje, omdat er ook nog andere boeken zijn die ik wil lezen. Juist doordat ik inderdaad veel geconcetreerder moet lezen, pak ik de draad zo weer op.

avatar van Chungking
Mja, ik pak het nu ook zo aan. Ben redelijk vlot tot pagina 500 geraakt (al duurde dit al een paar maanden), ook door stukjes te lezen, en andere boeken er tussendoor, met af en toe een krachtsinspanning om meer op te schieten. Maar dan kwam ik op een naar mijn aanvoelen zwak punt in het boek, en nu ligt het al een hele tijd terug in de kast.

Het is inderdaad geen boek dat gemakkelijk leest, maar het leent zich er wel toe om met tussenpauzes te lezen. Ooit geraakt het wel uit!

avatar van Freud
Inmiddels al twee keer geprobeerd (een keer in het Duits, een keer in het Nederlands) maar door omstandigheden niet verder geraakt.

Interessanter is echter, dat de regisseur Guy Cassiers (Toneelhuis) plant om een theaterbewerking te maken van dit boek, in navolging van zijn internationaal erg hoog gewaardeerde Proust-cyclus Die man heeft de laatste vijf jaar enkel maar goede tot meesterlijke stukken gemaakt (met Mefisto for Ever als voorlopig hoogtepunt), dus dat kan eigenlijk amper mislopen!

avatar van Victor Onrust
5,0
Ik heb het nagenoeg geheel gelezen in NL. Ben ook wel eens aan in het Duits begonnen maar dat is toch echt te zwaar voor mij. Dit was denk ik de passage vrij in het begin die mij definitief over de streep haalde.

"En op een dag hield Ulrich ook op een belofte te willen zijn. Toen al was de tijd aangebroken waarin men begon te spreken van genieën van de grasmat of de boksring, maar op ten minste tien geniale ontdekkers, tenoren of schrijvers ontglipte de dagbladen nog niet meer dan hoogstens één geniale centre-half of groot tacticus van de tennissport. De nieuwe geest voelde zich nog niet helemaal zeker van zichzelf. Maar uitgerekend toen las Ulrich ergens, als een te vroeg verwaaide zomerse rijpheid, plotseling de uitdrukking 'het geniale renpaard'. Deze stond in een reportage over een opzienbarend succes op de renbaan, en de schrijver was zich wellicht totaal niet bewust geweest van de volle om vang van zijn vondst die hem door de geest der gemeenschap in de pen was geschoven. Maar Ulrich begreep meteen het onontkoombare verband tussen zijn hele loopbaan en dit genie onder de renpaarden. Want het paard was van oudsher het heilige dier van de cavalerie, en in zijn jonge jaren in de kazerne had Ulrich vrijwel nooit over iets anders horen spreken dan over paarden en vrouwen en dat was hij ontvlucht om een belangrijk man te worden, en toen hij nu na vaak wisselende inspanningen de top van zijn streven iets dichterbij voelde komen, werd hij van daaraf begroet door het paard dat hem voor was geweest."

Misschien trekt dit nog mensen over de streep.

5,0
Musil benadert alles analytisch; zelfs die dingen die zich daarvoor lastig lenen, zoals mystiek en de aard van de werkelijkheid. Dit levert talrijke interessante beschouwingen op over bijvoorbeeld de verhouding tussen mogelijkheidszin en werkelijkheidszin en een zelf geformuleerde wet van behoud van geestelijke materie. NIet altijd is duidelijk hoe serieus hij zijn eigen theorieen neemt. Veel van zijn zinnen zijn doortrokken van ironie en er valt dan ook veel te lachen. Een volstrekt uniek en origineel boek, ik zou geen wezenlijk beter boek weten. Ben het nu (na vijftien jaar) aan het herlezen en het is weer super.

avatar van Wolkenvanger
5,0
"Zo was de droom van het Zijn slechts losjes over de materie gestulpt. Leona wist echter dat men voor een voorname uitnodiging ook iets verschuldigd is als de gastheer niets verlangt, en dat je je niet alleen maar mocht laten aangapen; dus stond zij dan, zodra zij daar weer toe instaat was, op en begon rustig maar met luider stem een lied voor te dragen. Voor haar vriend waren dit soort avonden als een ingescheurde bladzijde, levendig door allerlei ideeën en gedachten, maar gemmumificeerd, zoals alles wordt wat uit zijn verband gerukt, en vol van die tirannie van wat nu voor altijd zo stilstaat, hetgeen de lugubere aantrekkingskracht van levende beelden vormt, alsof het leven plotseling een slaapmiddel had gekregen, en daar staat het dan, stijf, vol onderlinge verbanden, scherp afgegrensd en toch ontzaglijk zinloos in zijn totaliteit".
(Hoofdstuk 6, pag. 33...vert. Ingeborg Lesener, Meulenhoff)

