menu

Gezien de Feiten - Griet Op de Beeck (2018)

Alternatieve titel: Sa't it Lân Derhinne Leit

mijn stem
2,61 (33)
33 stemmen

Nederlands
Psychologisch

94 pagina's
Eerste druk: Stichting CPNB, Amsterdam (Nederland)

Boekenweekgeschenk 2018. 'Gezien de feiten' gaat over Olivia, een vrouw van eenenzeventig. Voor haar wordt alles anders als de man sterft met wie ze heel lang getrouwd was. In een ontwapenende weigering om zich te gaan gedragen naar de wens van anderen of naar het traditionele beeld van wat ouderen zouden moeten doen, gaat ze op zoek naar een manier om haar bestaan van tel te laten zijn. Een verhaal over de kracht van spijt hebben, de gretige wil om goed te leven, de warme wurggreep van families, de angst om ruimte in te nemen, de kilte van de wereld zoals we hem kennen en het wapen dat liefde kan zijn, als ze echt is tenminste.

zoeken in:
Volkskrant en NRC recensenten zijn op z'n zachts gezegd 'not amused': Op de Beeck jakkert de bekende boodschap erdoorheen - NRC

Griet Op De Beecks Boekenweekgeschenk is ondermaats: dit is geen propaganda voor het Nederlandse boek

'Iets kunnen doen is zoveel beter dan niks kunnen doen.' O ja? Op de Beeck had beter niks kunnen doen

avatar van Jason82
Hmm.. wat een zure commentaren! Ben benieuwd wat ik er zelf van vind, zou het echt zo erg zijn?

avatar van Abubakari
Vast niet, volgens mij worden boekenweekgeschenken standaard afgezeken door recensenten.
Ik hecht ook nauwelijks waarde aan de mening van een recensent, het is maar een mening en het overkomt mij wel vaker dat ik een andere mening heb, over wat dan ook, dus waar die recensenten het idee vandaan halen dat hun mening zaligmakend is, of een feit...

Ik keek vorige week de DVD Jan Wolkers in Carré (in 2005, werd ie geinterviewd tgv het door hem geschreven boekenweekgeschenk) en daar ging het ook over de kritieken die niet positief waren. Kwam volgens Jan Wolkers omdat recensenten er gewoon niks van begrijpen, Wolkers heeft zich nooit druk gemaakt om wat ze over hem schreven "want dan was ik al na mijn eerste verhaal gestopt met schrijven".

avatar van psyche
2,5
psyche (crew)
Abubakari schreef:
Vast niet, volgens mij worden boekenweekgeschenken standaard afgezeken


Dat idee heb ik ook, ieder jaar weer.

avatar van psyche
2,5
psyche (crew)
Jason82 schreef:
Ben benieuwd wat ik er zelf van vind


Ik zou het zelf maar lezen

avatar van Ted Kerkjes
Ted Kerkjes (moderator)
nummer2 schreef:
"Griet Op De Beecks Boekenweekgeschenk is ondermaats: dit is geen propaganda voor het Nederlandse boek"
Eigenlijk vind ik het woord 'propaganda' in de naam van de CPNB erg ongepast: dat woord heeft tegenwoordig toch veel te veel een negatieve lading? Een beetje vreemde keus. Ook toen de stichting in 1930 opgericht werd, zal 'propaganda' toch al een negatieve connotatie hebben gehad?
Wat dat betreft vind ik de kop van de Volkskrant nog positief: het boek is in ieder geval geen propaganda.

Volgens mij kreeg het woord 'propaganda' pas tijdens WOII de negatieve lading die het nu heeft. Als afkorting in CPNB niet zo vreemd, maar op zich opvallend dat de recensent het in de titel duwt, hoewel het uiteraard weer verwijst naar CPNB zelf.

