menu

The Road - Cormac McCarthy (2006)

Alternatieve titel: De Weg

mijn stem
3,95 (122)
122 stemmen

Engels
Sociaal / Toekomst

241 pagina's
Eerste druk: Alfred A. Knopf, New York (Verenigde Staten)

Een man en zijn zoontje doorkruisen een verzengd Amerikaans landschap, bedekt met de as van een vergane wereld. De man kan zich de tijd ervoor nog herinneren, het jongetje kent alleen dit dode landschap. Het enige wat hun rest is te overleven, en zich vast te houden aan de kostbare brokstukken van hun eigen menselijkheid.

zoeken in:
avatar van vins75
5,0
Tijdens een bezoek aan de VS werd dit boek mij in drie opeenvolgende boekwinkels door de verkoper aangeraden. Ik heb het gekocht en vervolgens in twee sessies uitgelezen. Buitengewoon indrukwekkend, maar ook intens deprimerend verhaal. Dit boek mist elk sprankje hoop op een betere toekomst, het heden is gruwelijk en de vooruitzichten zijn allen maar slechter. Het goede, verpersoonlijkt door het zoontje is het enige dat de twee op de been houd. Het taalgebruik is verbluffend mooi. In Nederland wordt dit boek bijna genegeerd, terwijl het in de VS al maanden aanwezig is in de bestsellerllijsten. Absoluut 5 sterren.

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
Een gruwelijk indrukwekkend verhaal. Wat zal de weinig overgebleven mensen drijven als bijna alles om heen heen verwoest is? Als lezer kreeg ik alvast een onbehaaglijk en angstig voorgevoel. Temeer omdat onze aarde in de roman is bedolven onder as, de grijsgrauwe hemel regent dezelfde kleur, de temperatuur is rond het vriespunt, er is nauwelijks eten en drinkbaar water. Mijn voorgevoel over die drijfveren komen uit...
Tegen die achtergond steken de liefde van de man en het kind voor elkaar warm af. Het was de enige houvast die ik als lezer had, de enige hoop in een meer dan onzekere wereld.

avatar van Prowisorio
2,0
Tja.. ik kan me voorstellen dat het hier genegeerd wordt. Vond het verhaal, noch de wijze waarop het verteld werd mooi.

Ik vond het alleen maar (soms zelfs erg) ongeloofwaardig. Dat de (nabije) toekomst erg mistroostig kan zijn en dat we lang niet allemaal (blijven) deugen in zeer moeilijke omstandigheden, dat geloof ik niet alleen, dat weet ik... Je hoeft alleen maar verder te kijken dan je neus lang is, om te zien hoe dun het 'laagje beschaving' is.

Ongeloofwaardig vond ik echter het feit dat er .... niets maar dan ook niets aan ander leven (met uitzondering van misschien een hond) over was.. geen vis, geen spin, mier, meeuw, mus, noem maar op... maar wel mensen.. zelfs zoveel nog dat ze er in die korte tijd nog heel wat zijn tegen gekomen. Dat kan gewoonweg niet.. mensen zijn niet 'bijzonderder' dan andere dieren... wat er ook gebeurd is.. als er mensen overleven, zijn er ook nog exemplaren van andere diersoorten.

Precies hoelang geleden 'het' gebeurd is, wordt nooit duidelijk.. daar kan ik best mee leven... maar dat het lang geleden is, wordt wel steeds, soms zelfs letterlijk, verteld. Hoe het dan in vredesnaam mogelijk is, zelfs in een bunker, om je zoontje scrambled eggs voor te zetten bij het ontbijt, is mij een raadsel.. nee, ergert me. Eieren blijven niet zolang goed... en van geconserveerde eieren kan je geen 'scrambled eggs' maken .. bij mijn weten (voegde zij voorzichtig toe).

Misschien zijn het wel voorbeelden van dingen waar je je 'overheen' moet zetten.. daar gaat het tenslotte eigenlijk niet om, maar om de een of andere reden, stoorde me dat continue bij het lezen van dit boek. Nee, was er niet van onder de indruk.

