The Shunned House - H.P. Lovecraft (1961)
Alternatieve titels: Het Gemeden Huis | Het Huis van Verderf
Engels
Griezel
59 pagina's
Eerste druk: Arkham House,
Souk City (Verenigde Staten)
Al jaren lang hebben de verteller en zijn oom, dr. ElihuWhipple, een fascinatie voor oud, verlaten huis in Benefit Street. Dr. Whipple heeft intensief onderzoek gedaan naar de mysterieuze, maar schijnbaar toch toevallige ziekte en dood van velen die in meer dan honderd jaar in het huis gewoond hebben. Ze stellen ook vraagtekens bij het vreemde onkruid dat in de tuin groeit, evenals de smerige stank en de witachtig fosforescerende schimmels die in de kelder groeien. Nadat de verteller een vreemde gelige mist in de kelder ontdekt, die samenhang lijkt te hebben met de schimmelige contouren van een menselijke vorm op de vloer, doet hem en zijn oom besluiten de nacht in het huis door te brengen...
Elihu Whipple en Etienne Roulet zijn al tijden gefascineerd door een oud huis op Benefit Street. Elihu heeft een enorm dossier opgebouwd, met daarin beschrijvingen van allerlei vreemde voorvallen die hebben plaatsgevonden in dit huis. Op een nacht besluiten ze het huis binnen te gaan om er te blijven slapen. Vanaf dan gaat het mis.
Lovecraft bracht dit verhaal uit in 1937 en in vergelijking met zijn werk uit de jaren '20 is het opvallend hoe zijn taalgebruik is veranderd; het oogt minder klassiek en gebeurtenissen worden veel explicieter verteld. Van de ene kant jammer dat het karakteristieke aspect van zijn schrijfstijl hiermee wat verdwijnt, maar van de andere kant zorgt het voor een leeservaring die je als lezer gemakkelijker bij het verhaal betrekt.
De manier waarop de setting geschetst wordt en de historie van het huis gepresenteerd wordt is dan wel weer typisch Lovecraft. Net zoals het uiteindelijke monster dat natuurlijk weer semi-bovennatuurlijk is, enorm groot is en een groter kwaad voorstelt.
Daar zit dan ook meteen een groot minpunt aan het werk van Lovecraft voor mij; het is toch wel geregeld veel van hetzelfde. De opbouw, de aanloop en de uiteindelijke clou zijn vaak, ik wil het woord identiek eigenlijk niet gebruiken, herkenbaar.
Ook The Shunned House is leuk voor een keer, maar mist wel wat verdieping of op zijn minst een spannende finale om echt te kunnen boeien. 3*