Vind de recensies inhoudelijk overigens ook niet toereikend om zo'n hard oordeel te vellen. Recensies op zichzelf zouden nuttig kunnen zijn, ware het niet dat ze zelden een beroep doen op inhoudelijke argumenten. Het gebeurt helaas vooral op basis van hun eigen smaak. (zie je ook bij filmrecensies. Zelden een serieuze inhoudelijke bespreking van montage technieken, filmapparatuur etc.)

avatar van Ted Kerkjes
Ted Kerkjes (moderator)
nummer2 schreef:
Volgens mij kreeg het woord 'propaganda' pas tijdens WOII de negatieve lading die het nu heeft.
In de Eerste Wereldoorlog en daarvoor werd natuurlijk ook al volop gepropageerd (voornamelijk vanuit religieuze hoek), maar het woord 'propaganda' werd inderdaad pas in de Tweede Wereldoorlog besmet, met dank aan Goebbels. Echt volkomen neutraal en onbesmet is het verschijnsel propaganda nooit echt geweest, volgens mij.
nummer2 schreef:
Als afkorting in CPNB niet zo vreemd, maar op zich opvallend dat de recensent het in de titel duwt, hoewel het uiteraard weer verwijst naar CPNB zelf.
Ik vermoed dat de journalist, de heer Arjan Peters om precies te zijn, graag wil scoren met een opvallende titel.

avatar van eRCee
Over het algemeen worden de koppen bij recensies niet door recensenten zelf geschreven. (Ik vind het overigens wel leuk gevonden.)

Verder kan ik me het laatste boekenweekgeschenk dat echt goed was niet heugen, dus het zou mij niks verbazen als de kranten gewoon een goed punt hebben hier.

avatar van mjk87
0,5
De kranten hebben een punt, NRC slaat de spijker op z’n kop. Zal binnenkort er nog wat over schrijven maar meer dan 1* is dit niet.

avatar van ...stilte...
Volgens mij is het onder druk een verhaal schrijven niet bevorderlijk voor de creativiteit.
Ik heb er niet zo heel veel gelezen en de meeste niet uitgelezen. Bij Herman Koch gaf ik het al na een paar bladzijden op. Bernlef is een van mijn favoriete schrijvers maar De pianoman vond ik een teleurstelling.
De enige goede uitzondering was voor mij Jan Wolkers met Zomerhitte.
Deze Griet Op de Beeck sla ik even over...

avatar van Lalage
4,0
Griet schrijft zo beeldend en raak, ik vind het prachtig om te lezen en wil dolgraag weten hoe het verdergaat met Olivia.

Het boekenweekgeschenk van 2018 | Lalagè leest - lalageleest.wordpress.com

avatar van ...stilte...
Nou dan toch maar gaan lezen...(wat één goede recensie al niet doet)

avatar van mjk87
0,5
Slecht dus, ik denk ook wel het slechtste geschenk dat ik ooit heb gelezen, en dat wil wat zeggen want het niveau is vaker laag dan hoog. Ergens heb je het idee dat Op de Beeck een volwaardige roman al in gedachten had en uit ideeënarmoede (of prestatiedruk?) die verhaallijn maar is gaan gebruiken toen ze te horen kreeg dat ze dit geschenk mocht schrijven. Het verhaal kent een noodvaart waar hele episoden worden overgeslagen. Zo krijg je nergens binding met wie of wat dan ook en leest dit eerder als veredelde samenvatting dan een volwaardig verhaal. Wel een samenvatting waar juist de meest banale zaken worden genoemd, zoals het oppakken van een kopje et cetera en dat soort enorm. Stilistisch matig, op niveau van psychologie volstrekt te weinig, subtiliteit is ver te zoeken, als verhaal is het ook te oninteressant en eigenlijk ook gewoonweg saai. Het begin is dan nog niet eens onaardig, maar ik vind dat persoonlijk een vervelend sfeertje hebben waardoor ik daar ook niets positiefs in kan ontdekken. 0,5*.

avatar van mjk87
0,5
Overigens, Arjan Peters (VK) kraakt weer eens een boek af zonder te zeggen wat hij er nu slecht aan vindt. Net zozeer als dat hij het geschenk van Wieringa de hemel in prees, zonder aan te geven waarom dat boek nu zo goed was.

avatar van Sol1
Sol1 (crew)
Ik zal het boekje aanstaande zondag bij me hebben als treinlectuur, maar dat gaat een zware reis worden als ik mijn voorganger hier zo lees.

avatar van Jason82
Sol1 schreef:
Ik zal het boekje aanstaande zondag bij me hebben als treinlectuur, maar dat gaat een zware reis worden als ik mijn voorganger hier zo lees.

