The Idiot - Elif Batuman (2017)

Van de 400 pagina's (in vertaling) zijn de eerste 150 hiervan fantastisch, het beste dat ik in tijden heb gelezen. Batuman beschrijft haar eerste jaar op Harvard (in die pagina's het eerste semester) waarin er vooral een enorm plezier te vinden is. In allerlei korte hoofdstukken van enkele regels tot enkele bladzijden leer je haar wereld kennen, haar kamergenoten, haar klasgenoten, de studievakken en de hele campus daar. Sfeervol en enorm leuk om te lezen, je wil er zo zelf een half jaar gaan studeren. Daarnaast beschrijft ze veel van haar studiestof over filosofie en taal en dat is enorm boeiend. Buiten dat is de manier waarop ze dat doet (ze beschrijft haar lesstof) ook enorm naturel, in plaats van twee man ellenlange discussies laten voeren die nooit plaatsvinden in de echte wereld (althans, niet in nuchtere toestand). In de Russische romans van weleer accepteer ik dat nog wel, maar Batuman doet precies wat ze met een moderne roman moet doen.

Maar daarna zakt het boek op alle vlakken in. Dan gaat het meer om de psyche van de hoofdpersoon, het verliefd zijn op een jongen en haar vakantie in Europa na het eerste jaar. En buiten dat al die positieve punten niet meer aanwezig zijn (weg is de ideeënliteratuur) is dit ook gewoon een pak minder interessant. Middelmatig ook, in plot, stijl en verdere inhoud. Vanwege die briljante pagina's daarvoor nog wel 3,5*.