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
Prowisorio schreef:
Nee, was er niet van onder de indruk.


Wat jammer, zo verschillend kunnen meningen dus zijn. Bij jouw voorbeeld van scrambled eggs moest ik wel lachen, ik dacht, wáar, je andere voorbeelden idem, maar daar heb ik niet eens aan gedacht, laat staan op gelet...

Ik heb me heel erg ingeleefd denk ik.

avatar van Prowisorio
2,0
psyche schreef:
Wat jammer, zo verschillend kunnen meningen dus zijn.


Nee, joh... wat leuk dat meningen zo kunnen verschillen

psyche schreef:
Ik heb me heel erg ingeleefd denk ik


Precies... en dat is mij met dit boek gewoon niet gelukt... maar niet getreurd, nog zoooooooooooveel boeken te gaan!

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
Prowisorio schreef:

Nee, joh... wat leuk dat meningen zo kunnen verschillen

dat vind ik ook maar wel vind ik het zelf altijd jammer als ik een boek heb gelezen dat ik niet geslaagd vond.

maar niet getreurd, nog zoooooooooooveel boeken te gaan!


Ook spijtig: hoe hard ik ook lees, ik kan ze in één leven niet ALLEMAAL lezen...

5,0
Een zeer aangrijpend verhaal. Sommige mensen hebben he tin één ruk uitgelezen, ikzelf vond het allemaal zo verschrikkelijk dat ik het om de paar hoofdstukjes even moest neerleggen...

avatar van Rius
4,5
Post apocalyptische verhalen, ik ben er gek op. The Road vind ik een van de beste. Een treurig en eenvoudig verhaal, zonder technische details van het hoe en waarom. Het is dat ik zo'n stoere vent ben, anders had ik op het einde vast een traantje weggepinkt... Het heeft overigens wel wat weg van Fugue for a Darkening Island van Christopher Priest. Ook een triest reisverhaal waarin de slechtste kanten van de mensheid, incl. hoofdpersoon, naar boven komen.

avatar van Grovonion2
3,0
Een duister gegeven erg aangrijpend verteld. Toch vind ik het geen goed boek. Een bepaald gegeven wordt erg gedetailleerd uitgewerkt maar op een paar wreedheden na gebeurt er niet veel meer dan dat vader en zoon rondlopen en voedsel zoeken. Ik kan me trouwens vinden bij de opmerkingen van Prowisorio en vind bovendien het einde wat simpel. Een hele familie die rondslentert en kan overleven terwijl vader en zoon dat slechts met erg veel moeite en nog meer geluk kan?

avatar van sander.h
4,5
Dit vond ik dus een zeer geslaagd boek. Ook ik heb het in een ruk uitgelezen (in het vliegtuig van Thailand naar Schiphol). De sfeer van het desolate landschap wordt bijzonder treffend omschreven, de miserie en de bittere koude zijn bijna voelbaar.
Dat sommige dingen misschien wat onlogisch of toevallig zijn heeft mij niet gestoord, dat is in het echte leven soms ook.

Enige minpuntje vond ik het typografische gedeelte. De uitspraken van de vader en de jongen worden niet tussen quotes weergegeven waardoor het af en toe niet meteen duidelijk is dat het om gesproken tekst handelt, of door wie iets wordt gezegd. Maar dat is een klein minpuntje op een verder bijzonder sfeervol verhaal.

avatar van Donkerwoud
4,5
Voor mij zit de kracht van het boek dat het een ogenschijnlijk vlak verhaaltje - man wil zoon redden in apocalyptisch Amerika - zoveel metaforische diepgang heeft. Het is in de eerste plaats een verhaal over vaders en zoons, en hoe deze elkaar bijstaan om te kunnen overleven in een wereld die aan de rand van de afgrond is. McCarthy onderscheidt zich, van bijvoorbeeld Stephen King met The Dark Tower, door de gebeurtenissen zo onder te belichten dat we het zelf in kunnen vullen wat er nou eigenlijk gebeurt. Dat prikkelt de fantasie meer dan dat bij een gemiddelde scifi het geval wil.