Haha

Uit respect voor jullie doorzettingsvermogen heb ik het zojuist ook redelijk hoog op het boek stapeltje naast mijn bed gelegd

avatar van Lalage
4,0
Ik ben echt verbaasd dat de reacties op dit boek zo ver uit elkaar liggen. Is het een man/vrouw-ding? Of verwachten mensen misschien te veel van zo'n dun boek?

avatar van ...stilte...
Aan dun of man/vrouw ligt het volgens mij niet (dat laatste zou wel erg zijn).
De reden is dat het een geschenk is.

avatar van gert_r
2,0
...stilte... schreef:
Aan dun of man/vrouw ligt het volgens mij niet (dat laatste zou wel erg zijn).
De reden is dat het een geschenk is.
Boekenweekgeschenken zijn, het woord zegt het al, altijd een geschenk en bevatten zelden meer dan 96 pagina’s. Ze worden niet allemaal zo door de mangel gehaald. Ik denk dat het wel een man/vrouw-ding is. Mijn vrouw vond het ook een prachtig boekje en ik, nu halverwege, vermoed dat het ‘m niet gaat worden ...
Overigens vind ik een waardering van 0,5 wel erg ver gaan. Dat lijkt me meer als provocatie bedoeld.

1,0
Wat een simplistisch verhaal. Korte zinnen drukken met name oninteressante gebeurtenissen uit. De verhoudingen met Ludo, Daniel, de familie, alles komt eendimensionaal en gekunsteld over.
Zonder het verder heel concreet te kunnen benoemen komt de stijl van Griet met vooral vermoeiend, irritant en goedkoop over.

* en geen enkele "goesting" meer me ooit in het werk van Griet te verdiepen.

avatar van psyche
2,5
psyche (crew)
wavanbuuren schreef:
komt eendimensionaal en gekunsteld over.


Ja dat vind ik ook

mjk87 schreef:
Ergens heb je het idee dat Op de Beeck een volwaardige roman al in gedachten had


Het verhaal kent een noodvaart waar hele episoden worden overgeslagen.


Ik ben nu op pagina 57 en heb dat idee ook, wat gegeven de verhaallijnen m.i. een groot probleem is gezien het beperkt aantal beschikbare pagina’s.

avatar van misterfool
Ik heb bij het boekengeschenk ook een beetje het idee dat schrijvers uitgenodigd worden die bekend zijn geworden door lange romans. Wellicht is de misvatting dat een korter boek minder tijd kost. Ik kan niet uit ervaring spreken, maar het lijkt me dat je stiekem meer tijd kwijt bent aan een novelle. Elke zin telt en elke verhandeling moet relevant zijn voor het plot.

misterfool schreef:
Ik heb bij het boekengeschenk ook een beetje het idee dat schrijvers uitgenodigd worden die bekend zijn geworden door lange romans. Wellicht is de misvatting dat een korter boek minder tijd kost. Ik kan niet uit ervaring spreken, maar het lijkt me dat je stiekem meer tijd kwijt bent aan een /novelle. Elke zin telt en elke verhandeling moet relevant zijn voor het plot.


De novelle is een vak apart. Wellicht dat schrijvers voor het boekenweekgeschenk eerst even wat magistrale novelles van Zweig en Mann moeten bestuderen alvorens zich op zo'n karwei te storten. Vrees dat teveel mensen een novelle simpelweg als een 'korte roman' beschouwen, en dan ga je keihard de mist in. Je kan niet inzetten op 'ontwikkeling van karakter' en dat vervolgens gewoon wat 'sneller' of 'korter' uitwerken, je moet fundamenteel andere accenten leggen.

