menu

An Era of Darkness: The British Empire in India - Shashi Tharoor (2016)

Alternatieve titel: Inglorious Empire: What the British Did to India

mijn stem
3,00 (2)
2 stemmen

Engels
Historisch

359 pagina's
Eerste druk: Aleph, New Delhi (India)

In 1930 stelde de Amerikaanse historicus en filosoof Will Durant dat de Britse bewust opzettelijke manier, om India te laten leegbloeden, de grootste misdaad in de geschiedenis was. Hij was niet de enige, die de roofzucht en wreedheid van de Britse overheersing aan de kaak stelde en zijn beoordeling was niet overdreven. Bijna vijfendertig miljoen Indiërs stierven door doen of laten van de Britten. Die Indiërs kwamen om in hongersnoden, epidemieën, groepsrellen en massale slachtpartijen, zoals die na de onafhankelijkheidsoorlog van 1857 en bij Amritsar in 1919. De Britse overheersing veroorzaakte niet alleen de dood van talloze Indiërs, maar verarmde India op een manier die bijna niet te geloven is. Toen de East India Company de controle over het land overnam, in de chaos die volgde op de ineenstorting van het Mughal-imperium, bedroeg het aandeel van India in het wereldwijde BBP 23 procent. Toen de Britten vertrokken, lag dat cijfer net boven de 3 procent. Het Britse rijk in India begon met de East India Company, opgericht in 1600 via een koninklijke richtlijn van Hare Majesteit Koningin Elizabeth I om handel te drijven in zijde, specerijen en andere winstgevende Indiase waren. Binnen anderhalve eeuw was het bedrijf een macht van belang geworden. In 1757 versloeg het onder het bevel van Robert Clive de strijdkrachten van de heersende Nawab Siraj-ud-Daula van Bengalen te Plassey, door een combinatie van superieure artillerie en superieur bedrog. Een paar jaar later kreeg de jonge en verzwakte Mughal-keizer Shah Alam II het bevel, om een edict uit te vaardigen dat zijn eigen belastingambtenaren verving door de vertegenwoordigers van het bedrijf. In de daaropvolgende decennia breidde de East India Company, gesteund door de Britse regering, de macht over het grootste deel van India uit. Daarbij regeerde ze met een combinatie van afpersing, onoprecht handelen en regelrechte corruptie ondersteund door geweld en superieure kracht. Deze gang van zaken duurde voort tot 1857, toen grote aantallen Indiase soldaten van de Company de eerste grote rebellie tegen de koloniale overheersing vormden. Nadat de rebellen verslagen waren, nam de Britse kroon de macht over en regeerde ogenschijnlijk gunstiger tot 1947, toen India de onafhankelijkheid won.

zoeken in:
avatar van Οὖτις
3,0
"Toen de East India Company de controle over het land overnam, in de chaos die volgde op de ineenstorting van het Mughal-imperium, bedroeg het aandeel van India in het wereldwijde BBP 23 procent. Toen de Britten vertrokken, lag dat cijfer net boven de 3 procent." staat in de plotomschrijving en is ook iets waarmee de schrijver graag schermt.
Dit geeft precies weer waarom statistieken en relatieve getallen misbruikt kunnen worden om je 'gelijk' te bekrachtigen, het 'bewijs' te leveren.
Hoeveel bedroeg het wereldwijde BBP in 1757 (het tijdstip dat de EIC het belastingstelsel van de Mughals overnam) in een absoluut getal? En hoeveel bedroeg dat wereldwijde BBP in 1947? Dan pas is te zien hoeveel in een absolute grootheid het BBP van India in 1757 bedroeg (23%) en hoeveel in 1947 (3%). Deze percentages zouden pas enige bewijskracht hebben wanneer het BBP in 1947 gelijk was gebleven aan dat in 1757, hetgeen ik zwaar betwijfel.
Het wil niet zeggen dat de EIC en later de Britse overheid niet flink heeft geprofiteerd van de kolonie India, net zoals Nederland dat heeft gedaan van Nederlands-Indië (in dat kader: weinigen weten of willen erkennen dat bij de soevereiniteitsoverdracht op 27 december 1949 van de toen nieuwe staat Indonesia 'herstelbetalingen' werden verlangd, waarvan de waarde indertijd zelfs de steun uit het befaamde Marshallplan te boven ging. Met andere woorden: niet de USA (met Marshallplan) heeft Nederland na de Tweede Wereldoorlog weer opgebouwd, maar Indonesië. Dit laatste valt echter buiten het betoog van dit boek maar is een goede vergelijking. Kunnen we de Kohinoor, waarvan in dit boek gewag wordt gemaakt, dan ook vergelijken met de diamant van Banjarmasin?

Gast
geplaatst: vandaag om 10:56 uur

geplaatst: vandaag om 10:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.