menu

Ik Heb Geen Naam - Dagmar Hilarová en Miep Diekmann (1981)

mijn stem
geen stemmen

Nederlands
Jeugdboek
Oorlog

214 pagina's
Eerste druk: Leopold, 's-Gravenhage (Nederland)

Haar verjaardagscadeau toen ze vijftien werd, was een oproep: ze moest zich melden bij de Duitse bezetters, voor transport. Want ze had een joodse moeder. En de Duitse regering had een zakelijk plan uitgedacht om alle joden uit te roeien. Dat plan hield geen rekening met de eerste grote liefde van dit meisje, voor Bubi, die net als zij in Praag woonde. En het meisje zelf hield geen rekening mee dat ze in de onbegrijpelijk onmenselijke toestand in het kamp Terezín (Theresiënstadt) haar nieuwe, grote liefde zou ontmoeten - Jiŕi. Misschien was het die sterke liefde waardoor ze het allemaal kon overleven. Maar het moeilijkste moment van haar bestaan moest nog komen: toen na de bevrijding in 1945 de sterke vrolijke Bubi en het menselijk wrak Jiŕi op dezelfde dag voor de deur stonden van haar huis in Praag. Miep Diekmann ontmoette in 1966, tijdens haar eerste bezoek aan Praag, bij toeval Dagmar Hilarová. Iemand vertelde haar dat Dagmar één van de kinderdichters van het kamp Terezín was geweest. Omdat die gedichten in veel landen vertaald waren, kon Miep Diekmann ze lezen. Maar met Dagmar praten over die zware jaren bleek onmogelijk. Pas later zei ze eens, naar aanleiding van een verhaal dat in de DDR van haar verschenen was: ''Als ik mijn gedichten niet had gehad, en de liefde, was ik er nooit doorgekomen.'' En langzaam, in brokstukken en flarden, kwamen de toen haar herinneringen los. Miep Diekmann heeft samen met Dagmar Hilarová, en met hulp van Olga Krijtová als tolk, dit boek geschreven, uitgaande van dat eerste verhaal en Dagmars gedichten.

zoeken in:
avatar van Halley23
Halley23 (moderator)
geplaatst:
Er is sprake van een heuse controverse t.a.v. dit boek. De dochter van Dagmar Hilarová bestrijdt op een nogal curieuze website in tamelijk ronkende teksten het auteurschap van Diekman, sterker nog er is sprake van plagiaat.

geplaatst:
De zoon (niet de dochter) van Dagmar bestrijdt inderdaad (op puur persoonlijke titel overigens) het auteurschap van Miep Diekmann. Juridisch is er namelijk geen enkele grond om dit auteurschap te bestrijden. Het boek is tot stand gekomen door een samenwerking tussen beide vrouwen, geen van beiden had het boek alleen kunnen maken. Het is voor de nabestaanden van Miep Diekmann dan ook zeer pijnlijk dat de zoon van Dagmar deze belachelijke website online heeft staan. Miep zelf trok zich er overigens weinig van aan; zij wist dat ze in haar recht stond, en heeft er bij leven voor gekozen om deze man en zijn waanideeën te negeren.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:25 uur

geplaatst: vandaag om 04:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.