menu

La Nausée - Jean-Paul Sartre (1938)

Alternatieve titel: Walging

mijn stem
3,85 (75)
75 stemmen

Frans
Ideeënliteratuur / Psychologisch

244 pagina's
Eerste druk: Editions Gallimard, Parijs (Frankrijk)

La Nausée vertelt het verhaal van Antoine Roquentin, die na zijn reizen in Midden-Europa, Noord-Afrika en het Verre Oosten sinds drie jaar in Bouville woont om daar in archieven een historisch onderzoek in te stellen naar een zekere markies De Rollebon. Roquentin leeft geïsoleerd van de samenleving in de provinciestad en heeft een scherp besef anders te zijn. Al spoedig ontwaart hij de zinloosheid van zijn werk als historicus. Terwijl hij steeds meer overtuigd raakt van de absurditeit van zijn leven, heeft hij een eigenaardige ervaring. De werkelijkheid - een straat, een zondagmiddag, zijn eigen gezicht, een kiezelsteen, op straat opgeraapt papier - wekt plotseling bij hem een bijna fysieke walging op, een speciale vorm van angst en duizeling tegelijk. Het blote, bijna obscene existeren, dat niet tot denkcategorieën herleid kan worden en waarvoor ook geen woorden bestaan, bespringt hem als het ware.

zoeken in:
avatar van Freud
5,0
Geen vrolijk boek, maar wel onthutsend in zijn zwartgalligheid en verbijsterend herkenbaar. Vooral de beschrijvingen van de dagelijkse werkelijkheid waar hij zo van begint te walgen, zijn enorm realistisch, en je krijgt het moeilijk om er niet even afkerig tegenaan te gaan kijken. Er is weinig voor nodig om van iets de lelijkheid en de bespottelijkheid in te zien, één boekje kan bijvoorbeeld al volstaan .
Als ik me niet vergis is dit ook het boek waarin het onvergetelijke personage van de Autodidact opgevoerd wordt, een man die het toppunt van kennis hoopt te bereiken door alfabetisch alle wetenschappelijke auteurs uit zijn encyclopedie uit de bibliotheek te gaan halen en uit te lezen.
Opvallend trouwens, dat juist dit boek zo geweldig accuraat is in het beschrijven van de kleine dingen van het leven, dat soort dingen die in veel feelgood films getoond worden om de kijker juist te plezieren met de herkenbaarheid ervan .

avatar van eRCee
4,0
Zonder meer een erg goed boek. Vooral het eerste deel is prachtig. De observaties van simpele menselijke gedragingen en de diepzinnige gedachten die daarover worden ontwikkeld maken literatuur zo mooi. Jammer dat maar weinig films ditzelfde kunnen. Ook de stijl is noemenswaardig, met vooral enkele mooie metaforen en rake typeringen.
Helaas daast Sartre in het tweede gedeelte iets te vaak door in zijn filosofische beschouwingen over het bestaan. Existentialisme staat teveel van mij af om daar echt door te worden geraakt en het roman-aspect komt soms wat op de achtergrond te staan. Wel leuk is een variant op het principe van Descartes: ik denk niet dus ik ben een snor.

In ieder geval een zeer goed boek dat je in de greep houdt en aan het denken zet. 4*

Na Huis Clos gelezen te hebben was mijn aanvankelijke nieuwsgierigheid naar La Nausée lichtelijk omgeslagen naar scepsis. Eerstgenoemde was bij vlagen zeer prettig en prikkelend voer voor de geest, maar Sartre verloor zich dusdanig in het op de voorgrond willen plaatsen van zijn filosofie dat het ten koste ging van het kunstzinnige. Dit maakte mij een tikkeltje huiverig om een hele roman van de beste meneer ter hand te nemen.

Gelukkig bleek deze angst ongegrond. Hoewel Sartre het ook in dit geval niet kan laten zich te buiten te gaan aan filosofisch-ideologische traktaatjes die m.i. weinig met Literatuur van doen hebben, komt hij er makkelijker mee weg dan in Huis Clos. Mede door de dagboekvorm en het zorgvuldig gecreëerde personage van een ietwat obscure, intellectuele man (die, me dunkt, ook niet voor niets zijn uiterlijk niet mee heeft) slaagt Sartre erin de lezer mee te krijgen in de vaak zeer abstract geformuleerde gedachtes en beschouwingen.

Dat in Sartre wel degelijk een literator schuilt wordt duidelijk door het feit dat La Nausée meer dan genoeg schitterende passages bevat, die niet alleen tot nadenken stemmen, maar ook in esthetisch opzicht een diepe indruk achter weten te laten. Daarnaast wordt de verteller vergezeld door intrigerende personages. Degene die er vooral uitspringt en het verhaal verrijkt met een vreemdsoortige laag die je een liefdesgeschiedenis zou kunnen noemen, is Anny als de existentialistische Femme Fatale. Zij is de literaire binding in deze filosofische saus en zorgt dat het geheel zich naar een mooie, doch onthutsende climax toe laat lezen.

Al met al zeker niet niets dit werk, hoewel nog steeds een tikkeltje uit balans en te ideologisch gebracht om écht goed te zijn. Maar, in de woorden van Ger Groot, 'toch is er iets wat [...] blijft fascineren. Je hebt bij Sartre in ieder geval steeds het gevoel dat het ergens over gaat.'

4*.

avatar van Animosh
2,5
Matig.

In tegenstelling tot veel andere gebruikers hier konden de vele alledaagse observaties van Roquentin mij absoluut niet boeien. De materie is enorm droog, ontwikkelingen zijn er amper en expliciete filosofische gedachten zijn mijns inziens verrassend zeldzaam - en als ze aanwezig zijn, zelden prikkelend. De enige passage die er in dat opzicht echt bovenuit sprong was de passage in het park, waarin de confrontatie van het hoofdpersonage met de "contingentie" en "grondeloosheid" van het bestaan tot een climax komt, maar tien bladzijden van expliciete filosofische mijmeringen op 250 pagina's in totaal, dat zijn er gewoon niet zoveel. Die passages vertellen bovendien weinig nieuws (atheïstisch existentialisme is tegenwoordig uiteraard niet zo confronterend meer als toen), en de stijl van Sartre is weinig prikkelend.

Walging bevat een aantal mooie passages en citaten, maar over de gehele linie vond ik het onvoldoende bieden. Zijn observaties zijn te droog, de inhoud te weinig prikkelend en zijn stijl wat saai. 2.75*

Gast
geplaatst: vandaag om 08:29 uur

geplaatst: vandaag om 08:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.