Buitelingen. Aforismen, Buitelingen en Capriolen - Godfried Bomans (1948)

Deze bundel is vooral erg onevenwichtig. Delen zijn echt geweldig en andere delen zijn vooral erg flauw. Daarnaast zijn er ook een aantal bijdrages die toch wel wat gedateerd zijn.

Leuk om eens gelezen te hebben, maar niet heel veel meer. net 3*

Bomans is een van die zeldzame figuren die op papier zo grappig kunnen zijn dat ik er regelmatig hardop van in de lach schiet. Totale mallotigheid in een typische stijl, die toch telkens weer anders is en vaak onvergetelijke clou's oplevert. Ook zijn serieuzere verhalen (met schertsende ondertoon) kan ik meestal wel waarderen: Bomans' observaties en analyses zijn verrassend scherp. Goeie, afwisselende bundel. 3,5*

Vermakelijke bundel, met korte verhalen, satyren, overpeinzingen en onzin, zoals de schrijver het zelf duidt. Daartussendoor bladzijden met invallen, puntige aforismen.

Ik heb hier de achtste druk voor me, waarin de schrijver in zijn 'ten geleide' verklaart dat hij een viertal verhalen heeft geschrapt, maar ook zes nieuwe heeft toegevoegd. 'Ten derde heb ik, op aanraden mijner vrienden, het boek een indeling gegeven, zó dat het gelijksoortige bijeenstaat'. De rommeligheid is daardoor wat verminderd, het soms erg melige van enkele stukjes, die in 1948 vast hilarisch geweest zullen zijn, is gebleven. Mooist zijn toch wel de vele, bijna tijdloze en diepzinnige aforismen, waarvan ik een paar citeer:

'In het extreme heeft het leven zijn waarde, in het gemiddelde zijn behoud.'

'Vele mensen menen, dat het iets verdienstelijks is, een geringe dunk te hebben van zichzelf. Het is de armzaligste vorm van hoogmoed.'

'Wantrouw elke drijfveer tot schrijven, behalve de vreugde van het formuleren.'

'Put het geluk nooit uit. De laatste emmer smaakt naar de bodem'.

'Vele sociaal voelenden eisen dat de gemeenschap zal doen, hetgeen zij zelf nalaten te volbrengen.'

'Indien ge een woord veel hoort, weet dan, dat het begrip er van verdwenen is.'