menu

Animal Farm - George Orwell (1945)

Alternatieve titels: Boerderij der Dieren | Dierenboerderij

mijn stem
4,03 (489)
489 stemmen

Engels
Dieren / Politiek

116 pagina's
Eerste druk: Secker & Warburg, London (Verenigd Koninkrijk)

Nadat ze hun eigenaar van de boerderij hebben gejaagd, kijken de dieren vol verwachting uit naar een toekomst van vrijheid en overvloed. Maar wanneer een slimme, maar meedogenloze elite de macht overneemt, voelen de dieren zich net zo gevangen als in hun oude situatie.

zoeken in:
avatar van donnie darko
3,5
Bwa, echt geweldig vond ik dit nu toch echt niet, hoor. Veel te kort om je echt helemaal in te leven, vind ik, en toch mocht het ook niet langer zijn omdat het anders ging vervelen. Het verhaal is gewoon te kleinschalig om echt een grootse roman te krijgen, en de kritiek is wel goed gebracht, maar de zedenles ligt er iets te dik op, vind ik.

3.5*. Leuk boekje, maar niet om te herlezen.

En het kan niet aan de nederlandse vertaling liggen, want ik heb hem in het engels gelezen.

avatar van mjk87
4,5
Briljant in al haar eenvoud. Hoe eenvoudig, maar hoe goed, is het om dit verhaal te hebben met dieren. Alle dieren staan voor de reële personen, en worden zo metaforen voor de werkelijkheid. Boxer is de hardwerkende Rus (vrij omgezet naar Rutte's paradepaardje), Benjamin de oude garde, etc. Ook dat de oude en naburige heersers de mensen zijn, en hoe de varkens dan langzaamaan in mensen veranderen. In gedrag, en later ook in doen en uiterlijk. Macht corrumpeert, maar zo simpel als dat hier is neergezet, lukt maar weinigen.
Op een doodnormale manier laat Orwell zien hoe de revolutie in Sovjet Rusland zich voltrok. Hij toont tevens de gevaren van het onthouden van informatie, manipulatie en een domheid van het volk. Ook wel he niet willen zien door het stemvee. In Nederland zie je dat ook. Dat is geen verwijt, maar wel een constatering, die Orwell dus ook al zag zo een 70 jaren geleden.
Klein puntje van kritiek dan? Stylistisch is het niet heel bijzonder. Sommige zinnen zitten wel aardig in elkaar, maar ook maar een enkele eenvoudige woordvondst is niet te vinden.
4.5*

avatar van HankMoody
5,0
Geweldig boek.
Simpel maar ontzettend doeltreffend.
Het leest heel makkelijk weg en en alle dieren zijn met gemak te koppelen aan allerlei doelgroepen van het in toentertijd heersende communisme in Rusland.
Het mooiste vond ik nog wel toen Bokser het paard overleed. Er was ook een bekende Russische arbeider die overleed aan te hard werken die ongeveer dezelfde leuzen als Bokser had en ook een gedenk plaats kreeg.. Hij was toen de bekendste Rus van het land en vele mensen volgden zijn voorbeeld. Vond ik werkelijk fantastisch om dat zo terug te lezen, het klopt allemaal precies.
Het begint allemaal met goede bedoelingen maar eindigt in een somber en zwaar bestaan en ik leefde met de dieren mee tot het eind. Het enigste wat ik jammer vind is dat de meeste dieren zo ontzettend dom zijn. Als je dat terug reflecteert naar de arbeidersklasse en dergelijke beetje aan de overdreven kant. Angst, goedgelovigheid en beloftes naar een beter bestaan op een boerderij met als aanklacht tegen totalitaire staten. Amazing.

5

2,5
Middelmatig verhaaltje van George Orwell over een boerderij, waar de dieren in opstand komen tegen hun meester en zelf de macht in handen nemen. Aanvankelijk zijn alle dieren natuurlijk euforisch over hun overwinning, maar later blijkt dat hun nieuw leven al niet veel beter is dan hun vorige.

Animal Farm is zeker geen slecht boek, maar toch wel overschat, vind ik. Het verhaal op zich is niet echt geweldig of bijzonder en het is op een vrij kleuterachtige wijze geschreven. De verwijzingen naar het communisme en de dieren die symbool staan voor bepaalde personen zijn zeer treffend en interessant. Zoals de oude majoor, die droomt over een opstand en een revolutie (Marx) en Boxer die symbool staat voor het werkende volk.

Ik kan best wel begrijpen dat Animal Farm als een klassieker bestempeld wordt, omwille van haar historische achtergrond en de aanklacht tegen het communisme. Maar als ik dat even buiten beschouwing laat vind ik het toch maar een matig boekje.

avatar van Co Jackso
3,0
Animal Farm is een boek met een enorme status. Wat mij betreft is dat terecht en dan met name door het briljante en gewaagde uitgangspunt. Toch kan ik geen topwaardering toekennen aan de klassieker van George Orwell. Dit komt doordat het boek weliswaar niet saai is, maar wel te voorspelbaar is en nogal oppervlakkig blijft. Bijna elke ontwikkeling die plaatsvindt op de boerderij is vooraf enigszins te voorspellen en dat vind ik behoorlijk jammer. Dit komt overigens niet omdat ik de animatiefilm vooraf gezien heb. Het verhaal deed mij trouwens, mede door de dieren, denken aan een aantal afleveringen van Alfred J. Kwak waarbij de Kraaienpartij van Dolf centraal stond.

