menu

Le Otto Montagne - Paolo Cognetti (2016)

Alternatieve titel: De Acht Bergen

mijn stem
3,84 (70)
70 stemmen

Italiaans
Psychologisch

224 pagina's
Eerste druk: Einaudi, Milaan (Italië)

Pietro is een stadsjongen uit Milaan. Zijn vader is chemicus, en gefrustreerd door zijn baan. Zijn ouders delen een liefde voor de bergen, dat is waar ze elkaar ontmoetten, waar ze verliefd werden en waar ze trouwden in een kerkje aan de voet van de berg. Door deze gedeelde passie kan hun relatie voortbestaan, zelfs wanneer er tragische gebeurtenissen plaatsvinden. Het stadsleven vervult hun vaak met gevoelens van spijt dat ze niet voor een ander leven hebben gekozen. Dan ontdekken ze een dorpje in het Noord-Italiaanse Val d’Aosta, waar het gezin vanaf dat moment iedere zomer zal doorbrengen. De elfjarige Pietro raakt er bevriend met de even oude Bruno, die voor de koeien zorgt. Hun zomers vullen zich met eindeloze wandelingen door de bergen en zoektochten door verlaten huizen en oude molens, en er bloeit een ogenschijnlijk onverwoestbare vriendschap op.

zoeken in:
avatar van eRCee
3,5
Mooi, jazeker, maar ik had misschien toch nog op iets meer gehoopt. Het is vooral de alpiene wereld die van Le otto montagne zeer aangename en sfeervolle literatuur maakt, waarbij meespeelt dat ik zelf ook een liefhebber ben van deze omgeving (de D-schoenen zullen van de zomer weer uit de kast worden gehaald). Het romangedeelte van het verhaal is daartegen afgezet ronduit conventioneel en ook de stijl is niet echt bijzonder. Sowieso is de pen van Cognetti iets te beschrijvend naar mijn smaak, wat bij natuurscenes prima werkt maar tijdens bijvoorbeeld bouwwerkzaamheden veel minder interessant is. Le otto montagne vind ik uiteindelijk een gemakkelijk verteerbaar boek, maar het heeft geen werkelijke bite. Op het gebied van de bergsport-roman heb ik een weliswaar lichte maar toch besliste voorkeur voor Grip.

avatar van Remco
4,0
In le otto montagne neemt Cognetti de lezer mee naar een doorgaans onbekender italië, de bergen. Hij beschrijft mooi hoe de bergen heimwee veroorzaken in het gezin van Pietro. Prachtig om te lezen hoe hij de relatie beschrijft van vader en zoon, zoon en moeder. De liefde van beide ouders naar Pietro is tussen de regels door te voelen. Daarnaast speelt de liefde voor de bergen, de verschillende berglandschappen en de liefde voor een vriendschap. Hoewel ik nooit echt in de bergen heb doorgebracht, buiten skiën, werd ook ik verliefd op het landschap, de tochten. Het iedere keer weer terugkeren naar een bepaalde plek, het verlangen en er thuis horen, voor mij heel herkenbaar! En wat een mooie vriendschap. Zeker het lezen waard!

avatar van Theunis
4,0
Een prachtig, oeroud verhaal dat niet onmiddelijk zijn ware kracht toont. Het leest misschien zelfs een beetje als een bergwandeling. Rustig, vanuit het dal beginnend, nog onbewust van de grootsheid van de berg om er pas op na een paar uur wandelen een vaag idee van te krijgen. Eenmaal boven openbaart zich alles in volle glorie, maar zul je pas begrijpen als je de stappen naar boven zelf hebt gezet.

Want de stijl is sober, afstandelijk soms, op het eerste gezicht. Er wordt beschreven, een verhaal vertelt over een jeugdige vriendschap, een moeizame vader-zoon relatie en een berg. Maar zoals het met relaties vaak gaat, om de werkelijke betekenis ervan te begrijpen heb je tijd nodig. Of zoals de bergwandelaar in het verhaal:

"Als hij eens per jaar hetzelfde vetrouwde pad insloeg was het alsof hij doordrong tot zijn geheugen en een voor een zijn herinneringen afging."

Cognetti omschrijft ook over de liefde, het ontzag vooral, voor de berg.

"Jullie stedelingen noemen het natuur. Het is zo abstracht in jullie hoofd dat zelfs het woord abstract is. Wij hier zeggen bos, weide, rivier, rots, dingen die je met vingers kunt aanwijzen."

Cognetti beschrijft alleen het essentiële, het decor, de hoofdpersonen. Hij slaat grote stukken tijd over en raakt sreeds de kern. Het maakt het boek klein, helder, maar daardoor herkenbaar en tijdloos. En dat is heel knap gedaan.

avatar van misterfool
1,5
geplaatst:
Op de zijflap van mijn boek staat de volgende quote: "Een magistraal verhaal,(...) geplaatst tegen de onweerstaanbare achtergrond van de Italiaanse Alpen." Het woordje achtergrond vind ik hier vrij tekenend, want dat is nou precies het probleem met dit boek. De schrijver praat weliswaar over karakters die leven van en voor de natuur ,en hij creëert hierbij aangename natuurbeelden, maar de interactie tussen die twee aspecten blijft oppervlakkig en on the nose. Ter vergelijking: ik las laatst een boek van Joseph Conrad, die als schrijver genamecheckt wordt in dit boek, waar de natuur de karakters lijkt te verdrukken en te corrumperen, waardoor er een zekere interactie ontstaat. Hoe zeer deze schrijver ook zijn best doet, de natuur blijft slechts een achtergrond.

Mijns inziens zijn er drie redenen waarom de interactie tussen mens en natuur niet goed uit de verf komt: karakterisering, tempo en schrijfstijl. De karakters vind ik te eenduidig, op het clichématige af. Ze gaan een zekere verandering -in het geval van Bruno eerder een stagnatie- door, maar dit wordt voorspelbaar uitgewerkt. Daarnaast ligt het tempo van dit verhaal veel te hoog. De weemoed van het hoofdkarakter komt bijvoorbeeld niet goed over als de schrijver maar zo kort bij de jeugd stilstaat. Het eerste gedeelte is net afdoende om een geloofwaardige vriendschap tussen de twee hoofdkarakters op te zetten. Ten slotte vind ik de schrijfstijl wat kleurloos. Op een enkele gevatte opmerking na vond ik het veel te beschrijvend en uitleggerig. Het is simpelweg niet intens genoeg.

Spijtig genoeg vind ik dit boek om de bovenstaande redenen een van de slechtere boeken die ik heb
gelezen. Ik had hier een stuk meer van verwacht! Op papier- hoewel mijn hardcover dat per definitie al is- bevat dit verhaal veel elementen die ik zou moeten waarderen. Het mocht echter niet zo wezen.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:33 uur

geplaatst: vandaag om 03:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.