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
vins75 schreef:
In Nederland wordt dit boek bijna genegeerd, terwijl het in de VS al maanden aanwezig is in de bestsellerllijsten. Absoluut 5 sterren.


Daar is nu geen sprake meer van .

avatar van vins75
5,0
psyche schreef:
(quote)


Daar is nu geen sprake meer van .


nee da's wel duidelijk. binnenkort ook nog eens de film:

http://www.imdb.com/title/t...

avatar van Donkerwoud
4,5
vins75 schreef:
(quote)


nee da's wel duidelijk. binnenkort ook nog eens de film:

http://www.imdb.com/title/t...


Heel jammer, ik hoorde al dat het een andere insteek zou krijgen dan het boek, en dat de liefdesgeschiedenis met zijn vrouw nu meer een rode draad zal gaan vormen.

2,0
Vreemd dat er in de Engelse versie 100 bladzijden meer in zitten. Is er veel verschil tussen deze en de Nederlandse?

4,0
Ik neem aan enkel lettergrootte; uitlijning; dat soort zaken. Gebeurd wel vaker dat er grote verschillen tussen zitten, maar dat is zelden dat ze er echt scènes uit hebben gehaald. Niettemin moet je gewoon de Engelse lezen

avatar van vins75
5,0
Nu staat ook de trailer van de film online. Ik vrees het ergste, lijkt wel een soort Indiana Jones / Mad Max versie van het boek.

The Road (2009) - Trailers and Videos - imdb.com

3,0
Tijdens het lezen van dit boek kon ik niet anders dan het gevoel krijgen dat het een gemiste kans is. Hoe verder het verhaal zich ontvouwde, hoe meer ik onder de indruk raakte van McCarthy's literaire kwaliteiten en de relatie tussen de vader en de zoon wordt wel degelijk mooi neergezet. Maar het is moeilijk om de beslissingen en het gedrag van de karakters goed te plaatsen als de schrijver besloten heeft vrijwel alle achtergronden weg te laten. Hoe is de wereld zo gekomen als hij is? Waarom zijn de mensen zo ontzettend achterdochtig en wantrouwend geworden? Natuurlijk, iedereen probeert in leven te blijven en omdat er zo weinig is wil iedereen elkaar's bezittingen, maar hoe is het allemaal zo gekomen? Er was ongetwijfeld een soort van apocalypse, maar hoe komt het dan dat vrijwel alles nog overeind lijkt te staan (wat betreft natuur, huizen, infrastructuur etc) maar alle organismen (behalve een paar mensen, vreemd genoeg) het hebben begeven? Het ontbreekt me net iets te veel aan uitdieping van de karakters en vooral van de wereld waarin ze leven.

avatar van Donkerwoud
4,5
Voor mij zit de kracht juist erin dat hij de zijkarakters op de achtergrond houdt. Het gaat hem echt om de vader- en zoonrelatie en niet om het uitwerken van een volledige fantasiewereld.

3,0
Dat begrijp ik, maar ook de vader en zoon worden mijns insziens amper uitgewerkt. Wat weten we nou eigenlijk van ze, behalve de manier waarop ze de gebeurtenissen binnen de scope van het boek verwerken. Verder dan de beslissing van de moeder om niet zo verder te willen leven kom ik toch niet. Om die relatie echt goed te kunnen bestuderen (waarom ze zijn zoals ze zijn) zou een beetje achtergrondinformatie wel welkom zijn.

avatar van Donkerwoud
4,5
obsessed schreef:
Dat begrijp ik, maar ook de vader en zoon worden mijns insziens amper uitgewerkt. Wat weten we nou eigenlijk van ze, behalve de manier waarop ze de gebeurtenissen binnen de scope van het boek verwerken. Verder dan de beslissing van de moeder om niet zo verder te willen leven kom ik toch niet. Om die relatie echt goed te kunnen bestuderen (waarom ze zijn zoals ze zijn) zou een beetje achtergrondinformatie wel welkom zijn.


