menu

Killers of the Flower Moon: The Osage Murders and the Birth of the FBI - David Grann (2017)

Alternatieve titel: De Maand van de Bloemendoder: De Moord op de Osage-Indianen en de Geboorte van de FBI

mijn stem
4,07 (7)
7 stemmen

Engels
Historisch / Waargebeurd

300 pagina's
Eerste druk: Doubleday, New York (Verenigde Staten)

In 1920 zijn alle indianenstammen naar een klein grondgebied verdrongen. Zo ook de Osages. De Osages zijn echter het rijkste volk ter wereld – hun reservaat in Oklahoma blijkt veel olie te bevatten. Vervolgens worden de Osages een voor een vermoord. Tijdens de laatste stuiptrekkingen van het wilde westen worden ook de mensen die de moorden onderzoeken slachtoffer. Texas Ranger Tom White moet de zaak zien op te lossen en stelt een undercoverteam samen. Ze komen een gruwelijk complot op het spoor. 'De maand van de bloemendoder' is niet alleen een relaas over koelbloedige moorden, het is ook een aanklacht tegen de hardvochtigheid en de vooroordelen tegen Indianen, waardoor de moordenaars zo lang ongestoord hun gang konden gaan.

zoeken in:
Wordt verfilmd Scorsese en DiCaprio.

Killers of the Flower Moon - IMDb

avatar van Abubakari
4,5
Aanschaftip gedaan bij de biep (of bieb ) vervolgens wekenlang op de uitkijk gelegen totdat 'in bestelling' veranderde in 'beschikbaar' en supersnel toegeslagen qua reservering zodat ik het boek als beloning voor mijn aanschaftip als eerste kan lezen. Het ligt klaar, morgen haal ik het op. Zin in! (in het boek lezen, niet in het ophalen, dat vind ik minder bijzonder).

Geluk schuilt in kleine dingen.
(En terwijl ik dit typ luister ik ook nog Welcome to Sky Valley van Kyuss, over geluk gesproken!)

avatar van Abubakari
4,5
Hoge verwachtingen en die worden (bijna halverwege) volledig waar gemaakt.
True crime uit de Truman Capote/In Cold Blood categorie. Een Murder Mysterie in de jaren '20. De Indiaanse (enorme) rijkdom wekt de wrevel van de jaloerse hardvochtige witte mannen. IN vier jaar tijd worden 24 rijke Osage indianen doodgeschoten, vergiftigd of opgeblazen met een bom onder hun huis. Wie te veel weet of onderzoek doet wordt ook vrij snel geliquideerd. Een landelijke politiemacht is er nog niet in de USA, corruptie tiert welig, de wethandhavers zijn self made lawmen, vaak met een flink strafblad. In NYC is de geboorte van de FBI aanstaande, de zaak van de in Oklahoma vermoorde Osage indianen is een landelijk beruchte zaak geworden en dient opgeheldert te worden.
Maar gaat dat lukken in een land waarin de Indiaan weinig rechten heeft en de witte man vooral een onderdrukker is en ongestoord zijn gang lijkt te mogen gaan terwijl de wet hun de hand boven het hoofd houdt?

David Grann schrijft er een spannende pageturner over, rijk geïllusteerd met originele foto's en tot nu toe nog geen tel inkakkend. Veel van gehoopt en verwacht en ook daadwerkelijk een geweldig boek.
In één nacht al halverwege, ik hoop op nog een rustige nachtdienst, dan heb ik hem morgenochtend uit.

avatar van Abubakari
4,5
In het tweede deel van het boek komt FBI agent Tom White naar Osage County en wordt duidelijk wie er achter de moorden zit(ten), de rechtzaken komen voorbij, de rest van het (zeer bewogen) leven van de held van het verhaal Tom White wordt verteld en in het derde en laatste (en rond 2015 spelende) deel komt aan de orde hoe veel groter het complot van de witte criminelen die ongestoord miljoenen aan olierechten van de Osage indianen op konden strijken door moord en doodslag.

Een schokkend verhaal over de uitbuiting van de indianen, hoe de machtige mannen in die tijd samen konden werken en vrijwel ongestoord hun gang konden gaan. Zoals ik vorige week al schreef een geweldig geschreven verhaal wat de sowieso al inktzwarte geschiedenis van de indianen in de VS nog eens een inktzwarte rouwrand geeft.
Dit boek is een dikke aanrader.

Bilal030
Dr.Strangelove schreef:
Wordt verfilmd Scorsese en DiCaprio.

