El Llano en Llamas - Juan Rulfo (1953)
Alternatieve titel: De Vlakte in Vlammen
mijn stem
2 stemmen
Spaans
Verhalenbundel
Streek/Familie / Sociaal
193 pagina's
Eerste druk: Fondo de Cultura EconoĢmica,
Mexico-Stad (Mexico)
Zeventien verhalen die een vrij nauwgezet portret geven van armoede, eenzaamheid maar ook waardigheid op het platteland, toen Mexico na de Revolutie snel geïndustrialiseerd werd. Het klimaat is er hard met of brandende hitte, dan wel ijzige kou en op deze grond kan nauwelijks wat groeien. Geen wonder dat menigeen probeert de USA binnen te komen. In de verhalen komen sociale onrechtvaardigheid en de strijd om grond aan de orde evenals het effect van godsdienst en politiek op het leven op het land in de jaren twintig van de vorige eeuw. Er waren toen vervolgingen om godsdienstige redenen en nogal wat gewapende conflicten. Verhalen die in deze bundel opgenomen zijn, zijn bijvoorbeeld 'We're very poor', 'The burning plain' (ook bekend als 'Where Cormack McCarthy got his prose') en 'Anacleto Morones'.
4
geplaatst: 24 juli, 16:09 uur
Een interessante verzameling kortverhalen. In wezen doet Juan Rulfo’s stijl mij nog het meest denken aan Southern Gothic, zoals die van Flannery O’Connor en William Faulkner. Rulfo’s schrijfstijl is weliswaar toegankelijk, maar hij maakt gebruik van perspectiefwisselingen en ook het ritme van de zinnen voelt ongemakkelijk aan. De verhalen eisen zo wel de aandacht op. Verder wordt er een naargeestige en benauwende sfeer gecreëerd. De spanning tussen overheidstroepen en rebellen is dikwijls voelbaar. De scheidslijn tussen religie en bijgeloof blijkt ook dun te zijn. Geweld is altijd aanwezig. Er is weliswaar wat medemenselijkheid, maar even vaak wordt hier misbruik van gemaakt. Het dorre, onherbergzame landschap laat de verhalen bovenal hels aanvoelen. Ietwat ongemakkelijke literatuur, maar wel erg indringend.
1
psyche (crew)
geplaatst: 24 juli, 16:56 uur
misterfool schreef:
Een interessante verzameling kortverhalen. In wezen doet Juan Rulfo’s stijl mij nog het meest denken aan Southern Gothic, zoals die van Flannery O’Conner en William Faulker. Rulfo’s schrijfstijl is weliswaar toegankelijk, maar hij maakt gebruik van perspectiefwisselingen en ook het ritme van de zinnen voelt ongemakkelijk aan. De verhalen eisen zo wel de aandacht op. Verder wordt er een naargeestige en benauwende sfeer gecreëerd. De spanning tussen overheidstroepen en rebellen is dikwijls voelbaar. De scheidslijn tussen religie en bijgeloof blijkt ook dun te zijn. Geweld is altijd aanwezig. Er is weliswaar wat medemenselijkheid, maar even vaak wordt hiervan misbruik gemaakt. Het dorre, onherbergzame landschap laat de verhalen bovenal hels aanvoelen. Ietwat ongemakkelijke literatuur, maar wel erg indringend.
Een interessante verzameling kortverhalen. In wezen doet Juan Rulfo’s stijl mij nog het meest denken aan Southern Gothic, zoals die van Flannery O’Conner en William Faulker. Rulfo’s schrijfstijl is weliswaar toegankelijk, maar hij maakt gebruik van perspectiefwisselingen en ook het ritme van de zinnen voelt ongemakkelijk aan. De verhalen eisen zo wel de aandacht op. Verder wordt er een naargeestige en benauwende sfeer gecreëerd. De spanning tussen overheidstroepen en rebellen is dikwijls voelbaar. De scheidslijn tussen religie en bijgeloof blijkt ook dun te zijn. Geweld is altijd aanwezig. Er is weliswaar wat medemenselijkheid, maar even vaak wordt hiervan misbruik gemaakt. Het dorre, onherbergzame landschap laat de verhalen bovenal hels aanvoelen. Ietwat ongemakkelijke literatuur, maar wel erg indringend.
