Jij Bent van Mij - Peter Middendorp (2018)
Nederlands
Psychologisch
248 pagina's
Eerste druk: Prometheus,
Amsterdam (Nederland)
Op een nacht vergrijpt Tille Storkema, een jonge boer en vader van twee kleine kinderen, zich bij een fietspad aan een zestienjarig meisje uit het dorp. De volgende ochtend wordt zij naakt en levenloos teruggevonden in een weiland. Dertien jaar zal het duren voordat Tille eindelijk wordt gepakt en de waarheid met kracht zal doordringen tot de wereld, het dorp, zijn vrouw, zijn kinderen. Dertien lange jaren blijft Tille gewoon een boer, een echtgenoot en een vader. Tot aan het einde probeert hij een goede vader voor Suze te zijn, zijn kleine meid. Maar er komt steeds meer druk op hem te staan. Het dorp smeedt zich wild aaneen tegen de vermeende daders uit het asielzoekerscentrum. Tille wordt geplaagd door ontwrichtende herinneringen. Onder zijn ogen bereikt zijn dochter Suze de leeftijd van zijn slachtoffer.
Moord op Marianne Vaatstra - Wikipedia - nl.m.wikipedia.org
Lijkt me duidelijk gebaseerd op
Moord op Marianne Vaatstra - Wikipedia - nl.m.wikipedia.org
Joh ?
non-fictie.
Of een fictieve roman over een onopgeloste zaak bv
https://www.google.nl/search?q=germa+van+den+boom+wiki&prmd=inv&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwiV-Nb3hbvbAhXDL1AKHQwWCScQ_AUIESgB&biw=320&bih=460#imgrc=CGxyZwykLoFZLM:
Nog steeds krijg ik de kriebels bij deze foto.
Als kind mocht ik niet naar de hulk kijken (omdat ik daar enge dromen van zou krijgen) maar wel naar opsporing verzocht, terwijl ik toch duidelijk wist dat opsporing verzocht in tegenstelling tot de hulk echt gebeurt was.
Eèn fout en je leven is voorbij. Eèn fout en je leven staat op zijn kop. Dit alles vanwege lusten.
Waarom een fictieve roman over een opgeloste zaak? Ik lees dan liever
non-fictie.
Er is geen beter middel om in het hoofd van de dader te kruipen dan de roman.
En ik dacht vooral: wat wil je nou hiermee? In het hoofd van een crimineel kruipen zoals hierboven ook wordt gesteld? Ik vermoed van wel maar dat lukt niet bepaald. Middendorp krabbelt op dat vlak erg aan de oppervlakte en blijft ook hangen in clichés. Zowel inhoudelijk met iets met een ongeluk van de vader in zijn jeugd (dat zijn de eerste vier regels dus geen spoiler), alsof dat een verklaring kan zijn - echt antwoorden komen er sowieso niet. Maar ook van die scènes waar meerdere beelden door elkaar heen lopen, echt bijzonder is het allemaal niet. Interessanter kan het worden als de DNA-test komt en hij weet dat als hij meedoet hij schuldig gaat zijn. Maar echt diep gaat Middendorp er niet op in.
Vervelend is het boek zeker niet. Goed geschreven en je vliegt erdoorheen als je wil, maar dat zegt misschien ook wel dat dit te veel als tussendoortje aanvoelde dat vooral teleurstelt. 2,5*.