Een haast uit 'zijn' verband gerukte associatie:
Als TV kijker zijn we al zeer gewend hoe mensen meestal door een simpele uitspraak of beeld.....imago....achtervolgd kunnen worden. Sterker nog velen maken van hun imago een masker (of sterker: beginnen er in te geloven) en versterken dus dat beeld omdat het in een marktsegment past. Zo wordt, bij wijze van, de mens zonder eigenschappen één met eigenschappen. Big Brothers worden BN-ers. Try before your die.......Zo probeert de TV-maker, op zoek naar mogelijkheden, de kijker wakker te houden want TV is vaak slaapverwekkend als droomfabriek.

Dit citaat van Robert Musil dat ik hier ironisch genoeg als een vast beeld gefixeerd heb....toont de rijkdom van Musils gedachtengangen. Musil is hoogestemd en grondig maar door zijn zelfbewustheid droog ironisch. Musils roman is een proefstation van gedachten-experimenten. Elke zin op smaak getest. Daar moet je tegen kunnen. Zijn stijl is essayistisch. Hij benadert zijn personages bijna wetenschappelijk. Maar in de kern is hier een groot dichter aan het werk. Zo komt de realiteit haarscherp asymptotisch dichterbij....(hij nadert de werkelijkheid heel dichtbij tot in het oneindige als een wiskundige functie)

En dit was maar één citaat. God wat een rijkdom! Try before you die.

avatar van liv2
liv2 (crew)
Ik heb uit dit fragment enkel begrepen dat het over een vrouw gaat die ,tegen wil en dank, zich verplicht voelt een lied voor te dragen omdat dat van haar verlangd wordt, niet omdat ze dat zelf wil maar omdat het 'moet', ziek zoals ze is voldoet ze toch aan de gangbare norm. De gevoelens die haar vriend hierbij ervaart zijn voor mij zo over de top en gewoon onverstaanbaar dat ik er zenuwachtig van word.Ik stel mijn eigen intellect in vraag want ik begrijp het gewoon niet, ik hou ook niet van die omfloerste, pseudo intellectuele taal, die voor mij dus echt geen steek houdt. Hier ben ik dus echt te dom voor .
Ik begrijp ook langs geen kanten de associatie die je legt met mensen die 'gewild of ongewild' door de media in snelheid gepakt worden, en dus ook met scha en schande moeten ondervinden dat hun 'imago' ook niet dat is. maw dat de weinige waardevolle eigenschappen die ze hebben/hadden door malafide tv makers worden uitvergroot, belachelijk gemaakt en verwrongen.maw zo wordt bij wijze van, de mens met eigenschappen één zonder eigenschappen.
Je hebt gelijk dat ze het zelf zoeken, die dommeriken, maar de slimmeren onder ons (aka de tv makers) zouden beter moeten weten. Wie maakt die pulp, de mensen die er aan meedoen, of zij die het maken ?
Beste wolkenvanger, leg me nu eens uit wat de gevoelens zijn van die man die zijn 'liefste' dat lied hoort 'zingen'. Leg me nu eens dat stukje literatuur uit dat ik blijkbaar juist mis.

avatar van Wolkenvanger
5,0
Mijn associatie over 'reality TV' is iironsich bedoeld. Trouwens Musil is niet makkelijk maar het heeft niets met domheid te maken.....eerder met geluk....(als je denkt Musil te begrijpen) en vooral ook de concentratie willen opbrengen. Lezen is o.a. oefenen in kweken van begrip. Maar wat je leest is doorslaggevend voor de rijping van je inlevingsvermogen.

Ik zet mijn simpele uitleg hieronder bewust niet tussen spoiler haakjes omdat de panoramische schrijfstijl van Musil veel te subtiel is voor mijn kleine platte samenvattinkje tot en met pag 33.....Musil kan in een paar zinnen een wereld heel genuanceerd tonen. Hij zwenkt in elke hoofdstuk voortdurend met zijn 'camera'.....en toont in korte tijd vele perspectieven.

