The Music of Erich Zann - H.P. Lovecraft (1922)
Alternatieve titel: De Muziek van Erich Zann
Engels
Griezel
26 pagina's
Eerste druk: The National Amateur (periodiek),
Tiffin (Verenigde Staten)
Een niet bij naam genoemde universiteitsstudent is op zoek naar een appartement, maar het enige wat hij zich kan veroorloven is een kamer op de vijfde verdieping van een oud huis, gelegen aan de Rue d'Auseil in een stuk van de stad dat hij tot dusver nog nooit gezien heeft. Het gebouw is grotendeels leeg. In de zolderkamer zit de Duitse violist Erich Zann, die de neiging heeft tot laat in de nacht op zijn viool te spelen. De muziek die hij speelt komt op de student bovendien vreemd over; bijna alsof het niet van deze wereld is. Wanneer de student Zann hiermee confronteert, staat deze erop dat de student een andere kamer zoekt waar hij Zann ’s nachts niet kan horen. Hij is zelfs bereid de student tegemoet te komen voor de extra kosten van deze nieuwe kamer.
Een student krijgt een kamer in een verder vrijwel verlaten gebouw, ontmoet daar een muzikant die zeer vreemde muziek speelt en de student raakt geïntrigeerd door de man en diens muziek. Al snel wordt duidelijk dat de muzikant muziek maakt om de duisternis en al het kwaad dat zich daarin bevindt buiten te houden.
Helaas stopt het verhaal hier ook vrijwel meteen waardoor ik als lezer achterblijf met een gevoel van 'sja... dat leek me logisch dat het deze kan opging, maar wat zou er verder nog kunnen gebeuren?' Ik vrees dat er eigenlijk verder helemaal niets meer kán gebeuren; het verhaaltje is wel verteld in die paar bladzijdes. Het heeft te weinig om lijf om ergens diep op in te gaan en wat overblijft is een behoorlijk voorspelbaar verhaal zonder echt interessante karakter. Magere voldoende.