Een fractie dacht ik: ha, korte verhalen misschien in het Spaans proberen… maar laat ik me nog tot de b1/b2 boekjes beperken
Eso está mejor…
1
geplaatst: 24 juli, 19:43 uur
Mijn bieb had het gelukkig nog vertaald liggen in de achtergrondcollectie.
2
psyche (crew)
geplaatst: 24 juli, 19:49 uur
misterfool schreef:
Mijn bieb had het gelukkig nog vertaald liggen in de achtergrondcollectie.
Mijn bieb had het gelukkig nog vertaald liggen in de achtergrondcollectie.
Ik ga hem dan toch bestellen, mijn ‘juf’ is nu op vakantie naar familie in Mexico…
Edit: éen bibliotheekboek in Nederland
1
psyche (crew)
geplaatst: 20 augustus, 17:25 uur
misterfool schreef:
Rulfo’s schrijfstijl is weliswaar toegankelijk
Rulfo’s schrijfstijl is weliswaar toegankelijk
De verhalen eisen zo wel de aandacht op. Verder wordt er een naargeestige en benauwende sfeer gecreëerd.
Niet ‘even’ te lezen, maar ik voel al aan mijn water dat dit jaar het jaar van de hoge waarderingen wordt, mede dank zij deze auteur. Ik kan niet uitstaan dat het boek (nog) niet (weer) in vertaling te koop is. Wel in het Spaans. Ik kan bijna niet wachten tot mijn fijne ‘Spaanse’ juf terug is uit Mexico. Kent zij Juan Rulfo? Vast wel.
Ik heb nog nooit iets van dit niveau gelezen. Zeker zal ik de enige roman lezen. En ik ga proberen hier met mijn juf een Mexicaans/Nederlands project van te maken qua taal, wie weet wat eruit voort vloeit …
Maar ik moet nu voortmaken, want dit kennelijk enige verkrijgbare Nederlandse exemplaar moet terug naar de bibliotheek, ondertussend mijn email bij allerlei antiquariaten achterlatend…
1
geplaatst: 20 augustus, 17:32 uur
Desalniettemin tof dat of indien je het boek (ook) in het spaans leest. Zal zeker een meerwaarde hebben t.o.v. het Nederlands. Rulfo is verder volgens mij echt een schrijvers schrijver. Hij heeft echt wel zijn invloed gehad- i.i.g op Cormac McCarthy en Gabriel Garcia Marquez - maar hij is bij het grote publiek niet echt bekend. Het is dat dit boek is opgenomen in de 1001 Books You Must Read Before you Die-lijst van Boxall anders had ik het ook niet gelezen.
1
psyche (crew)
geplaatst: 20 augustus, 17:42 uur
misterfool schreef:
Desalniettemin tof dat of indien je het boek (ook) in het spaans leest. Zal zeker een meerwaarde hebben t.o.v. het Nederlands. Rulfo is verder volgens mij echt een schrijvers schrijver. Hij heeft echt wel zijn invloed gehad- i.i.g op Cormac McCarthy en Gabriel Garcia Marquez - maar hij is bij het grote publiek niet echt bekend. Het is dat dit boek is opgenomen in de 1001 Books You Must Read Before you Die-lijst van Boxall anders had ik ook niet gelezen.
Desalniettemin tof dat of indien je het boek (ook) in het spaans leest. Zal zeker een meerwaarde hebben t.o.v. het Nederlands. Rulfo is verder volgens mij echt een schrijvers schrijver. Hij heeft echt wel zijn invloed gehad- i.i.g op Cormac McCarthy en Gabriel Garcia Marquez - maar hij is bij het grote publiek niet echt bekend. Het is dat dit boek is opgenomen in de 1001 Books You Must Read Before you Die-lijst van Boxall anders had ik ook niet gelezen.
Nouuu wil ik gaan lezen in het Spaans. Maar ik wil graag ook de Nederlandse vertaling omdat mijn juf en ik elkaar, bij mij thuis, helpen met elkaars taal. Eerst vragen of ze het ziet zitten. Ik denk van wel.
