Three Sisters, Three Queens - Philippa Gregory (2016)
Alternatieve titels: The Tudor Court #2 | The Plantagenet and Tudor Novels #8
Engels
Historisch
560 pagina's
Eerste druk: Simon & Schuster UK,
Londen (Verenigd Koninkrijk)
‘Er is slechts één band die ik vertrouw: die tussen een vrouw en haar zusters. Wij houden altijd voor elkaar een oogje in het zeil. In liefde en in rivaliteit denken wij altijd aan elkaar.’ Als Katherine van Aragon naar het Tudor hof wordt gebracht als een jonge bruid, neemt Margaret, de oudste prinses haar de maat. Met één blik ziet ieder de ander als een rivaal, een bondgenoot, een pion, voorbestemd – met Mary, de jongere zuster van Margaret – voor een zusterschap die uniek is op de hele wereld. De drie zusters zullen de koninginnen worden van Engeland, Schotland en Frankrijk. Verenigd door familieloyaliteit en genegenheid worden de drie koninginnen tegenover elkaar geplaatst. Katherine voert het bevel over een leger tegen Margaret en doodt haar man Jacobus IV van Schotland. Maar de zoon van Margaret wordt de erfgenaam van de Tudor troon als Katherine haar zoon verliest. Mary steelt de beoogde echtgenoot van weduwe Margaretha maar wanneer Mary weduwe is geworden is haar geheime huwelijk uit liefde dat de afgunst van de anderen wekt. Terwijl zij verraad, gevaren, verlies en passie ervaren ontdekken de drie zusters dat het enige constante in hun hachelijke leven hun speciale band is, krachtiger dan enig mens, zelfs een koning.
Gregory kiest er in dit boek voor om de focus te leggen op de verschillen, overeenkomsten en band tussen Katherine van Aragon, Henry’s eerste vrouw, en diens zussen Margaret en Mary. Soms werkt dit uitstekend: als Henry het land uit is, is het Katherine die optrekt tegen Schotland en verantwoordelijk is voor de dood van Margarets eerste man, waarmee de verhouding tussen Margaret en Katherine begrijpelijkerwijze nog ingewikkelder wordt. Soms legt de schrijver het er echter te dik bovenop. Margaret is ziekelijk jaloers op haar zussen, wat op een gegeven moment erg repetitief wordt. En stiekem vind ik het leven van die beide zussen misschien wel interessanter dan dat van Margaret.
Ergens is dat raar: in vergelijking met haar zussen heeft Margaret het avontuurlijkste leven. Zij en de Schotse edelen om haar heen leven in continu wisselende allianties, waarbij er regelmatig bloed vloeit. In haar persoonlijke leven geldt hetzelfde: de scheiding van Henry VIII en Katherine van Aragon moge dan berucht zijn, Margaret heeft een letterlijke vechtscheiding. De giftige relatie tussen haar en Archibald is trouwens wel goed beschreven. Ondanks de vele hete vuren waar ze voor komt te staan is het soms moeilijk om met Margaret te sympathiseren. Want het zijn niet alleen de omstandigheden die voortdurend wisselen, Margarets acties en gevoelens schieten ook alle kanten op. Het maakt haar soms onnavolgbaar, in de negatieve zin van het woord.
Ook mis ik iets in de manier waarop het verhaal is opgetekend. We kennen Margarets binnenwereld, en we weten wat er in het groot afspeelt (welke Earl of bisschop of Lord haar nu weer verraden heeft), maar daartussen blijft het leeg. Het is alsof je een combinatie van een dagboek en een wikipedia-artikel leest, waarbij je nog steeds niet weet hoe het dagelijkse leven er nu uitzag. Het fijne van Gregory’s betere boeken is nu juist dat het voelt alsof je zelf aan het hof rondloopt. In Three Sisters, Three Queens blijft de hoofdpersoon helaas te veel op afstand. Makkelijk te lezen, interessante historische ontwikkelingen (misschien wel wat te veel) maar niet zo aangrijpend als ik had gehoopt.