menu

Amerikanen Lopen Niet: Leven in het Hart van de VS - Arjen van Veelen (2018)

mijn stem
3,62 (8)
8 stemmen

Nederlands
Sociaal

216 pagina's
Eerste druk: De Correspondent, Amsterdam (Nederland)

Geen land ter wereld dat zoveel in het nieuws is als Amerika. We volgen de politiek en de media daar op de voet, en kennen Hollywood en New York uit de vele films. Maar als Arjen van Veelen naar de vergeten stad St. Louis verhuist, schrikt hij: dit is een steenrijk derdewereldland. Om het Amerika van nu te begrijpen, moet je in St. Louis zijn. Nergens is de kloof tussen arm en rijk, zwart en wit, stad en platteland zo groot als daar. In dit boek toont de meesterobservator Amerika zoals je dat zelden ziet - en brengt het verrassend dichtbij.

zoeken in:
avatar van Theunis
3,5
Soms vraag ik me wel eens waar mijn fascinatie met Amerika is begonnen, wanneer ik in hemelsnaam zoveel liefde voor het land ben gaan koesteren? Ergens in mij is ooit een zaadje gepland, is op een gegeven moment iets gaan groeien, weelderig gaan groeien, iets dat mijn vage dromen is gaan overwoekeren, iets dat aan die verre horizon aan het einde van die lange snelweg met die gele streep in het midden naar me blijft lonken. Nog steeds. Want ook al weet ik dat niets is wat het lijkt, dat de Amerikaanse droom veel vaker een nachtmerrie is, dat het land (zoals ergens in het boek van Arjen van Veelen staat) niet de home of the brave, maar eerder home of the slaves is, toch wil ik blijven geloven in die Amerikaanse droom die ooit bezit van me heeft genomen.

Arjen van Veelen trok naar de Verenigde Staten, naar St. Louis, Missouri. Hij dacht een land tegen te komen dat hij al kende. Niets was minder waar. En terwijl ik ook het een en ander over Amerika denkt te weten, toch schrik ik af en toe ook bij het lezen van de verhalen van Van Veelen in St. Louis. En dat is precies waarom het boek, tussen die vele boeken over en uit de Verenigde Staten, overeind kan blijven, bestaansrecht heeft en gelezen moet worden. Het is geschreven door een buitenstaander, iemand die zich nog oprecht over het land kan verbazen. Dit gebeurt bijvoorbeeld als hij er achter komt hoe De Arch, een grote stalen boog van bijna 200 meter in het centrum van St. Louis, tot stand is gekomen, namelijk op een plek waar zwarte Amerikanen werden verdreven. Van Veelen noemt het daarom ook het Onvrijheidsbeeld, een “passend monument voor Amerika”.

Als je leest wat Van Veelen in St. Louis tegenkomt is dat niet overdreven uitgedrukt. Als Van Veelen nog maar net in St. Louis is aangekomen wordt een wijk in het noorden van de stad opeens wereldnieuws: in Ferguson wordt een zwarte man door politiegeweld om het leven gebracht. Het leidt tot een golf van demonstraties die nog steeds voortduren. Op de achtergrond maken we de verkiezing van president Trump mee. Maar, zegt Van Veelen, we moeten niet vergeten dat we zonder Trump niet van de problemen af zijn. Trump is slecht een symptoom van een veel dieperliggend probleem. Als Van Veelen, om maar eens een voorbeeld te noemen, schrijft “dat er momenteel meer zwarte mannen in de gevangenis zitten dan er in 1850 tot slaaf gemaakt waren”, dan kun je ten minste de vraag stellen of de rassenscheiding niet nog steeds voortgezet wordt, nu alleen met andere middelen.

Blijft er dan niet iets over van de Amerikaanse droom? Niet zo heel veel. Zo constateert Van Veelen dat Route 66, de illustratie van de American Dream, “een weg van witte weemoed (is geworden) die voert naar het Amerika dat niet meer bestaat (en in feite nooit heeft bestaan, lang niet voor iedereen in elk geval).” En dan bekruipt me een idee dat zich nu, dagen na het uitlezen van het boek, een beetje begint in te dalen: in hoeverre was mijn eigen droom niet altijd slechts een witte droom? Ik weet het antwoord al, eigenlijk zou ik het al heel lang moeten weten en ik zou me ervoor moeten schamen ook al kan ik er misschien niet zoveel aan doen. En als ik dan aan al die Amerikanen denk, de mensen die altijd in die droom hebben geloofd, misschien voor hun gevoel wel in die droom hebben geleefd, wat is er in hemelsnaam voor nodig voordat zij gaan inzien, laat staat erkennen dat hun droom altijd een ongelijke droom is geweest? Als Van Veelen zichzelf de vraag moet stellen of het Heartland, het beroemde, uitgestrekte deel in het Amerikaanse Middenwesten met haar small towns en haar hard working, honest, blue collar citizens, niet meer dan “een nostalgische leugen” is, dan rijst de vraag of het land niet gebouwd is op een leugen. Hoe lang is dat vol te houden? En alsof je dan als lezer nog niet genoeg twijfelt aan dat idyllische beeld van de Heartland dan stelt Van Veelen aan het einde van dat hoofdstuk nog een prikkelende vraag: of het Heartland niet “weinig anders (is) dan een getto voor vergeten witte Amerikanen.”

Nu vraag ik me na het lezen van het boek opnieuw af waarom ik nog steeds zo gek ben op Amerika, waarom ik nog steeds wil geloven in de Amerikaanse droom. Hij is zo “aanstekelijk”, staat ergens in het boek. Misschien is dat het wel. Misschien straalt hij zoveel hoop uit, zoveel geloof in de onzekere toekomst dat ik me er onbewust veel te graag aan vast wil blijven klampen. Zelfs tegen beter weten in. Misschien..

avatar van eRCee
Mooi stuk!

avatar van Raskolnikov
Theunis schreef:
Misschien straalt hij zoveel hoop uit, zoveel geloof in de onzekere toekomst dat ik me er onbewust veel te graag aan vast wil blijven klampen. Zelfs tegen beter weten in. Misschien..

Mocht je hier van willen genezen dan kan ik je A People's History of the United States aanbevelen... Volgens Zinn is de Amerikaanse geschiedenis er een van louter bloedige onderdrukking, tbv een slechts een kleine elite, bezegeld door de founding fathers en eeuwenlang in stand gehouden. Hoezo American dream?

avatar van eRCee
John Oliver heeft er, althans over het financiele aspect, ook een heerlijk segment over gemaakt: klik

Gast
geplaatst: vandaag om 07:55 uur

geplaatst: vandaag om 07:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.