menu

Concept M - Aafke Romeijn (2018)

mijn stem
3,38 (8)
8 stemmen

Nederlands
Toekomst

240 pagina's
Eerste druk: De Arbeiderspers, Amsterdam (Nederland)

In het jaar 2020, in een Nederland dat sterk lijkt op het onze, leeft Hava, een vijfentwintigjarige vrouw. Haar haren zijn grijs, haar huid is doorschijnend, haar ogen zijn diepzwart. Ze lijdt aan de mysterieuze ziekte kleurloosheid die de maatschappij steeds verder ontwricht: medicatie is onbetaalbaar voor particulieren en de overheid kan de kosten nauwelijks nog dragen. Hava raakt bevriend met een groep radicalen die voorspellen dat kleurlozen binnen een paar jaar in de meerderheid zijn – het einde van de Westerse wereld. Ze begint te twijfelen aan haar eigen bestaansrecht en besluit dat het tijd is voor actie.

zoeken in:
3,5
Verwacht bij deze docente Nederlands geen taalgebruik dat lijkt op dat van de grote romanschrijvers; haast zakelijk wordt "verslag" gedaan van de tocht van Hara naar Nijmegen en van alles wat daaraan vooraf ging. Je hebt dan ook meer het idee dat je een papieren documentaire voor je hebt dan een roman. De ommezwaai komt iets over de helft, wanneer er meer onverwachte wendingen en ontwikkelingen komen.

avatar van Lalage
3,0
In de eerste helft van het boek zit ik me te ergeren aan een paar onlogische aspecten van het verhaal. Ik vind dat vooral jammer, omdat de opzet van dit boek zo sterk is. Het werpt een ander licht op actuele discussies over zorgkosten en minderheden.

Concept M – Aafke Romeijn | Lalagè leest - lalageleest.wordpress.com

Timmus schreef:
Verwacht bij deze docente Nederlands geen taalgebruik dat lijkt op dat van de grote romanschrijvers; haast zakelijk wordt "verslag" gedaan van de tocht van Hara naar Nijmegen en van alles wat daaraan vooraf ging. Je hebt dan ook meer het idee dat je een papieren documentaire voor je hebt dan een roman. De ommezwaai komt iets over de helft, wanneer er meer onverwachte wendingen en ontwikkelingen komen.
En daarmee heeft het natuurlijk wel wat weg van Noorderwijk.

avatar van Jasper
1,5
Ik vond deze roman een enorme teleurstelling. Misschien waren mijn verwachtingen ook wel wat hooggespannen, ik ben een behoorlijke fan van de muziek en teksten van Aafke Romeijn. Laat ik zeggen dat ik hoop dat Romeijn zich in de toekomst vooral daar op focust.

Ik heb me gestoord aan een aantal zaken. Allereerst is de stijl van Romeijn nogal op het niveau van de gemiddelde schoolkrant. Qua stijl, zinsbouw of anderszins lees ik werkelijk niets verheffends. Datzelfde geldt bijvoorbeeld voor de personages anders dan de hoofdpersoon. Irritant platte figuren die op geen enkele manier het verhaal verder brengen of verdiepen. Hava zelf is nu ook niet per se iemand die de lezer graag zou willen leren kennen.

Het meest stoorde ik me aan de onlogische of zelfs foutieve passages in het boek. Een paar voorbeelden.

- Op blz. 33 is staatssecretaris Brennenbach aan het woord. Hij spreekt tijdens een debat in de TK over die hele belangenverstrengelingszaak van de premier: "... en dus ben ik als lid van deze Tweede Kamer..." Pardon? Een staatssecretaris lid van de Tweede Kamer? Behoorlijk ergerlijke fout.

- Als Hava Elf leert kennen stelt ze dat ze maar weinig weet / weinig geïnteresseerd is in politiek. Uit verhalen over haar jeugd gaat het opeens over 'dat ze als kind alle namen van ministers uit haar hoofd kende.' Op blz. 41: "zo weinig heeft ze op met de politieke actualiteit. Daar komt pas verandering in wanneer ze Elf ontmoet."

- Wist u dat Hava ook kon hacken? Als er illegale middelen aangeschaft moeten worden op het dark web, blijkt onze hoofdpersoon (tot dan toe omschreven als een intellectueel meisje met een voorliefde voor negentiende-eeuwse Duitse dichters) opeens een kleine computernerd. Dat is allemaal prima natuurlijk, maar zoiets komt nogal plompverloren in een verhaal naar voren. Niet heel consequent.

- Normaal gesproken onderhandelt of communiceert de politie niet met leden van een terroristische organisatie. Dat is in deze roman ook wel anders. Ondanks (meerdere? niet helemaal duidelijk) terroristische aanslagen van de UFO, worden leden van deze club gewoon probleemloos geïnterviewd door de media.

Verder is het concept (haha) best veelbelovend, maar de uitwerking helaas niet. Daar waar naar het einde toe een klein beetje spanning ontstaat als blijkt dat kleurstof bij Hava (alleen?) niet nodig is, maar worden er geen consequenties verbonden aan dit gegeven. Dat zal een keuze zijn - het wordt in het midden gehouden - maar leidt zeker niet tot een spannend of intellectueel uitdagend plot. Daarmee dooft de wisselwerking tussen de politieke verhaallijn (premier Stork) en de persoonlijke uit als een nachtkaars.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:44 uur

geplaatst: vandaag om 17:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.