Een Sterke Man - Renate Dorrestein (1994)
Alternatieve titel: Addergebroed
Nederlands
Psychologisch
288 pagina's
Eerste druk: Contact,
Amsterdam (Nederland)
De Nederlandse beeldhouwster Barbara Vrijman is vereerd en opgetogen wanneer zij, als een donderslag bij heldere hemel, wordt uitgenodigd om zes weken naar Kerrimagannagh te komen, een wereldwijd befaamde kunstenaarswerkplaats in Ierland. De mare gaat dat de gasten van Kerrimagannagh onveranderlijk een grote creatieve metamorfose doormaken en, om redenen waarnaar buitenstaanders alleen maar kunnen raden, in het geïsoleerd gelegen landhuis hun beste werk maken. Maar eenmaal ter plaatse krijgt Barbara al snel het gevoel dat zij helemaal niet voor haar eigen glorie naar Ierland is gehaald. Het lijkt erop dat zij vooral is geïnviteerd om een vitale rol te spelen in 'de natuurlijke processen van Kerrimagannagh', die ten doel hebben de gasten hun eigen identiteit te laten opgeven.
Wat ik me volgens mij nog kan herinnerren is dat een gebeurtenis vanuit verschillende personages werd beschreven.
Ik vond het uitermate spannend en intrigerend.
4*
Een sterke man – Renate Dorrestein | Lalagè leest - lalageleest.wordpress.com
Al lezend merk ik waarom ik RD waardeerde: om haar soms vileine humor. Eigenaardige personages en/of eigenaardige gebeurtenissen. Eigen taalvondsten.
Onmiskenbaar heeft ze in deze roman een autobiografische gebeurtenis in het verhaal verweefd: hoe ze een enorme beer van haar vader kreeg die hij van haar moeder naar de winkel moest terugbrengen. Dag mooi moment tussen vader en dochter, dag mooi cadeau… Deze gebeurtenis is eveneens terug te vinden in de biografie.
Het is voor auteurs in wording denk ik helpend om met de biografie van RD in de hand en haar werk te lezen hoe je autobiografische gebeurtenissen kunt gebruiken, transformeren naar fictie.
Zeker ga ik ‘Een sterke man’ iets hoger waarderen dan de eerdere ***
Waarom niet met meer dan een halve ster? Was er dan geen engagement te vinden in dit boek waar RD bekend om stond? O.m. een reden om haar werk te herlezen, ik had dit nooit heel nadrukkelijk ervaren.
Behalve zeer zeker amusant vond ik dit boek tamelijk oppervlakkig, misschien juist door die soms wat vileine humor, de (daardoor?) wat karikaturale personages… Had ik meer diepte gewenst? Welnee. Het engagement in het verhaal is wellicht o.m. de in de keuken slovende echtgenote van de sterke man of het gedrag van de vrouwelijke kunstenaars m.b.t. de sterke man en gaat het hier om uitgekauwde feministische thema’s . Verder kan ik niets bedenken en dat hoeft voor mij helemaal niet. Ik heb gewoon een prettig gestoord verhaal gelezen.
3,5