Ulrich, de man zonder eigenschappen, is door zijn dwang tot exact analyseren geneigd tot het gevoelloze. Maar zijn zucht tot verklaren komt omdat hij juist overgevoelig is: een geestrijk mens dus. Hij is de man die gelooft in mogelijkheden waarvan de werkelijkheid er slechts één van is. Dat hij geen intellectueel contact met zijn (tijdelijke) vriendin heeft kan je tussen de woorden lezen. De gedachtenprikkels zijn bij haar zeer traag. Ulrich is een moderne 20e eeuwse man, die leeft van wat zijn 19e eeuwse vader heeft opgebouwd. Ulrich is een onaangepaste buitenstaander die het liefst alles op afstand waarneemt. Niets doen is in een tijd vol mierenactiviteit een heldendaad. Terwijl zijn vader zich hondstrouw effectief opwerkt tot een soort aristocraat is Ulrich een intellectueel die uit de ijle hoogte, als een weerman, de totaliteit aan mogelijkheden beziet. Leona's luie bevallige schoonheid .....verstoort zijn rust in het openbaar. Hij is te geremd geworden in vergelijking met haar aanbidders. Daarom blijft hij het liefst met haar thuis. Terwijl ze aandacht niet onprettig vindt, windt alleen eten haar echt op....Juno is immers meer een huiselijke typ.

Het is duidelijk dat Ulrich en Musil een sterke band hebben.....Musils manier van schrijven heeft iets ijls...d.w.z. ongrijpbaars. Maar hij is zeker geen "pseudo" daar zijn z'.n zwaarbewolkte en bevolkte gedachten te doorwrocht voor.

Elk hoofstuk is een verhalende essay op zichzelf: als ik willekeurig ergens begin te lezen heb ik de neiging te blijven hangen.....het wemelt van de bijzondere gedachten en observaties.

4,0
Hoe geniaal, geweldig en overweldigend Musil ook moge zijn (en ís), voor mij is een roman een compositie, geen... conglomeraat... Ik zou Musil dus misschien wel de geniaalste Duitstalige schrijver van de vorige eeuw willen noemen, maar "Der Mann ohne Eigenschaften" is daarom nog lang niet de beste roman...

5,0
Ik ervoer tijdens het lezen constant het dilemma om iedere zin langzaam in me op te nemen en door te laten dringen, maar ook om het uit te lezen en te ontdekken wat er nog meer allemaal in staat..

De enige kritiek die ik kan hebben is dat het teveel van het goede is. En teveel is nooit goed, behalve in tequilla en het aantal literaire fragmenten van Musil in dit boek.

Melchert
Te bedenken dat het in de tussentijd geschreven is, diezelfde tussentijd die gezegd wordt nu te heersen. (ik hoop het niet hoor) dus hou de huidige literatuur nog beter in de gaten. Er is een vergelijkbaar boek , ik vergeet de titel steeds, iets over trappen. Zelfde stijl, sfeer. Ja, man zonder eigenschappem moet vaker gelezen en gelezen en gelezen worden. Ook door hen die het al een keer gelezen hebben. Soms opebaart een boek zich meerdere malen op verschillende manieren.

avatar van Kafka
Nu ga ik eens de tijd nemen voor dit meesterwerk. Heb hem deze week binnen gekregen en ben erg benieuwd!

avatar van Kafka
Ik kan er helemaal niks mee...

avatar van eRCee
Misschien kan je toelichten waarom niet.

avatar van Kafka
Ik vind het taalgebruik en de vorming van de zinnen veel te moeilijk. Ik moet me erg concentreren en elke zin wel 4 keer lezen en soms snap ik het dan nog niet. Sommige zinnen zijn wel erg mooi maar dan komt er weer een stuk waar ik echt niet doorheen kom. Soms voel ik me gewoon dom als ik het lees. Maar ik moet zeggen dat ik de toverberg van Mann in het begin ook veel te moeilijk vond en dat boek vond ik bij een herlezing fantastisch. Misschien heb ik dat bij dit boek ook. Want ik ga hem over een tijd een nieuwe kans geven.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:29 uur

geplaatst: vandaag om 18:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.