1,5
nummer2 schreef:

De novelle is een vak apart. Vrees dat teveel mensen een novelle simpelweg als een 'korte roman' beschouwen, en dan ga je keihard de mist in. Je kan niet inzetten op 'ontwikkeling van karakter' en dat vervolgens gewoon wat 'sneller' of 'korter' uitwerken, je moet fundamenteel andere accenten leggen.
Helemaal mee eens. Waarbij opgemerkt dat schrijvers de novelle ook niet moeten beschouwen als een soort opgerekt kort verhaal, want het schrijven van korte verhalen is nu eenmaal een kunst apart. Soms zonder plot, meestal zonder karakterontwikkeling, maar altijd gericht op de kern van de vertelling (vaak de illustratie van een eenvoudig of iets complexer filosofietje of principe).

Misschien een idee om van het boekenweekgeschenk een bundeltje te maken met een paar korte verhaaltjes erin. Allicht beter dan de prut die de laatste jaren voorbij is gekomen. Waarbij ik deze trouwens nog moet lezen.

avatar van gert_r
2,0
dutch2.0 schreef:
(...) Allicht beter dan de prut die de laatste jaren voorbij is gekomen. Waarbij ik deze trouwens nog moet lezen.
Dat 'prut' valt nog wel mee, vind ik. Van 2010-2017 kom ik, met de boekenweekgeschenken, op een gemiddelde van 3,56, dat is nog hoger dan de 3,41 over alle boeken waarop ik gestemd heb. 'Makkelijk leven', 'Broer', 'Een mooie jonge vrouw': allemaal zeer de moeite waard!
Het is trouwens misschien leuk om te vermelden dat het allereerste boekenweekgeschenk, uit 1932, een bundel was die maar liefst 33 verhaaltjes bevatte. Een concept dat men daarna nog een paar keer heeft toegepast, maar niet meer sinds 1957.

1,5
gert_r schreef:
Dat 'prut' valt nog wel mee, vind ik. Van 2010-2017 kom ik, met de boekenweekgeschenken, op een gemiddelde van 3,56, dat is nog hoger dan de 3,41 over alle boeken waarop ik gestemd heb. 'Makkelijk leven', 'Broer', 'Een mooie jonge vrouw': allemaal zeer de moeite waard!
Het is trouwens misschien leuk om te vermelden dat het allereerste boekenweekgeschenk, uit 1932, een bundel was die maar liefst 33 verhaaltjes bevatte. Een concept dat men daarna nog een paar keer heeft toegepast, maar niet meer sinds 1957.
Allicht was ik een beetje kort door de bocht, want ik baseerde mijn mening slechts op 2 boeken, die van Verhulst en Wieringa. Maar die vond ik dan ook echt heel slecht (mijn gemiddelde is 3,78, die 2 geschenken kwamen beide niet hoger dan 2). Terwijl ik er toch heel wat van verwachtte, omdat beide schrijvers goed staan aangeschreven. Maar ik moet toegeven dat je een kwalificatie als prut niet kunt baseren op slechts 2 boeken. Misschien moet ik eens wat van Gerritsen proberen, wie weet...

avatar van psyche
2,5
psyche (crew)
Het CPNB heeft als doel het lezen en bezitten van Nederlandstalige boeken te stimuleren.
Dit jaar schreef Griet op de Beeck het door het CPBN uitgegeven Boekenweekgeschenk. Ze zei hierover: ‘Het is een eer voor zo'n snotneus in de wereld van de letteren.’

Het gegeven van Gezien de feiten is de vrijwel directe ommekeer in het leven van de eenenzeventig jarige Olivia. Ze is net weduwe en wordt binnen enkele weken gevraagd om vrijwilliger te worden in een Afrikaans land. Terwijl het gevaar van rebellen loert raakt Olivia verliefd op een oudere Afrikaanse leraar. Hoe zal het verdergaan als ze weer terugkeert naar haar moederland? Doorheen het hele verhaal heeft Olivia te maken met de reacties van haar omgeving, met name van haar dochter.

Gezien het gegeven van veel voorkomende literaire thema's 'Dood', 'Familiebetrekkingen', 'Oorlog', al dan niet bereikbare 'Liefde' lijkt het mij dat hier een hele roman mee te vullen is. Van meet af aan roepen de gebeurtenissen vragen op: wat is dit voor een vrouw die tijdens de uitvaartmis geïnspireerd wordt door "Zie je niet dat dit einde een nieuw begin is?" om vervolgens de vijftig jaar oude huwelijkscadeaus in de brand te steken? Hoezo is ze vijftig jaar bij haar man gebleven? Natuurlijk kan ik zelf verzinnen dat het wellicht passend bij haar generatie is, getrouwd in voor- en tegenspoed waarbij scheiden voor de Rooms Katholieke kerk een taboe.

