Bèta - Tomas Ross (1987)
Alternatieve titel: β
Nederlands
Thriller
205 pagina's
Eerste druk: Het Spectrum,
Utrecht (Nederland)
Aids is in 1996, sinds Nelson en Marini in 1988 het serum ertegen vonden, niet meer dan een lichte griep, wanneer de wereld wordt opgeschrikt door een nieuwe ziekte die binnen een jaar anderhalf miljoen slachtoffers maakt: Bèta. De wetenschap staat machteloos tegenover een virus dat elk huidcontact afstraft met een afschuwelijke dood. De maatschappij verandert totaal: steden raken ontvolkt en men probeert te overleven in vacuüm-appartementen. Alleen de zeer rijken kunnen de plaag ontvluchten naar het onbesmette eilandengebied Nieuw Phoenicia in de Stille Zuidzee. Maar wie kan 25 miljoen gulden betalen? Tom Weber in elk geval niet. Tot de dag dat de ziekte uitbrak, woonde hij met zijn vrouw Loesje en zijn achtjarige dochter Debbie gelukkig in Amsterdam. Maar het meisje sterft aan de nieuwe ziekte, en Tom en Loes worden, zoals alle potentiële dragers van het virus, door de Staat van elkaar gescheiden. Weber ontwikkelt met een nieuwe vriend een plan om met hun gezin naar Nieuw Phoenicia te kunnen ontsnappen. Het plan om miljoenen te verdienen aan de meest afgrijselijke ziekte die de mensheid ooit bedreigde gaat van start...
Bèta dus. Doet denken aan Ahnuld Schwarzeneggers sci-fi knallers van toen. The Running Man, maar ook Total Recall. En dat met Holocaust-achtige trekjes. Ja, echt. Moet even op stoom komen natuurlijk, het een en ander behoeft immers wat uitleg en voorbereiding, maar daar rolt dan wel een daverend futuristisch actie avontuur uit, dwars door televisieland en in en onder Amsterdam. Zoals Pict, een der personages, zou zeggen; why the heck is this not verfilmd?!
Zoals Pict, een der personages, zou zeggen; why the heck is this not verfilmd?!
Door Dick Maas. Want ik kreeg wel een Dick Maas gevoel bij dit boek. Aardig over de top allemaal, het gaat er om weg in het Nederland van 1996. Voor zo'n dun boek wel een flinke aanloop en ik vond dat er veel (zeker in de eerste helft) beschrijving in stond voor een actie/thriller maar verder best mee vermaakt.
En Piet Keizer als personage opvoeren is inderdaad zowel cool als grappig.
Door Dick Maas.
Eens met je opmerking over veel beschrijving. Typisch Ross misschien? Ik kwam dat euvel in ieder geval ook al tegen in De Dubbelganger.