2
psyche (crew)
geplaatst: 22 augustus, 09:16 uur
Een plaats waar de droefheid een nest heeft
noemt een man de berg Luvina in een gelijknamig verhaal.
En als u wilt, kunt u die droefheid zien op ieder uur van de dag dat u maar wilt.
Persoonlijk vind ik de hele verhalenbundel ‘De vlakte in vlammen’ van Juan Rulfo een nest waar droefheid heerst. En ik wilde zeker niet de verhalen op ieder uur van de dag lezen. Ik ben zolang ik met mijn neus in de boeken zit nog nooit zoiets fatalistisch van toon tegengekomen. Deze bundel moest ik af en toe wegleggen, zoveel dood en en verschillende soorten verderf kom ik op de bladzijden tegen; als in een nare en niet te stoppen droom. Wat dan ook gebeurde. Ik droomde over bepaalde details zo beeldend en gruwelijk levensecht.
Wat maakte dat ik de bundel ondanks het vorenstaande toch steeds weer oppakte? Puur uit bewondering voor de vervreemdende manier van vertellen? De ene keer in kale, nuchtere taal; dan weer poëtisch? Lichte en zware geluiden op het stuitende af. Ongrijpbaar.
Net zoals ik door Javier Marías meer leerde over de dieperliggende lagen binnen historie en cultuur van Spanje, vertelt ‘De vlakte in vlammen’ mij dat diepgewortelde gebeurtenissen aan de verhalen ten grondslag moeten liggen maar die ik (nog) niet kan begrijpen. Misschien lees ik daarom, verleid door, ja door wat om door te lezen, ondanks die gruwelijkheden, toch steeds door. Wat is dit?
Is het omdat ik hoop op een sprankje licht in de oeverloze troosteloosheid? Zelfs dat lijkt een hopeloze zoektocht en maakt dat ik me meer me moet verdiepen in de Mexicaanse historie.
Werk aan de winkel.
Niet vanwege het grootse leesplezier maar vanwege het schrijftalent van Juan Rulfo
4*
noemt een man de berg Luvina in een gelijknamig verhaal.
En als u wilt, kunt u die droefheid zien op ieder uur van de dag dat u maar wilt.
Persoonlijk vind ik de hele verhalenbundel ‘De vlakte in vlammen’ van Juan Rulfo een nest waar droefheid heerst. En ik wilde zeker niet de verhalen op ieder uur van de dag lezen. Ik ben zolang ik met mijn neus in de boeken zit nog nooit zoiets fatalistisch van toon tegengekomen. Deze bundel moest ik af en toe wegleggen, zoveel dood en en verschillende soorten verderf kom ik op de bladzijden tegen; als in een nare en niet te stoppen droom. Wat dan ook gebeurde. Ik droomde over bepaalde details zo beeldend en gruwelijk levensecht.
Wat maakte dat ik de bundel ondanks het vorenstaande toch steeds weer oppakte? Puur uit bewondering voor de vervreemdende manier van vertellen? De ene keer in kale, nuchtere taal; dan weer poëtisch? Lichte en zware geluiden op het stuitende af. Ongrijpbaar.
Net zoals ik door Javier Marías meer leerde over de dieperliggende lagen binnen historie en cultuur van Spanje, vertelt ‘De vlakte in vlammen’ mij dat diepgewortelde gebeurtenissen aan de verhalen ten grondslag moeten liggen maar die ik (nog) niet kan begrijpen. Misschien lees ik daarom, verleid door, ja door wat om door te lezen, ondanks die gruwelijkheden, toch steeds door. Wat is dit?
Is het omdat ik hoop op een sprankje licht in de oeverloze troosteloosheid? Zelfs dat lijkt een hopeloze zoektocht en maakt dat ik me meer me moet verdiepen in de Mexicaanse historie.
Werk aan de winkel.
Niet vanwege het grootse leesplezier maar vanwege het schrijftalent van Juan Rulfo
4*
* denotes required fields.
* denotes required fields.