En zij liet het gebeuren. Dat zinnetje op pagina 48 is veelzeggend als het om Olivia gaat waarbij beschreven gebeurtenissen soms ronduit tenenkrommend zijn. Kennelijk niet alleen in haar huwelijk, ook in de omgang met haar dochter Roos. Ik vind het totaal ongeloofwaardig zoals deze de boodschappentas van haar moeder inspecteert, hoe Olivia meent verantwoording te moeten afleggen aan haar dochter over 'wie heeft een ticket betaald?' of als klap op de vuurpijl de vraag m.b.t. de Afrikaanse vriend "Is hij getest op ziektes?".
Ik weet niet wat precies GodB op de achterflap van het boek bedoelt met de warme wurggeep van families. Warm vind ik dit allerminst. De wurggreep zegt evenveel over Olivia wat mij betreft als over haar overleden echtgenoot met zijn eigenaardigheden en haar karikaturaal beschreven kind.

GodB mag zichzelf dan een snotneus in de letteren noemen, ze heeft voldoende geschreven en gepubliceerd om te weten wat er komt kijken bij het schrijven van korte verhalen, essays of romans. Notabene heeft ze met betrekking tot haar recente werk Het Beste Wat We Hebben - Griet Op de Beeck (2017) aangegeven dat dit verhaal te veelomvattend is om in één roman (van 320 pagina's) te gieten en het een trilogie wordt.
M.i. geldt hetzelfde voor Gezien de feiten. GodB geeft ofwel teveel (gehaaste) informatie of ze laat het na (overgangen voorafgaande) gebeurtenissen fatsoenlijk uit te schrijven. Waarbij ik haar stijl anders vind dan ik van haar gewend ben. Over de top een douche scène als Olivia vreest haar Afrikaanse vriend nooit meer te zien:
Olivia draaide de thermostaat hoger, de kou was tot in haar botten gekropen. Haar vel dampte. Haar hoofd bonkte. Ze was een wolk die niet kon stoppen met regenen. Ze draaide zich om, ze schreeuwde zonder geluid. Ze stortte in terwijl ze daar stond. Ze was alleen. Ze werd vacuüm getrokken.
Dit is dus dezelfde vrouw die enige maanden ervoor haar huwelijkscadeaus in de fik stak. Het is jammer dat we niets of nauwelijks iets te lezen krijgen vanuit het innerlijk perspectief van de overleden echtgenoot of dochter.

Tot slot, ik vraag me serieus af of het CPNB redacteuren heeft. Zo ja, als het doel van de stichting is het lezen van het Nederlandse boek te stimuleren, vraag ik mij even serieus af wat ze dan doen ...

avatar van mjk87
0,5
Ik vind het mooi hoe je nog zo'n complete analyse weet te geven aan dit boek.

psyche schreef:
Ik vind het totaal ongeloofwaardig zoals deze de boodschappentas van haar moeder inspecteert, hoe Olivia meent verantwoording te moeten afleggen aan haar dochter over 'wie heeft een ticket betaald?' of als klap op de vuurpijl de vraag m.b.t. de Afrikaanse vriend "Is hij getest op ziektes?".


Vind je? Er zijn zelfs ouderen die gepest of mishandeld worden door hun kinderen, dan vind ik dit nog wel meevallen.

avatar van mjk87
0,5
gert_r schreef:
Overigens vind ik een waardering van 0,5 wel erg ver gaan. Dat lijkt me meer als provocatie bedoeld.


Niet per se. Als je echt niks positiefs kan noemen dan houdt het op. Ik zat nog wel te twijfelen of 1,0* niet op zijn plaats is, maar deze vond ik gevoelsmatiger slechter dan het essay of ooit Zomerhitte van Wolkers. Die kregen beide 1,0*, dus dan deze er maar onder.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:54 uur

geplaatst: vandaag om 22:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.