Het zit hem meer in de subtiliteiten, in hoe die vader voor de zoon zorgt en hem beschermt tegen de elementen. In hoe hij leeft om zijn zoontje nog een toekomst te kunnen geven, tegen beter weten in. Daar draait het uiteindelijk om, en niet om het weergeven van een overtuigende wereld met dito achtergrondverhaal. Voor mij heeft dat wel iets, maar ik geef ook meteen toe dat verhaallijnen die aan de fantasie overhouden mijn voorkeur hebben.

2,0
Ik kan nou niet zeggen dat het boek mij ECHT geboeid heeft. Ik vond het vrij oppervlakkig en er gebeurt niet echt veel. Ik snap niet waarom het zo hoog in de top 250 staat. Misschien dat ik er te veel van verwacht heb. Ik geef 'm 3*.

3,0
Grovonion2 schreef:
Een duister gegeven erg aangrijpend verteld. Toch vind ik het geen goed boek. Een bepaald gegeven wordt erg gedetailleerd uitgewerkt maar op een paar wreedheden na gebeurt er niet veel meer dan dat vader en zoon rondlopen en voedsel zoeken. Ik kan me trouwens vinden bij de opmerkingen van Prowisorio en vind bovendien het einde wat simpel. Een hele familie die rondslentert en kan overleven terwijl vader en zoon dat slechts met erg veel moeite en nog meer geluk kan?


Precies dit gevoel heb ik ook. Het boek had een stuk beter kunnen zijn. De hele vader/zoonrelatie wordt eigenlijk niet verder uitgewerkt naar mate het boek vordert. Ik verwachtte een boek met krachtige, doorleefde hoofdpersonen en doordachte levensfilosofie, maar The Road kon beide slechts mondjesmaat leveren. Er zat ook maar weinig progressie in het verhaal. Toch, het sfeertje en stijltje waren wel oke.

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
Grovonion2 schreef:
Een duister gegeven erg aangrijpend verteld.


Wat maakte dat ik in eerste instantie op gevoel hoog heb gewaardeerd. Nu, ruim twee jaar later en met meer afstand jouw commentaar

Toch vind ik het geen goed boek. Een bepaald gegeven wordt erg gedetailleerd uitgewerkt maar op een paar wreedheden na gebeurt er niet veel meer dan dat vader en zoon rondlopen en voedsel zoeken. Ik kan me trouwens vinden bij de opmerkingen van Prowisorio en vind bovendien het einde wat simpel. Een hele familie die rondslentert en kan overleven terwijl vader en zoon dat slechts met erg veel moeite en nog meer geluk kan?


en dat van Witt nog eens meewegend heb ik mijn stem beduidend bijgesteld.

avatar van Psychocandy
4,5
Ik werd bij het lezen van The Road erg herinnerd aan Le Temps de Loups van Michael Haneke. Niet nader genoemde ramp, de 'beschaving' bestaat niet meer en de karakters die we volgen moeten zien te overleven.

Hetgeen the Man en the Boy meemaken is alleen vele malen extensiever. Evenals de langlopende strip The Walking Dead is de rode draad een vader en een zoon die zich moeten handhaven in een ogenschijnlijk onmogelijke situatie. Je wordt als lezer compleet meegesleept in hun relaas door de barre omstandigheden en de futiliteiten waarop hun concept van hoop is gebaseerd. En ook ben ik het erg eens met Donkerwoud:
Donkerwoud schreef:
McCarthy onderscheidt zich, van bijvoorbeeld Stephen King met The Dark Tower, door de gebeurtenissen zo onder te belichten dat we het zelf in kunnen vullen wat er nou eigenlijk gebeurt. Dat prikkelt de fantasie meer dan dat bij een gemiddelde scifi het geval wil.
Ik denk niet dat mijn broer het me zal vergeven dat ik nog steeds niet in The Dark Tower ben begonnen maar hierover kan ik dus niet meepraten. Wat de minimale openbaring van de gebeurtenissen betreft sta ik echter geheel achter deze opmerking, er wordt ons geen gebod opgelegd over genoeg elementen die we dus zelf kunnen invullen en zo kunnen we dus onze eigen realiteit scheppen en ons hierin verplaatsen. Prachtig vond ik ook de dialogen; the Boy groeit veel te snel op voor een jongen van zijn leeftijd maar kan niet anders en moet ook wel in deze wereld. En op andere momenten is hij juist verschrikkelijk naïef zoals ieder kind is.