Voor mij kwam ook de dood van het paard Boxer niet als een verrassing. Toch wist deze gebeurtenis mij wel te raken en behoort dit deel tot het hoogtepunt van het boek. Sowieso is Boxer mijn favoriete personage uit het boek en de wijze hoe Orwell deze passage heeft beschreven lijkt mij iets uitgebreider en gedetailleerder dan de rest van het boek.

avatar van LimeLou
4,0
Net als '1984' een zeer rake kritiek op het totalitarisme, en meer specifiek het sovjetcommunisme. Het gebruik van dieren creëert de mogelijkheid om tot een dieper inzicht van de aard van politieke gebeurtenissen van destijds te komen en om lastige onderwerpen bespreekbaarder te maken.

Het is alweer een tijd geleden dat ik Animal Farm heb gelezen, maar ik kan me goed herinneren dat ik het met veel plezier las en dat het simpele taalgebruik het geheel zeer leesbaar maakte.

avatar van the Cheshire cat
5,0
All books are equal, but some books are more equal than others.

Als tiener las ik Animal Farm voor de eerste keer en op slag raakte ik verliefd op dit geweldige verhaal, de personages (de onderdrukte dieren) en zelfs op George Orwell zelf. Begin dit jaar heb ik het (voor de eerste keer) nogmaals gelezen, iets wat ik niet snel doe overigens, maar gelukkig viel ik opnieuw (hoe toepasselijk) in katzwijm...

Over katten gesproken, van de kat in het verhaal kon ik me nog maar weinig herinneren en eigenlijk was ik daar wel het meest nieuwsgierig naar. De poes is, op de zingende schapen na en een paar kippen, het enige dier in het verhaal dat geen naam draagt. Waarom ook zoiets banaals als een naam voor zoiets raadselachtigs als een kat? Heel mooi hoe Orwell de kat heeft vormgegeven. Nadat de dieren de hoeve hebben overgenomen valt het hen op dat de kat zich vreemd gedraagt. Telkens als er een karweitje opgeknapt moet worden is ze nergens te vinden, maar de dieren nemen het haar niet kwalijk, want als ze er wel is ligt ze altijd zo vredig te spinnen. Het is ook een beetje onduidelijk aan wiens kant ze nu eigenlijk staat, waarschijnlijk aan die van haarzelf, maar wanneer de mensen de boerderij proberen te heroveren zet ze wel even haar nagels in de nek van een melkknecht. Op een zekere dag zit ze op het dak, waar ze een paar spreeuwen toespreekt. Ze vertelt hun dat alle dieren nu Kameraden zijn en dat ze gerust op haar poot kunnen komen zitten, maar de spreeuwen blijven toch maar op een afstandje.

Maar natuurlijk niet alleen de kat, alle dieren zijn goed bedacht: Benjamin de cynische ezel, Muriel de geit, zij is een van de weinige dieren die kan lezen, Bokser het paard (als kind zag ik al de tekenfilm van Animal Farm en het moment dat Bokser wordt afgevoerd naar het slachthuis vond ik echt hartverscheurend), en Mollie het ijdele paard dat van lintjes in haar haar houdt en op een dag ertussenuit knijpt omdat ze liever bij de mensen wil zijn die haar verwennen met suikerklontjes. Omdat het dieren zijn én omdat ze onderdrukt worden leef je ontzettend met ze mee. Verder vind ik de tamme raaf Mozes intrigerend, hij vertegenwoordigt de Russisch-Orthodoxe Kerk en religie in het algemeen. Hij is een verklikker en het troeteldier van boer Jansen. Tijdens de Rebellie gaat hij er als een haas vandoor, maar na jaren keert hij onverhoeds weer terug en vertelt de hongerlijdende dieren over een geheimzinnig land, de Berg der Suikerklontjes genaamd, waar alle dieren na hun dood heengaan, als ze maar hard genoeg zwoegen. Het doet me aan een Bijbelcitaat denken: 'Iedereen moet het gezag van de overheid erkennen, want er is geen gezag dat niet van God komt.'

Wonderlijk eigenlijk hoe je fantasie tijdens het lezen van een boek te werk gaat; zo vormt een plek uit mijn jeugd in mijn verbeelding het decor voor Animal Farm, een klein weiland achter mijn ouderlijk huis, nauwelijks een weiland te noemen, waar af en toe koeien graasden, maar in geen velden of wegen een boerderij te bekennen, geen boomgaard, geen molen, wel een gigantische kolencentrale maar dat doet nu niet ter zake. Maar dan weer net even anders, zoals vaak ook bij dromen het geval is. Net zoals ook bijna alle huizen in boeken, raar genoeg, ongeveer dezelfde indeling hebben als het huis waarin ik als kind woonde, ook al wordt het heel anders beschreven, dan nog.

Blijft het verhaal, buiten de allegorie om, overeind staan? Ik vind van wel. Dan is Animal Farm nog altijd een fantastisch verhaal. Wellicht gebruikt Orwell een eenvoudigere taal dan in zijn andere boeken, een kleutertaal is het geenszins, maar het is dan ook, en daar begint het verhaal mee: 'Een Sprookje voor Grote Mensen'.

Kortom, een humanimalistisch kunstwerkje. Geen idee wat ik ermee bedoel, maar het ik vond het wel leuk staan, zo aan elkaar geregen.

Four legs good, two legs bad.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:40 uur

geplaatst: vandaag om 16:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.