Donderdagmiddag. Halfvier. - Kristien Hemmerechts (2002)
mijn stem
8 stemmen
Nederlands
Psychologisch
236 pagina's
Eerste druk: Atlas,
Amsterdam (Nederland)
Dit is een boek over kinderen. Over mensen die kinderen willen maar ze niet kunnen krijgen, of ze kunnen krijgen maar ze niet willen, of ze krijgen zonder ze te willen, of ze willen en ook krijgen. En omdat het een boek over het hebben en krijgen en willen van kinderen is, is het ook een boek over liefde, en over het maken van die kinderen, dat soms in liefde gebeurt, soms ook niet.
0
geplaatst: 9 december 2007, 02:29 uur
Een boek dat mij niet loslaat omwille van de intensiteit!
Kristien hemmechts weet ook heel mooi de adolescentenliefde gestalte te geven!
Kristien hemmechts weet ook heel mooi de adolescentenliefde gestalte te geven!
0
geplaatst: 5 september 2022, 18:38 uur
Het interessante aan deze roman zit in de vorm en de verteltechniek. Alles draait om één centraal incident: een dodelijk ongeval van een meisje. De gebeurtenissen van die donderdagmiddag worden achtereenvolgens verteld uit het standpunt van verschillende betrokkenen. Het gevolg is dat de lezer vanaf het tweede deel al weet wat er zal gebeuren, terwijl de personages het zelf nog niet weten - dramatische ironie.
De volwassen hoofdpersonages worden voorgesteld aan de hand van hun voertuig. Dat zegt wat over hun sociale status en hun persoonlijkheid. Damien rijdt met een camionette (Vlaams voor bestelwagen). Als leraar typen is hij een anachronisme in het digitale tijdperk.
Het speelt zich af in een naamloos dorp. Na het incident wordt de schuldvraag belangrijk: schuld in de ogen van de dorpsgemeenschap, reële schuld en de rol van ongelukkig toeval. Ook de verhouding tussen gescheiden ouders en hun kinderen is een centraal thema.
Het vierde deel is het meest bevreemdende, want dat wordt verteld uit het standpunt van de geest van het slachtoffer. In het laatste deel is het opnieuw donderdagmiddag, één week later. Er zijn ook sprookjesachtige vertellingen ingelast in de stijl van Duizend-en-een-nacht, waarin motieven uit het omkaderende verhaal terugkomen.
De volwassen hoofdpersonages worden voorgesteld aan de hand van hun voertuig. Dat zegt wat over hun sociale status en hun persoonlijkheid. Damien rijdt met een camionette (Vlaams voor bestelwagen). Als leraar typen is hij een anachronisme in het digitale tijdperk.
Het speelt zich af in een naamloos dorp. Na het incident wordt de schuldvraag belangrijk: schuld in de ogen van de dorpsgemeenschap, reële schuld en de rol van ongelukkig toeval. Ook de verhouding tussen gescheiden ouders en hun kinderen is een centraal thema.
Het vierde deel is het meest bevreemdende, want dat wordt verteld uit het standpunt van de geest van het slachtoffer. In het laatste deel is het opnieuw donderdagmiddag, één week later. Er zijn ook sprookjesachtige vertellingen ingelast in de stijl van Duizend-en-een-nacht, waarin motieven uit het omkaderende verhaal terugkomen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.