What She Left Behind - Ellen Marie Wiseman (2013)
Alternatieve titel: Wat Ze Achterliet
Engels
Sociaal / Historisch
336 pagina's
Eerste druk: Kensington,
New York (Verenigde Staten)
Tien jaar geleden schoot Izzy Stones moeder haar vader dood in zijn slaap. De inmiddels zeventienjarige Izzy weigert haar moeder op te zoeken in de gevangenis en laat haar brieven ongeopend. Haar pleegouders werken in een lokaal museum en vragen haar hulp bij het catalogiseren van voorwerpen die gevonden zijn op de zolder van een al lang geleden gesloten staatsinrichting. Daar, te midden van stapels achtergelaten bezittingen, vindt Izzy een oud dagboek. In 1929 voelt de achttienjarige Clara Cartwright zich gevangen tussen haar strenge ouders en haar liefde voor een Italiaanse immigrant. Ze wijst een gearrangeerd huwelijk af en haar woedende vader stuurt haar naar een deftig tehuis voor psychische patiënten. Maar als hij zijn fortuin verliest in de Beurskrach, wordt Clara overgeplaatst naar een eenvoudige staatsinrichting. Clara's levensverhaal opent Izzy's hart: wat is de werkelijke reden achter de bizarre daad van haar moeder?
De toestanden in de psychiatrie destijds waren ronduit schokkend.
Je voelt dan ook de frustratie, de pijn en de machteloosheid van de mensen.
Een heel mooi verhaal waarin de 2 verhaallijnen (heden en verleden) mooi samenvloeien, al lijkt het soms een beetje te ver gezocht, te uitgetrokken.
Wiseman heeft een manier van schrijven die ervoor zorgt dat je als het ware echt als ooggetuige fungeert.
Ze zorgt er ook voor dat je de frustraties van Clara ook echt voelt.
Toch is er 1 ding wat mij ontzettend stoort en dat is dat ene woordje overgeven wat om de haverklap gebruikt wordt. OK, het past wel in de context en in het verhaal, maar er zijn ook andere manieren om dat te omschrijven.
uiteindelijk is het een prachtig verhaal en de moeite van het lezen waard.
Dat storende woord, bedoel je overgeven als onderwerpen aan iets of iemand of braken of anders …?
Het is inderdaad het woordje overgeven als braken, misselijk zijn. In elk kort hoofdstuk komt het wel voor, minstens 1 X, in sommige alinea's zelfs al meerdere keren.
Het is ontzettend jammer als je zo struikelt over 1 woord, en misschien ligt het aan mij want in geen enkele andere recensie wordt er naar verwezen. Maar bij mij werkte het op een gegeven moment als een rode lap.
Ik ben dan wel benieuwd wat er in de Engelstalige versie staat. Een vertaalkwestie misschien. Overgeven is eigenlijk ook wel een vreemd woord. Terwijl overgave zo heel mooi is. Of gaat het hier om heel iets anders dan kotsen?
Het gaat inderdaad om kotsen.
Inderdaad zou het kunnen dat het puur een vertaalkwestie is, al heb ik mijn twijfels omdat ik ondertussen het woord ook in haar andere boeken vaak tegen kom.
Haar boeken zijn door 2 verschillende personen vertaald, dus is het toeval van de vertaling al iets minder groot.
Heel raar allemaal, maar ik denk dat ik na 'De verdwenen meisjes van Willowbrook', wat ik nu aan het lezen ben, gewoon niks meer van haar ga lezen, ik stoor me er te erg aan.
Jammer want de verhaallijnen op zich zijn heel mooi en haar schrijfstijl is verder best OK.