King: De Vele Wederopstandingen van Chris Gyan - Michel van Egmond (2017)

De tragiek van de Afrikaanse jongen die te goed is voor zijn medemens. Bij Feyenoord afgescheept met een in vergelijking met zijn ploeggenoten schandalig salaris, maar dat maakt Gyan niet uit. Geld is er om te delen, niet om voor jezelf te houden. Dat dat betekent dat Gyan in de schuldsanering zit en niet in een kast van een huis maar in een flatje moet wonen en op een gegeven moment loodzwaar werk in de haven moet doen om zijn gezin te onderhouden, maakt niet uit. Gods wil.

Zoals wel vaker (zie ook cultheld Abubakari Yakubu) valt er over Afrikanen die naar Nederland zijn gekomen om te voetballen ook in het geval van Gyan wel een mooi en bij vlagen excentriek verhaal te vertellen. Het is onmogelijk Gyan onsympathiek te vinden. En ook onmogelijk om niet medelijden te hebben met Gyan vanwege het onheil wat hem overkomt. Al heeft Gyan er zelf ogenschijnlijk weinig last van, hij heeft God aan zijn zijde, dus hem kan niks gebeuren.

Michel van Egmond kan mooi vertellen en dat doet hij in dit boek ook. Met dank aan een mooi onderwerp een bijzonder verhaal en mooi boekje.

Idd: de tragiek van van een prachtig mens: Chris Gyan. Ook mij viel het op dat veel Afrikaanse spelers voetballen om een half dorp te onderhouden, namelijk hun geboortedorp. Dat eisen ze bijna van deze spelers, en dan de druk/schaamte, wanneer het niet lukt. Ze durfen niet terug te keren uit schaamte.

Chris Gyan tekende als 17 jarige een contract zónder een agent die hem bijstond. Zodoende tekende hij een slecht alsmede heel raar contract: 8 jarig jeugdcontract?? Wanneer er jaren later om opheldering gevraagd wordt, aangezien Chris het nooit vertelde, waren er allerlei tegenstrijdige verhalen en niemand kon het zich herinneren.
Enerzijds heeft Feyenoord zijn cultheld altijd goed willen bijstaan, maar waar sommige medespelers 90.000 euro per jaar kregen na de winst van de UEFA Cup, en jíj maar 6.000, dan moet je toch even slikken. Met andere woorden: Feyenoord had hem beter moeten begeleiden mijns inziens. Het is niet de schuld van vele binnen de club, ook omdat Chris het nooit vertelde, maar er zijn mensen binnen de club geweest die hem genaaid hebben.

Het vele weggeven van zijn geld om iedereen te helpen, dat zorgde voor schulden. Hij was te naïef en simpelweg té lief.