Killers of the Flower Moon - IMDb


Scorsese, Di Caprio en De Niro!

avatar van LuukRamaker
4,0
Diegene die ooit eens beweerde dat de werkelijkheid soms absurder en/of onvoorstelbaarder is dan menig fantasierijke fictievertelling had het gelijk volgens mij wel aan zijn zijde bij het opwerpen van die stelling. Een goed boek dat een bemerkenswaardig aantal toevalligheden bevat behoort dan ook al gauw tot de categorie "non-fictie", want van iemand die zelf een verhaal construeert hebben we hogere verwachtingen en accepteren we geen alles veranderende plotwendingen die vanuit het niets komen en ons voorstellingsvermogen aan het wankelen proberen te brengen. Bij een op waarheid beruste vertelling zal een lezer veel eerder geneigd zijn (of zichzelf haast verplichten) onbegrijpelijkheden voor mogelijk te houden dan bij een willekeurige roman en hoewel die soms uiterst subtiel menselijke aspecten tot leven kunnen brengen, zit in non-fictie de toegang tot enige kennis van het onmenselijke.

David Granns beschrijving van de Osage-moorden, die ongeveer een eeuw geleden plaatsvonden, laat er geen twijfel over bestaan dat met die gebeurtenissen enkele moeilijk te vatten werkelijkheden gepaard gingen. Natuurlijk is de vertelwijze van de auteur nogal van invloed op de volgorde van bepaalde onthullingen en kunnen diverse voorvallen naar aanleiding daarvan als schijntoevalligheden worden beschouwd, maar er zijn enkele situaties binnen het hier beschreven 'terreurbewind' die je zo gek niet zou kunnen bedenken. Wanneer het specifieke zaken betreft zijn er in dit boek weliswaar voornamelijk positieve getuigenissen van het lot, maar als één ding buiten kijf staat is het wel dat het toevallige geluk dat ontstond bij de vondst van olie precies hetgeen was dat leidde tot de brute pech die velen van de rechthebbenden uiteindelijk ten deel viel.

Deze duik in de geschiedenis is dan ook meer dan een opsomming van al dan niet toevallige gebeurtenissen ten tijde van de roerige jaren twintig. Het is een getuigenis van massaal racisme, een karakterstudie doorspekt met psychopathie, maar bij vlagen ook een houvast dat de goedheid van de mens erkent en, als het op het positieve handelen van de FBI aankomt, een reclame voor collectieve (en goedgunstige) vastberadenheid. Net als een van de hoofdpersonen van het boek, agent Tom White, toont David Grann zich, als schrijver daarvan, een uiterst gedegen en gedreven onderzoeker. De driedeling die hij in het boek aanbracht heeft welbewust voor een pakkende opbouw gezorgd, die niet alleen bijdraagt aan de toegankelijkheid van de veelomvattende zaak die hij aan het licht brengt, maar er tegelijk voor zorgt dat er een zekere spanningsboog gecreëerd wordt, met dank aan de mysterieuze aspecten die onlosmakelijk aan de vele moorden verbonden zijn.

In het eerste deel wordt de situatie geschetst zoals die zich ineens voordeed: enkele rijkelui die tot het Osage-volk behoren worden plots dood aangetroffen en waar men in eerste instantie niet in elk geval onraad ruikt, ontstaat bij sommige sterfgevallen het vermoeden dat er een luchtje aan zit. Het tweede deel legt bloot wat er zoal achter de diverse familiedrama's schuilging: doodsoorzaken leidden in vele gevallen tot de vaststelling dat er moord in het spel was en de hoofdverdachten konden worden opgespoord en berecht. Een tweeluik dat an sich al een adembenemende geschiedvertelling mag worden genoemd, maar het was de onderzoeksjournalist de eer te na zomaar te accepteren dat er nog enkele 'plotgaten' over waren.

In het derde en laatste deel geeft Grann daarom een kijkje achter de schermen en beschrijft hij enkele van zijn ervaringen tijdens zijn eigen onderzoek naar de serie moorden. Daarbij heeft hij zowel voor- als nadelen van het feit dat er sindsdien flink wat jaren vervlogen zijn, want hoewel dat hem enerzijds de kans geeft een zo compleet mogelijk verhaal te vertellen (door de vele beschikbare onderzoeksrapporten, krantenartikelen, getuigenissen, etc.), mist hij anderzijds de kans zelf zijn prangende vragen te stellen aan getuigen of personen die op een andere manier bij de zaak betrokken zijn geweest. Met dank aan de overlevering heeft hij echter nog enkele bijzondere onthullingen weten te doen die bevestigen dat de reikwijdte van de misstanden groter was dan aanvankelijk werd gedacht.

Niet dat daarmee uiteindelijk alle mysteries volledig zijn opgelost of dat alles op zijn plaats is gevallen (laat staan dat er ooit sprake kan zijn van een noemenswaardige vorm van gerechtigheid) en het siert de auteur dan ook dat hij niet te beroerd is toe te geven dat wat bijna honderd jaar geleden is verbloemd niet altijd meer boven water zal kunnen worden gehaald. Soms is een overdaad aan feiten echter al genoeg en zijn niet eens alle details nodig. Bij dit boek bijvoorbeeld, dat me dankzij de beklijvende vertelstijl nog lang zal bijblijven als herinnering aan enkele moeilijk voor te stellen gruweldaden uit het verleden.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:07 uur

geplaatst: vandaag om 09:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.