En McCarthy heeft sowieso een desolate stijl van schrijven daar hij zoveel mogelijk leestekens en dergelijke weglaat. Ik snap niet precies hoe maar deze stijl past perfect bij dit verhaal. Ik ben best bekend met post-apocalyptische vertellingen -waar ik overigens gek op ben- maar toch wist The Road me geheel mee te trekken en te overdonderen. Wat een verschrikkelijk relaas en hoe prachtig opgetekend! Dit is zo'n boek dat nog lang in mijn hoofd zal blijven rondspoken...

avatar van Grovonion2
3,0
Wat betreft stijl van schrijven, vooral het weglaten van aanhalingstekens tijdens de dialogen valt me op, negatief welteverstaan. Lijkt mij dan zo alsof het gesprek telepathisch gevoerd wordt.

avatar van eRCee
2,0
Van romans als De pest (Camus), De stad der blinden (Saramago) en Het licht (Lindgren), boeken waarin een catastrofe plaatsvindt en vervolgens wordt beschreven hoe de personages hierop reageren, ben ik een liefhebber.
The road is meer post-apocalyptisch; het verhaal speelt zich af na de catastrofe en de ontwikkelingsmogelijkheden zijn derhalve beperkter. Dat blijkt ook wel. McCarthy beschrijft een vader en een zoon die door een desolaat landschap trekken, en veel meer dan deze beschrijving biedt het boek niet. Vanaf de eerste pagina ligt het verhaal eigenlijk vast. Wat mij betreft is The road daarom meeslepend noch ontroerend.
De stijl van McCarthy is zeker ook niet om over naar huis te schrijven. In de woordkeuze zit veel herhaling, grote stukken pagina worden gevuld met tergend saaie dialogen en er zijn weinig beelden. Het einde, eigenlijk de enige ontwikkeling die plaatsvindt in het boek, is simplistisch en getuigt van een gebrek aan durf (de vader is nog geen tien minuten dood en de jongen heeft al een nieuwe beschermer).
Al met al een behoorlijk teleurstellende roman. Dat een krantenrecensent volgens de achterflap heeft gesuggereerd dat dit "misschien wel het beste boek uberhaupt" is vind ik onbegrijpelijk. Diegene heeft vast nooit iets gelezen van Camus, Saramago of Lindgren, en je kan er zelfs aan twijfelen of hij uberhaupt wel eens een ander boek heeft gelezen.

avatar van Grovonion2
3,0
Treffend eRCee, iets scherper verwoord dan ik zou doen maar in grote lijnen ben ik het met je eens.

Het gebeurt niet iedere dag, maar ook ik ben het met eRCee eens

Ik heb dit boek halverwege maar weggelegd, want ik kon hier helemaal niets mee. Merkwaardig en weinig genuanceerd mensbeeld wordt hier geschetst. Le Temps des Loups, waar Psychocandy aan refereert, vond ik veel realistischer.

avatar van thomzi50
3,0
Mee eens met eRCee (en daarmee ook met Grovonion2): veel meer dan een beschrijving biedt het boek niet, en bovendien ontbreekt het de schrijver op belangrijke momenten aan durf. Toch vond ik juist ook dat eenzijdige beschrijven op den duur wel sfeervol werken, en daarom trakteer ik The Road nog wel op een voldoende. Maar een echte aanrader is het niet. 3*

Gast
geplaatst: vandaag om 12:05 uur

geplaatst: vandaag om 12:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.