Hellbent - Gregg Hurwitz (2018)

Voormalig geheim agent Evan Smoak, beter bekend als de Nowhere Man, helpt iedereen die nergens meer terecht kan en een oude bekende, Jack Johns, roept zijn hulp in. Jack heeft Evan als kind uit een weeshuis gehaald en grootgebracht alsof het zijn eigen zoon was. Tevens is Jack de man die Evan heeft opgeleid in het Orphan-project, een officieel niet-bestaand trainingsprogramma voor geheim agenten.

In het diepste geheim is een team van huurmoordenaars bezig om iedereen die bij het Orphan-project betrokken was te elimineren. Ze zitten Jack op de hielen maar ondertussen heeft hij voor Evan nog een laatste opdracht. Evan dient een pakketje op te halen op een specifiek adres. Dan komt Evan recht tegenover een oud-collega van hem te staan, Charles Van Sciver, die vastberaden is om alle Orhans te doden en bovenaan zijn lijst staat ‘Orphan X’, oftewel de ‘Nowhere Man’.

De rekruut is het derde deel in de Orphan X-reeks. In de twee voorafgaande delen ’Orphan X’ en ‘De nergensman’, leerden we voormalig geheim agent Evan Smoak kennen als de ‘Nowhere Man’, een harde man die er alles voor over heeft nooddruftige mensen te helpen.

Gregg Hurwitz gaat in ‘De rekruut’ nog een stapje verder met het uitwerken van zijn personage Evan Smoak. Naast zijn harde en meedogenloze kant blijkt hij ook over een menselijke kant te beschikken.. Dit maakt dat je Evan diep in je hart sluit.

Evenals in de voorafgaande delen is er goed over de opbouw van het plot nagedacht. ‘De rekruut’ bevat drie verhaallijnen die harmonieus in elkaar vloeien.

Naast de snelle en heftige actiescènes zien we dat Evan zorg draagt voor zijn rekruut, de zestien jarige Joey. Met haar weet Evan in de eerste instantie niet hoe hij met haar om moet gaan.

De korte hoofdstukken vervatten actie, maar ook rustmomenten en deze schrijfwijze zorgt ervoor dat de vaart erin blijft, zonder dat het uit de bocht vliegt.

Achteraf zit je als lezer met de wat-nu-vraag . Komt er nog een vervolg op en hoe zal dit dan worden ingevuld. Dat gaan we meemaken in het reeds aangekondigde vervolg getiteld; ‘De president’.

Een reeks schrijven rond een personage is voor een auteur niet altijd eenvoudig. Ook niet om daarmee het niveau van de voorafgaande delen vast te houden en te overtreffen. In dit geval is dit met ‘De rekruut’ zeker aan de orde.