menu

Otmars Zonen - Peter Buwalda (2019)

mijn stem
4,02 (43)
43 stemmen

Nederlands
Psychologisch

496 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij, Amsterdam (Nederland)

De jonge Shell-employé Ludwig Smit kruipt steeds dichter op de huid van zijn vader, Johan Tromp, die tweeëndertig jaar lang de grote onbekende in zijn leven is geweest. Meester en knecht raken tot elkaar veroordeeld op Sakhalin Island, waar Johan Tromps daverende carrière in de oliebusiness wankelt als journaliste Isabelle Orthel zich aandient. Ludwig en zij delen een kortstondig maar pijnlijk verleden in Twente – en ook Tromp is op zijn hoede voor deze vrouw, die hij onder beroerd gesternte leerde kennen in de Nigerdelta. Intussen rijst de vraag of het verstandig is dat Ludwig de gedreven journaliste toegang verleent tot zijn wereldberoemde stiefbroer, de concertpianist Dolf Appelqvist. Appelqvists aan waanzin grenzende licht lijkt – eindelijk – dovende, ware het niet dat hij in het bezit is van een verloren gewaand derde deel van Beethovens pianosonate opus 111.

zoeken in:
avatar van Theunis
4,0
Jaren geleden had ik een start gemaakt met Bonita Avenue. Waarom kan ik me niet heel goed meer herinneren, maar ergens halverwege ben ik destijds gestopt. Toch was ik geïnteresseerd in dit boek. Iets in de verschijning, in de publieke optredens van Peter Buwalda sprak me aan. Het kon gewoon niet zo zijn dat deze man een slecht boek zo gaan uitbrengen. Na negen jaar wachten was daar opeens de aankondiging van Otmars Zonen. Het zou ook nog eens een trilogie zijn.

Na de eerste jubelende recensies verdwenen mijn laatste twijfels en bestelde ik het boek bij de plaatselijke bibliotheek. Ik hoefde niet eens lang te wachten voordat ik kon beginnen met lezen. Ik was vrij snel overdonderd. Hier was aandacht aan besteed. Elke zin moest met aandacht worden gelezen. Over elk woord was nagedacht. Niets mocht aan de twijfel worden overgelaten. Derhalve duurde het even voordat ik me kon laten meevoeren in dit ambitieuze, lijvige werk van Buwalda. Soms moest ik drie keer een zin herlezen om de strekking ervan tot me te laten doordringen. Maar alles went. Ook de schrijfstijl. En na een tijdje heb je het tempo, het ritme, de cadans te pakken en kun je je in het omvangrijke verhaal laten onderdompelen.

Er ontspint zich een groots opgezet, vol plot met actuele thema’s. Het weet de tijdsgeest van het afgelopen decennia te doorboren, in de ziel te raken. De personages zijn complex, diepere en ambigue lagen worden haarfijn uitgeplozen. De schrijfstijl is messcherp, hard, rauw en toch ook vilein. Op onverwachte momenten vinden perspectiefwisselingen plaats wat de snelheid ten goede komt. Als je je als lezer weet te concentreren kun je je onverwacht eenvoudig mee laten voeren in een sterke, duizelingwekkende, maar zinderende draaikolk van plot en subplots. Buwalda heeft bovendien overvloedig gebruik gemaakt van zijn literaire en muzikale kennis en dat knap verweven in het verhaal.

Resteert de vraag wat er in hemelsnaam nog kan ontbreken aan het boek. Er ontbreekt iets en misschien is dat omdat dit het eerste van drie delen is. Het verhaal is niet af, stopt abrupt. Een eindoordeel kan pas gegeven worden nadat de trilogie compleet is. Toch is het niet te vroeg om te zeggen dat dit boek het wachten meer dan waard was. Nu maar hopen dat de resterende delen inderdaad snel volgen.

avatar van david bohm
4,0
Binnen een paar dagen uitgelezen waarbij gezegd dat ik in quarantaine zit in verband met griepverschijnselen, coronavirus?
Het boek leest als een trein, door de fijne personages en de schrijfstijl van Buwalda. Sommige scènes duren wat al te lang naar mijn idee, maar al met al heel veel leesplezier en ik kijk dan ook uit naar de rest van de trilogie.

avatar van LuukRamaker
3,5
Otmars Zonen is sterk geschreven en steekt zo goed in elkaar dat ik het erg jammer vind dat ik niet meer interesse voelde voor dit uitgebreide drama. Karakters worden tot in de verste verte uitgediept maar mee-/inleven lukte me niet echt. Het psychologische geouwehoer verstoord voor mij de wat meer verhalende kant van de roman, in zoverre dat mijn nieuwsgierigheid het van mijn leesplezier won en het boek onnodig lang aanvoelde. Dat ik de onhandig grote (al dan niet als grootlettereditie uitgegeven) paperback las, zal niet in positieve zin hebben bijgedragen aan mijn leeservaring en hier en daar had dus wat minder uitgeweid mogen worden, maar daarentegen waren er meerdere passages om van te smullen en smaakt de schrijfstijl naar meer.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:28 uur

geplaatst: vandaag om 22:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.